هراسِ «جی‌ دی ونس» از تسلطِ انصارالله بر دریای سرخ

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از الجزیره، تغییرِ معادلاتِ میدانی در یمن و دریایِ سرخ، پایه‌هایِ سیاستِ خارجیِ واشنگتن را به لرزه درآورده است. جی‌دی ونس، معاونِ دونالد ترامپ، در تازه‌ترین اظهاراتِ خود، پرده از واقعیتی برداشت که تا پیش از این، لایه‌هایِ امنیتیِ آمریکا سعی در پنهان کردنِ آن داشتند؛ واقعیتی مبنی بر اینکه ائتلافِ غربی-سعودی در مواجهه با قدرتِ نظامیِ یمن به بن‌بست رسیده و واشنگتن ناچار به برقراریِ «تماسِ مستقیم» با انصارالله شده است.

اظهاراتِ ونس مبنی بر «گفتگوهایِ مستقیم با حوثی‌ها، اماراتی‌ها و سعودی‌ها»، به وضوح نشان می‌دهد که واشنگتن دیگر قادر نیست با رویکردِ حذف یا انزوا، تحولاتِ یمن را مدیریت کند. آمریکا که سال‌ها تلاش کرد انصارالله را یک گروهِ غیررسمی جلوه دهد، اکنون در جایگاهِ یک میانجیِ سراسیمه، در تلاش برای حفظِ منافعِ خود در برابرِ قدرتِ نوظهورِ یمن است. این «تغییرِ لحن»، اعترافی ضمنی به این حقیقت است که موازنه‌یِ قدرت در دریایِ سرخ، به نفعِ جریانِ مستقلِ یمنی تغییر کرده است.

یکی از نکاتِ کلیدیِ سخنانِ معاونِ رئیس‌جمهورِ آمریکا، نگرانیِ عمیق از تسلطِ رزمندگانِ یمنی بر جزیره‌یِ راهبردیِ «میون» (پریم) است. این جزیره که کلیدِ کنترل بر تنگه‌یِ باب‌المندب محسوب می‌شود، اکنون به کابوسی برایِ ناوگان‌هایِ غربی و کشتی‌هایِ وابسته به متجاوزان تبدیل شده است. واشنگتن به خوبی می‌داند که حضورِ یمنی‌ها در این جزیره، به معنایِ پایانِ دورانِ جولانِ ناوهایِ بیگانه در آب‌هایِ منطقه‌ای است.

ونس با تأکید بر اینکه «وضعیت به‌سرعت در حالِ تغییر است»، به ناتوانیِ دستگاه‌هایِ اطلاعاتیِ آمریکا در پیش‌بینیِ کنش‌هایِ مقاومتِ یمن اشاره داشت. آمریکا در تلاش است تا با «رصدِ دقیق»، از غافلگیری‌هایِ بیشتر جلوگیری کند، اما واقعیتِ میدان نشان می‌دهد که ابتکارِ عمل در اختیارِ ارتش و کمیته‌هایِ مردمیِ یمن است.

این تحولات، بیش از هر چیز نشان‌دهنده‌یِ شکستِ سیاست‌هایِ «اعمالِ فشار حداکثری» است. واشنگتن که زمانی با تهدید و تحریم به دنبالِ تغییرِ شرایط بود، اکنون به مرحله‌ای رسیده است که باید با رزمندگانی گفت‌و‌گو کند که نه تنها مرعوب نشده‌اند، بلکه با تسلط بر نقاطِ استراتژیک، هژمونیِ غرب را به چالش کشیده‌اند. این، آغازِ عصری جدید در امنیتِ منطقه‌ای است که در آن، خواستِ ملت‌هایِ مستقل، حرفِ اول و آخر را می‌زند.