چگونه گوشی، ذهن را نگران نگه میدارد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ امروزه اخبار، شبکههای اجتماعی و اعلانهای تلفن همراه تقریبا در تمام ساعات روز در دسترس هستند و کاربر میتواند در چند ثانیه با اطلاعاتی درباره بحرانهای سیاسی، اقتصادی، حوادث، سلامت یا زندگی دیگران مواجه شود. یک خبر نگرانکننده میتواند ساعتها در ذهن باقی بماند. یک پیام کاری ممکن است تا زمان پاسخ دادن، ذهن را درگیر کند و دیدن مجموعهای از اخبار منفی در شبکههای اجتماعی نیز باعث شود فرد مدام درباره اتفاق بعدی منتظر خبر بد باشد.
Psychology Today با اشاره به این موضوع، در جدیدترین گزارش خود توضیح میدهد که نگرانی کنترل نشده میتواند بخش قابل توجهی از روز را به خود اختصاص دهد و فرد را از زندگی در لحظه حال دور کند. یکی از روشهای مطرحشده برای مدیریت این وضعیت، تعیین «زمان نگرانی» است؛ به این معنا که فرد هر روز یک بازه مشخص، حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، را به نوشتن و بررسی نگرانیهای خود اختصاص دهد و در باقی ساعات روز، افکار نگرانکننده را تا حد امکان به این زمان موکول کند.
جستوجوی بیشتر چه فایدهای دارد؟
یکی از ویژگیهای نگرانی این است که به یک زنجیره فکری تبدیل میشود. فرد ممکن است خبری درباره یک بحران ببیند و بعد درباره تاثیر احتمالی آن بر زندگی خودش، خانواده، شغل یا آینده فکر کند. در چنین شرایطی، دریافت اطلاعات بیشتر باعث کاهش نگرانی نمیشود.
پژوهشی درباره نقش «عدم قطعیت رسانهای» نشان داده است که مواجهه با اخبار میتواند از طریق افزایش احساس عدم قطعیت درباره شرایط جهان با پریشانی روانی ارتباط داشته باشد. این پژوهش همچنین به این نکته اشاره میکند که افراد برای کاهش این عدمق طعیت به دنبال اطلاعات بیشتر میروند و این رفتار میتواند آنها را دوباره در معرض اخبار و اطلاعات نگرانکننده قرار دهد.
در فضای دیجیتال، این چرخه با سرعت بیشتری درحال اتفاق افتادن است. یک خبر بهسرعت به چندین مطلب، ویدئو، تحلیل و نظر تبدیل میشود و کاربر برای پیدا کردن پاسخ ممکن است از یک صفحه به صفحه دیگر برود. بنابراین مرز میان «آگاه شدن» و «دنبال کردن بیپایان اطلاعات برای آرام کردن نگرانی» بسیار باریک است.
چرا دائم خبرهای بد را دنبال میکنیم؟
اصطلاح Doomscrolling یا دوماسکرولینگ به رفتاری اشاره دارد که فرد به شکل مداوم در میان اخبار و محتوای منفی در اینترنت پیمایش میکند. Harvard Health با اشاره به پژوهشهای انجام شده درباره این رفتار گزارش کرده است که دوماسکرولینگ با اضطراب وجودی ارتباط دارد؛ یعنی نوعی نگرانی عمیق درباره زندگی، آینده و تهدیدهایی که انسان با آنها مواجه است.
یک پژوهش دیگر نیز با بررسی مطالعات مختلف درباره دوماسکرولینگ، ارتباط این رفتار را با پیامدهایی مانند اضطراب، افسردگی و استرس گزارش کرده است. هرچند نویسندگان تاکید کردهاند که بسیاری از مطالعات موجود مقطعی هستند و نمیتوان از آنها به تنهایی رابطه علت و معلولی قطعی نتیجه گرفت.
البته نکته قابل توجه این است که کاربر در دوماسکرولینگ به طور الزامی به دنبال یک خبر خاص نیست؛ بلکه ممکن است فقط به پیمایش ادامه دهد. در این وضعیت، هر محتوای جدید میتواند نگرانی تازهای ایجاد کند و کاربر را برای دیدن اطلاعات بعدی به ادامه اسکرول کردن ترغیب کند.
