بحران معیشتی و «اعتراض» مردم به سیاست‌های اقتصادی جولانی

سرکوب خونین علویان در سوریه
برای دومین روز متوالی، سوریه شاهد ناآرامی‌های گسترده در اعتراض به افزایش افسارگسیخته قیمت سوخت و کالاهای اساسی است. دامنه این اعتراضات که به ۸ شهر و استان سرایت کرده، به تقابل مستقیم معترضان با مراکز پلیس و بستن شریان‌های حیاتی ارتباطی منجر شده است؛ وضعیتی که فشار سنگینی را بر «رژیم ابومحمد الجولانی» وارد کرده و پارلمان این کشور را نیز به تکاپو انداخته است.

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از المیادین، خشم عمومی از سیاست‌های اقتصادی در سوریه به مرحله تازه‌ای وارد شده است. گزارش‌ها حاکی از آن است که معترضان در شهر‌های حلب، ادلب، حماه، ریف دمشق، درعا، رقه، دیرالزور و حسکه، با برگزاری تجمعات اعتراضی گسترده، مخالفت خود را با وضعیت معیشتی نشان دادند. این اعتراضات که به سرعت رنگ‌وبوی تقابل به خود گرفت، با آتش زدن لاستیک خودرو‌ها و انسداد مسیر‌های اصلی و بین‌المللی همراه بوده است.

نکته قابل تأمل در اعتراضات اخیر، تغییر جهت‌گیری شعار‌های معترضان است. برخلاف اعتراضات گذشته، این بار تظاهرات‌کنندگان به‌طور مستقیم «رژیم ابومحمد الجولانی» را مسئول شرایط وخیم اقتصادی دانسته و شعار‌هایی در راستای سرنگونی این تشکیلات سر داده‌اند. گزارش‌های میدانی از حمله معترضان به چندین مرکز پلیس در شهر‌های مختلف خبر می‌دهند که نشان‌دهنده شکستِ سازوکار‌های امنیتی در مهار خشم عمومی است.

در واکنش به این التهابات، وزارت انرژی سوریه تلاش کرد با صدور بیانیه‌ای، ریشه‌های این بحران را به عوامل فنی و جهانی نسبت دهد. این وزارتخانه اعلام کرد که افزایش قیمت سوخت ناشی از «افزایش استثنایی هزینه‌های جهانی تأمین انرژی» و همزمان «تعطیلی پالایشگاه بانیاس جهت انجام تعمیرات اساسی» بوده است؛ توجیهی که به نظر می‌رسد تا این لحظه نتوانسته است اقناع‌کننده افکار عمومی خشمگین باشد.

وضعیت حادِ پیش‌آمده، فضای سیاسی داخل پارلمان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. در همین رابطه، تعدادی از نمایندگان پارلمان سوریه با امضای یک درخواست مشترک، خواستار برگزاری نشست فوری با «محمد البشیر»، وزیر انرژی این کشور شدند. این نمایندگان تأکید دارند که دولت باید برای جلوگیری از گسترش بی‌ثباتی ناشی از افزایش قیمت حمل‌ونقل و مواد غذایی که مستقیماً معیشت دهک‌های پایین جامعه را هدف قرار داده، راهکار‌های عملی و فوری ارائه دهد.

ناظران سیاسی معتقدند که همزمانی بحران سوخت با رکود در بخش‌های دیگر، سوریه را در یک «مارپیچ بحران» قرار داده است. انسداد راه‌های مواصلاتی و بی‌ثباتی در مراکز شهری، نشان می‌دهد که اگر دولت نتواند در کوتاه‌مدت با ابزار‌های یارانه‌ای یا تأمین اضطراری سوخت، فشار را از روی طبقه متوسط و ضعیف بردارد، اعتراضات فعلی می‌تواند به یک چالش امنیتی پایدار برای ساختار قدرت در دمشق تبدیل شود.

انتهای پیام/

ارسال نظر