اسم ماکان به گوش شما و دوستانتان نخورده است!؟
موبایلهای ما ابزاری برای حمایت از نیروی کار ایرانی
خبرگزاری آنا، علی پژوهش، دبیر سرویس فناوری ـ امروز بخش قابل توجهی از فعالیتهای اقتصادی، ارتباطی و خدماتی کشور به فضای مجازی منتقل شده است. از خرید یک قلم کالا تا ارسال پیام به همکار یا همکلاسی، همگی در بستر سکوها جریان دارد. اگر حمایت از کارگر ایرانی را وظیفه خود بدانیم، این حمایت نمیتواند به خرید اجناس داخلی از فروشگاههای خیابانی محدود بماند.
فضای دیجیتال نیز سهم بزرگی در اشتغال و تولید ثروت دارد. نادیده گرفتن این سهم، یعنی نادیده گرفتن تلاشهایی که سرمایه انسانی کشور برای رشد این بسترها صرف کرده است.
کالا فقط به معنای محصول فیزیکی مانند لباس، خودرو یا مواد غذایی نیست. نرمافزار، برنامک، پیامرسان، فروشگاه آنلاین، سامانه برگزاری کلاس مجازی، پلتفرم اشتراک فیلم و موسیقی، همگی «کالای دیجیتال» هستند. وقتی کاربر ایرانی به جای استفاده از پلتفرم خارجی، نمونه داخلی آن را انتخاب میکند، در واقع از کارگر ایرانی حمایت میکند. کارگر و مهندس ایرانی پشت این سکوها، شبانهروز زحمت میکشند تا خدمتی مشابه یا بهتر ارائه دهند. انتخاب کاربر، مستقیم به جیب آنان میرود و امنیت شغلی آنها را تضمین میکند.
پشتیبانی عملی، فراتر از شعار سالانه
حمایت از نیروی کار ایرانی از مسیر سکوهای داخلی، دستکم پنج منفعت روشن برای کشور دارد. نخست، کاهش وابستگی به غولهای فناوری خارجی است. نمونههایی که همه ما در سالهای گذشته از محدود شدن دسترسی به سکوهای خارجی به دلیل تحریمهای آمریکایی یا محدودیت ناخواسته به دلیل صیانت از نظم عمومی تجربه کردهایم، نشان میدهد هر لحظه ممکن است خدماتی سکوهای خارجی که مورد استفاده قرار میدهیم، با محدودیت مواجه شود.
منفعت دوم این رویکرد، گردش پول در اقتصاد داخلی است. هر ریالی که کاربر برای خرید، اشتراک یا تبلیغات در سکوی داخلی پرداخت میکند، در چرخه اقتصاد ایران میماند، مالیات آن به خزانه کشور واریز میشود و سودش صرف توسعه زیرساختهای بومی خواهد شد.
رهآورد سوم اتخاذ چنین مسیری، ایجاد اشتغال گسترده و پایدار است. هر سکوی موفق داخلی، از برنامهنویس و طراح تا تیم پشتیبانی و فروش، دهها و صدها نیروی متخصص را سر کار میآورد.
دیگر منفعت، حمایت از سکوهای بومی جلوگیری از خروج ارز در مقیاسهای کم یا زیاد است. اشتراک سکوهای خارجی به دلار یا یورو پرداخت میشود؛ پولی که میتوانست صرف واردات دارو، مواد اولیه کارخانهها یا تجهیزات پزشکی شود.
پیامد مثبت دیگر چنین رویکردی برای کشور تقویت هویت دیجیتال و استقلال فرهنگی است. سکوهای خارجی نه سرویس، که جهانبینی خاص خود را نیز تحمیل میکنند. محتوای تولیدشده در این فضاها، ناخودآگاه ذائقه کاربران را به سمت ارزشهای غیربومی شکل میدهد.