آیا مشکل، فقط محتوای منفی است؟
حجم اطلاعات نیز میتواند مسئلهساز باشد.انجمن روانشناسی APA از مفهوم «اضافهبار رسانهای» صحبت کرده است. شرایطی که فرد با حجم زیادی از اطلاعات و اخبار مواجه میشود و مدیریت این جریان برایش دشوار میشود. این انجمن توصیه میکند افراد برای مصرف اخبار و رسانه مرزهایی تعیین کنند و از قرار گرفتن مداوم در معرض اطلاعات فاصله بگیرند.
در چنین شرایطی، نوتیفیکیشنها نیز نقش یک محرک دائمی را دارند. هر هشدار، پیام یا اعلان میتواند توجه کاربر را از فعالیت فعلی جدا کند و او را به سمت تلفن همراه بکشاند. البته نباید از این موضوع نتیجه گرفت که هر نوتیفیکیشن مستقیم باعث اضطراب میشود. مسئله مهمتر، قرار گرفتن مداوم فرد در معرض محرکهای جدید و ناتوانی در ایجاد فاصله از جریان اطلاعات است.
نسخه روانشناسان برای ذهن شلوغ چیست؟
Psychology Today برای مدیریت نگرانیهای مداوم، روش «زمان نگرانی» را پیشنهاد میکند. در این روش، فرد روزانه حدود ۱۵ تا ۲۰ دقیقه زمان مشخصی را برای پرداختن به نگرانیهایش در نظر میگیرد و آنها را روی کاغذ مینویسد.
اگر در طول روز نگرانی تازهای ایجاد شد، فرد میتواند آن را یادداشت کند و بررسی آن را به زمان مشخصشده موکول کند. هدف، نادیده گرفتن نگرانی نیست؛ بلکه جلوگیری از پراکنده شدن آن در تمام ساعات روز است. این روش را میتوان به شکل گستردهتری در زندگی دیجیتال نیز به کار گرفت.
همانطور که برای نگرانی میتوان زمان مشخص تعیین کرد، برای دریافت اخبار و بررسی شبکههای اجتماعی نیز میتوان زمان مشخصی در نظر گرفت. خاموش کردن اعلانهای غیرضروری، محدود کردن دفعات بررسی اخبار و خودداری از دنبال کردن مداوم یک موضوع نگرانکننده، میتواند به ایجاد فاصله میان کاربر و جریان دائمی اطلاعات کمک کند.
آگاه بودن یا غرق شدن در خبر؟
راهحل، قطع کامل ارتباط با اخبار نیست. آگاهی از اتفاقات جهان بخشی از زندگی اجتماعی امروز است و در بسیاری از موارد اطلاعات میتواند به تصمیمگیری بهتر کمک کند. مشکل زمانی ایجاد میشود که دریافت اطلاعات از یک فعالیت هدفمند به رفتاری دائمی تبدیل شود؛ بهگونهای که فرد هر چند دقیقه تلفن همراه را بررسی کند، اخبار جدید را جستوجو کند و برای اطمینان بیشتر، همان موضوع را در منابع مختلف دنبال کند.
در این شرایط، یکی از مهارتهای مهم زندگی دیجیتال این باشد که بدانیم «چه زمانی کافی است». کاربر لازم نیست برای هر نگرانی یک جستوجوی جدید انجام دهد و لازم نیست هر اعلان را همان لحظه بررسی کند.
چگونه در عصر دیجیتال کنترل ذهن و توجه خود را حفظ کنیم؟
فناوری قرار نیست به خودی خود دشمن سلامت روان باشد. مسئله به نحوه استفاده از آن و میزان کنترلی برمیگردد که کاربر بر زمان و توجه خود دارد. اگر هر خبر، پیام یا اعلان بتواند مسیر فکر ما را تغییر دهد، بخشی از روزمان ممکن است صرف موضوعاتی شود که ارتباط مستقیمی با زندگیمان ندارند.
از سوی دیگر، اگر کاربر بتواند برای دریافت اخبار، استفاده از شبکههای اجتماعی و حتی پرداختن به نگرانیهایش مرز تعیین کند، کنترل بیشتری بر توجه خود خواهد داشت.
در نهایت، مسئله این نیست که دیگر نگران نباشیم یا اخبار را دنبال نکنیم؛ بلکه باید یاد بگیریم چه زمانی اطلاعات دریافت کنیم، چه زمانی درباره آن فکر کنیم و چه زمانی گوشی را کنار بگذاریم و به زندگی واقعی برگردیم.
انتهای پیام/
