سالهاست الگوریتم تصمیم میگیرد کاربران شبکههای اجتماعی چه چیزی ببینند. حالا استرالیا درصدد است با ارائه گزینهای برای کنارگذاشتن پیشنهادهای الگوریتمی، اختیار انتخاب محتوای صفحه را دوباره به کاربران بازگرداند؛ اما اگر این طرح به قانون تبدیل شود، شرکتهای فناوری تا چه اندازه به اجرای واقعی آن پایبند خواهند ماند؟
ساعتها میگذرد و هنوز فید محتوا متوقف نشده است. پیمایش بیپایان، پخش خودکار و پیشنهادهای هوشمند، شبکههای اجتماعی را به چرخهای از جلب توجه تبدیل کردهاند که خروج از آن همیشه به آسانی ورود نیست. چرا قرار است چند دقیقه در شبکههای اجتماعی بمانیم، اما ساعتها از وقتمان را از دست میدهیم؟ آیا شبکههای اجتماعی عمدا اعتیادآور طراحی شدهاند؟ چه کسی زمان کاربران را میدزدد؟
هیچچیز از حافظه گجتهای هوشمند پاک نمیشود؛ نه قرارهای کاری، نه گفتوگوهای روزمره و نه حتی حرفهایی که قرار بود جایی ثبت نشود. حالا با ورود ابزارهای پوشیدنی مجهز به هوش مصنوعی، یک نگرانی جدی شده است که وقتی فناوری همهچیز را به خاطر میسپارد، حریم خصوصی چه سرنوشتی پیدا میکند؟ مکالمات ضبط شده کاربران تا چه زمانی نگه داشته میشود؟ آیا افراد همچنان میتوانند بدون نگرانی از ثبت و بازبینی دائمی، در محیطهای عمومی حضور داشته باشند و آزادانه صحبت کنند؟
یک اپلیکیشن ساده برای انجام وظیفهاش به موقعیت مکانی، مخاطبان یا میکروفون گوشی شما نیاز ندارد؛ اما برخی برنامهها مجوزهایی فراتر از کارکرد اصلی خود درخواست میکنند. پژوهشها نشان میدهد این دسترسیهای اضافی فقط یک نگرانی نظری نیستند؛ حتی توسعهدهندگان نیز در مواردی پس از دریافت هشدار، مجوزهای غیرضروری برنامههایشان را حذف کردهاند.
مدارس میخواهند دانشآموزان جستوجو کنند، سوال بپرسند و پاسخها را خودشان پیدا کنند؛ اما گوگل آینده جستوجو را با هوش مصنوعی گره زده است. حالا اگر مدرسهای نخواهد دانشآموزانش از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده کنند، باید با این پرسش روبهرو شود که آیا امکان دارد بدون پذیرش AI همچنان از جستوجوی گوگل استفاده کرد؟
یک تحلیلگر حوزه اقتصاد دیجیتال در گفتوگو با آناتک:
همه حملات سایبری با هدف خالیکردن حساب بانکی یا سرقت اطلاعات شخصی انجام نمیشوند؛ گاهی یک حمله میتواند تعداد زیادی از کاربران را همزمان درگیر کند و هدف آن، ایجاد نارضایتی، خشم یا فشار اجتماعی باشد.
«حجم جستوجوهایی که کاربران از طریق این هوش مصنوعی انجام میدهند، به حدود ۲۰ درصد جستوجوهای گوگل رسیده است»؛ این ادعای جدید چتجیپیتی است که در صورت صحت، این ابزار را در جایگاه دومین مقصد بزرگ جستوجوی اطلاعات در جهان قرار میدهد. با این حال، تعریف OpenAI از «جستوجو» با آنچه در موتورهای جستوجوی سنتی انجام میشود تفاوت دارد و همین موضوع، مقایسه این دو سرویس را پیچیده میکند.
مسابقه کوهنوردی با بیش از سه هزار پله سنگی، شیبهای تند و مسیرهای ناهموار حتی برای انسانها هم آسان نیست؛ اما در چین، رباتهای چهارپا و انساننما به میدان آمدند تا توانایی خود را در چنین مسیری محک بزنند. سریعترین ربات چهارپا توانست مسیر نزدیک به چهار کیلومتری کوه تایشان را در کمتر از ۴۴ دقیقه طی کند. این رقابت بیش از یک مسابقه، آزمونی واقعی برای سنجش توانایی ماشینها در خارج از محیط آزمایشگاه بود.
خودروهای هوشمند پیشرفته فقط مسیر رفتوآمد را ثبت نمیکنند؛ آنها میتوانند زمان رانندگی، موقعیت مکانی، سرعت، ترمزهای ناگهانی و الگوی حرکت راننده را هم زیر نظر داشته باشند. پرونده ۲۲۰ میلیون دلاری جنرالموتورز در آمریکا نشان داد اطلاعاتی که برای بهبود تجربه رانندگی جمعآوری میشوند، چطور ممکن است سر از شرکتهای بیمه و بازار خریدوفروش داده دربیاورند.