البته سود بردن کشور از سکوهای داخلی، یک سویه نیست. خود این سکوها نیز با افزایش تعداد کاربران، قدرت بیشتری برای بهبود کیفیت پیدا میکنند. سکویی که تعداد کاربرانش کم باشد، درآمد کافی برای استخدام تیم تحقیق و توسعه، بهروزرسانی مداوم، افزایش سرعت و رفع باگها را ندارد.
کاربران وفادار، موتور محرک رشد کیفی یک سکو هستند. بازخورد میلیونی کاربران، مهندسان ایرانی را مجبور میکند شبانهروز تلاش کنند تا نقصها را برطرف و قابلیتهای جدید اضافه کنند. نمونه این فرآیند را در پیامرسانهای داخلی دیدهایم؛ هرچقدر تعداد کاربران بیشتر شده، سرعت و امکانات آنها نیز رشد ملموسی پیدا کرده است. حمایت کاربران، سکو را از حالت معیشتی خارج کرده و به مرحله رقابتپذیری میرساند.
هر کاربر ایرانی، سهمی در اشتغال پایدار دارد
اصرار بر استفاده از سکوهای خارجی با وجود نمونههای داخلی قابل قبول، دستکم ۳ آسیب جدی برای کاربر ایرانی دارد. نخستین آسیب، ناامنی دادههای شخصی است. غولهای فناوری خارجی شهرت بدی در جاسوسی، فروش اطلاعات کاربران و پایش رفتار آنان دارند.
اطلاعات تماس، موقعیت جغرافیایی، محتوای پیامها، سابقه خرید و حتی علایق شخصی شما در سرورهای کشورهایی ذخیره میشود که هیچ قرادادی برای حفظ حریم خصوصی شهروندان ایران با دولت ما ندارند. این اطلاعات ممکن است هر لحظه در اختیار نهادهای امنیتی، اطلاعاتی یا تجاری آن کشور قرار گیرد.
آسیب دیگری که وقوع آن برای کاربران ایرانی دور از ذهن نیست، فیلترپذیری و اختلال دائمی است. تجربه ثابت کرده بسیاری از سکوهای خارجی به دلایل سیاسی یا تحریمی، دسترسی خود را برای کاربران ایرانی محدود یا قطع کردهاند. اتکا به چنین سکویی یعنی همیشه نگران قطع شدن خط ارتباطی، از دست رفتن سوابق کاری یا نیمهکاره ماندن یک فروش آنلاین باشید.
سومین پیامد منفی محتمل، نبود پشتیبانی به زبان فارسی و متناسب با فرهنگ ایرانی است. وقتی با مشکلی در سکوی خارجی مواجه میشوید، هیچ تیم پشتیبانی به زبان مادری شما پاسخگو نیست. قوانین و خطمشی آن سکو نیز بر اساس مقررات یک کشور خارجی تنظیم شده، عرف و قوانین سکوهای بینالمللی و خصوصاً سرویسهای آمریکایی توجهی به ارزشها و آسایش جامعه ایرانی ندارد.
سکوهای داخلی، امنیت و کیفیت در گرو همراهی ما
برخی کاربران تصور میکنند استفاده از سکوی داخلی یعنی عقبماندگی فنی یا تجربه کاربری ضعیف. این تصور امروز کاملاً اشتباه است. بسیاری از سرویسهای دیجیتال داخلی در حوزههای پیامرسانی، فروش کالا، آگهی استخدام، رزرو خدمات، آموزش آنلاین، پرداخت الکترونیک و حتی شبکههای اجتماعی، به سطح کیفی رقبای خارجی رسیده و در برخی موارد از آنها پیشی گرفتهاند.
