هوش مصنوعی در آموزش عالی؛ شریک فکری یا جایگزین تفکر؟
با کاهش سهم فارغالتحصیلان واجد شرایط استخدام و دگرگونی سریع مهارتهای شغلی، مدرک تحصیلی دیگر عامل تمایز نیست، بلکه صرفاً به «بلیط ورودی» تبدیل شده است. هوش مصنوعی اگرچه خروجیهای ظاهری را ارتقا میدهد، اما خطر «تنبلی فراشناختی» و فرسایش توانمندیهای پایدار را به همراه دارد. دانشگاهها برای حفظ کارآمدی و اعتبار خود باید از ادغام صرف ابزارهای هوشمند فراتر رفته و با بازطراحی سمت «تقاضا»ی یادگیری، بر پرورش تفکر مستقل، انضباط فکری و قضاوت پایدار تمرکز کنند.