غذا روی میز است، اما نگاهها به صفحه گوشی دوخته شده؛ یکی پیام میخواند، دیگری ویدئو میبیند و کودکی که بیحوصله شده، با موبایل سرگرم میشود. گوشی به بخشی از تجربه غذا خوردن تبدیل شده است و از سرگرمی و ارتباط تا حواسپرتی و کاهش تعامل اجتماعی، ابعاد مختلفی دارد. حضور دائمی گوشی چه تاثیری بر کیفیت غذا خوردن و ارتباط اعضای خانواده میگذارد؟ وقتی گوشی کنار برود، چه چیزی به میز غذا برمیگردد؟
گوگل برای بسیاری از علاقهمندان فناوری، تصویری از محیط کاری رویایی، شرکتی با دفترهای مدرن، پروژههای پیشرفته و فرصت کار روی فناوریهای آینده است؛ اما پشت این تصویر، کارکنان درباره موضوعاتی مانند حقوق شغلی، انعطافپذیری، فرهنگ سازمانی و حتی حق انتقاد از تصمیمهای شرکت بحث میکنند. توافق تازه گوگل با یک اتحادیه کارگری در بریتانیا و اعتراض برخی پژوهشگران این شرکت به مفاد قراردادهای استخدامی، پنجرهای تازه به زندگی کاری در یکی از بزرگترین غولهای فناوری جهان باز کرده است.
تلویزیون یا اندرویدباکس خانهتان ممکن است بدون اطلاع شما به ابزاری برای کلاهبرداری اینترنتی، پنهانکردن ردپای مجرمان و انتقال ترافیک مشکوک تبدیل شده باشد؛ اما چگونه یک دستگاه خانگی به خدمت مجرمان سایبری درمیآید؟ گوگل به تازگی از شناسایی و مختلکردن شبکهای خبر داده که بیش از ۱.۳ میلیون دستگاه اندرویدی متصل به تلویزیون را آلوده کرده بود. نکته تکاندهنده این پرونده آن است که بدافزار با کلیک کاربر فعال نمیشود و به رفتار یا بیاحتیاطی کاربران ارتباطی ندارد.
گوگل با یک قابلیت مخفی، کاربران را به سال ۱۹۹۸ و روزهای ابتدایی موتور جستوجوی خود بازمیگرداند؛ کافی است نام بازی زلدا را جستوجو کنید تا شمشیری ظاهر شود و صفحه نتایج را به شکل قدیمی گوگل تغییر دهد؛ سفری نوستالژیک که در کنار سرگرمی، تفاوت تجربه جستوجو در اینترنت دیروز و امروز را به نمایش میگذارد.
کُندشدن گوشی، نمایش رفتارهای غیرعادی یا نگرانی از دسترسی یک برنامه به اطلاعات شخصی، کاربر را با یک پرسش جدی روبهرو میکند که آیا تلفن همراه آلوده شده است؟ برای جلوگیری از سرقت اطلاعات چه اقدامی باید انجام داد؟ از قطع اینترنت و تغییر رمز حسابها تا بازنشانی کارخانه، هر تصمیم نادرست میتواند بازیابی اطلاعات را دشوارتر کند. شناخت تفاوت میان نشانههای مشکوک و آلودگی واقعی، نخستین قدم برای مدیریت این وضعیت است.
۶۳ درصد از مصرفکنندگان بریتانیایی دستکم یکبار از هوش مصنوعی استفاده کردهاند، اما فقط ۱۰ درصد هر روز سراغ آن میروند؛ همزمان، بخشی از کاربران هنوز پاسخهای AI را بیخطا میدانند. گزارش تازه Deloitte از تغییر رفتار دیجیتال مردم، نگرانی درباره شبکههای اجتماعی و مقاومت در برابر جایگزینی خلاقیت انسانی با هوش مصنوعی پرده برمیدارد و به این پرسش پاسخ میدهد که آیا هوش مصنوعی به جای انسان پذیرفته شده است یا خیر.
دیدن وضعیت سلامت کاربران، نیازی به دسترسی به پرونده پزشکی ندارد؛ کافی است گوشیشان بداند به کدام بیمارستان یا مرکز درمانی رفتهاند. در گزارشی تازه از واشنگتنپست شرکتهای دلال داده با ردیابی موقعیت مکانی کاربران و پیوند دادن آن به اطلاعات دیگر، از وضعیت حساس سلامت افراد سرنخ میسازند و این اطلاعات را به ابزاری برای تبلیغات هدفمند، حتی تبلیغ درمانهای جعلی تبدیل میکنند.
متا با توافق در پرونده شکایت از شبکههای اجتماعی، از محاکمه درباره اعتیاد نوجوانان گریخت و حالا اسنپچت تنها شرکتی است که باید در دادگاه آمریکا به اتهام طراحی قابلیتهای اعتیادآور و آسیب به سلامت روان کاربران نوجوان پاسخ دهد. آیا این محاکمه میتواند مسؤولیت شبکههای اجتماعی در قبال سلامت روان نوجوانان را روشن کند؟
دادگاه بریتانیا اعتراض متا، تیکتاک و ایکس در یکی از نخستین آزمونهای جدی قانون ایمنی آنلاین را رد کرد و سه غول شبکههای اجتماعی در دادگاه شکست خوردند. این رای مسیر نظارت بر عملکرد پلتفرمها را هموارتر کرد و حالا هر سه باید در برابر درخواست اطلاعاتی نهاد ناظر درباره مدیریت محتوای آسیبزا پاسخگو باشند.
اینستاگرام بعد از سالها تمرکز بر ویدئوهای کوتاه، حالا سراغ ویدئوهای ۹۰ دقیقهای رفته و وارد رقابتی جدی با یوتیوب شده است. این رقابت دیگر فقط بر سر ویدئوهای کوتاه و سرگرمکننده نیست و زمان تماشای کاربران و سهم تولیدکنندگان محتوا را هدف گرفته است و میخواهد مسیر تولید محتوا در این شبکه اجتماعی را تغییر دهد.
آیا تا به حال با دیدن یک پست روانشناسی به خودتان شک کردهاید؟ شاید حواسپرتی یا فراموشکاریتان را نشانه ADHD دانسته باشید؛ اما مرز رفتار عادی با اختلال کجاست و چه کسی صلاحیت تشخیص آن را دارد؟