تفاوت اصلی در تعداد کاربران است؛ اگر تعداد کاربران سکوی داخلی به اندازه نمونه خارجی باشد، چرخه توسعه و نوآوری شتابی چندبرابر پیدا میکند. کاربری که امروز از سکوی داخلی استفاده میکند، در واقع دارد روی آینده بهتر آن سرمایهگذاری میکند. کاربر، مالک و ذینفع اصلی این سکوهاست. در فضای کسبوکار داخلی، صدای کاربر شنیده میشود و انتقاد او اثرگذار است. این مزیتی بسیار پررنگ است که بعید به نظر میرسد یک سکوی خارجی به کاربر ایرانی ارائه دهد.
حمایت از نیروی کار ایرانی در عصر دیجیتال، یک انتخاب آگاهانه و روزانه است. هر بار که گوشی خود را باز میکنید و تصمیم میگیرید از کدام پیامرسان، فروشگاه آنلاین، سرویس فیلم یا برنامک نقشه استفاده کنید، دارید رأی میدهید. رأی به اشتغال یا بیکاری، به استقلال یا وابستگی، به امنیت یا آسیبپذیری، اعلام نظری که تاثیر مهمی در زندگی مردم ایران در آینده خواهد داشت.
عملیترین شکل این قدردانی در زیست دیجیتال ما، جایی در همین انتخابهای ساده نهفته است. سکوی داخلی را انتخاب کنید، نه به خاطر تعصب، به خاطر منافع خودتان. امنیت شغلی همسایه، سلامت دادههای شخصی شما، پایداری ارتباطات روزمره و گردش پول در اقتصاد کشور، همه به این انتخاب بهظاهر کوچک ارتباطات دارد.
فردا اگر سکوی داخلی به پشتوانه کاربران وفادار، قدرتمند و بینالمللی شد، سربلندی آن برای همه ایرانیان خواهد بود. اگر هم آسیب دید و زمین خورد، خسارتش باز هم بر دوش تکتک ما خواهد بود. هزینه استفاده از سرویس داخلی هیچ است؛ هزینه استفاده نکردن از آن، شغل، امنیت و هویت دیجیتال یک نسل است. از همین امروز شروع کنید؛ یک سرویس خارجی را کنار بگذارید و یک نمونه داخلی را نصب کنید. این کوچکترین و بزرگترین یاری به کارگر ایرانی است.
رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای، در پیام اخیر خود به مناسبت روز کارگر و معلم، نگاهی فراتر از رویکردهای رایج در جامعه داشتند.
ایشان در پیام خود بیان کردند: «تجلیلهای زبانیِ سالیانه یا هر چند وقت یکبار گرچه بجا و مناسب است ولی قدردانی از تلاشهای این ۲ قشر باید عمیقتر و عملیتر از این حد باشد. بنده تصور میکنم همانطور که ملت عزیز ایران با حضور در میادین و خیابانها از نیروهای نظامی کشور خود حمایتی درخور بهعمل میآورند، شایسته است در یاری کردن معلمان و کارگران هم پشتیبانی قویای از خود نشان دهند. از جمله باید تعامل خانوادههای دانشآموزان و دانشجویان در ادارهی مدارس و دانشگاهها، بیشتر از پیش فراهم شود.
همچنین باید با اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل کشور از کارگرانِ مولّد پشتیبانی نموده و بخصوص صاحبان کسب و کارهای آسیبدیده تا حدّ ممکن از تعدیل نیرو و جداسازی نیروی کار خود، چه در واحدهای تولیدی و چه واحدهای خدماتی اجتناب نمایند و بلکه هر کارگری را به منزلهی ثروت آن واحد تولیدی و خدماتی، منظور دارند. البته دولت محترم هم در حدّ مقدور از این عملِ خیرخواهانه حمایت نماید.»
این توصیه حکیمانه، دامنهای بسیار گستردهتر از کارخانهها، مدارس و بازار فیزیکی دارد. حضرت آیتالله خامنهای در بخش دیگری از بیانات خود هم به اولویت دادن به مصرف کالاهای ساخت داخل اشاره کرده بودند. این اولویت، در عصر دیجیتال معنایی تازه پیدا میکند.
انتهای پیام/
