آیفون Duo برای شکست گلکسی فولد ۸ چه برگ برنده‌ای دارد؟

به گزارش خبرگزاری آنا، اپل پس از سال‌ها انتظار سرانجام با آیفون Duo وارد بازار گوشی‌های تاشو شده است؛ بازاری که سامسونگ از سال ۲۰۱۹ یکی از اصلی‌ترین بازیگران آن بوده و اکنون نسل هشتم گلکسی فولد را در اختیار دارد. شباهت ظاهری این دو محصول در نگاه نخست زیاد است، اما فلسفه طراحی آن‌ها تفاوت مهمی دارد. اپل آیفون Duo را شبیه پاسپورت ساخته که در حالت بسته کوتاه‌تر و عریض‌تر است و پس از باز شدن به نمایشگری افقی تبدیل می‌شود، درحالی‌که سامسونگ در زد فولد ۸ نیز نسبت به نسل‌های قبلی بدنه را عریض‌تر کرده، اما همچنان تجربه‌ای نزدیک‌تر به یک گوشی معمولی در حالت بسته ارائه می‌دهد. قیمت پایه ۱۹۹۹ دلاری آیفون Duo نیز آن را مستقیماً وارد قلمرو گران‌ترین گوشی‌های تاشوی بازار می‌کند.

دو برداشت متفاوت از طراحی یک گوشی تاشو

آیفون Duo در حالت بسته یک نمایشگر ۵.۴ اینچی دارد و پس از باز شدن، صفحه ۷.۶ اینچی در اختیار کاربر قرار می‌دهد. نکته مهم این است که اپل نسبت تصویر دو نمایشگر را با یکدیگر هماهنگ کرده تا هنگام انتقال یک برنامه از صفحه بیرونی به نمایشگر داخلی، محتوا بدون تغییر ناگهانی در چیدمان بزرگ شود. فرم عریض‌تر دستگاه نیز باعث شده آیفون Duo بیشتر شبیه دو بخش تقریباً مربعی باشد که کنار هم قرار گرفته‌اند؛ رویکردی که اپل برای استفاده افقی، نمایش دو برنامه و مصرف محتوای گسترده‌تر انتخاب کرده است.

گلکسی زد فولد ۸ در طرف مقابل نمایشگر بیرونی ۵.۵ اینچی و نمایشگر داخلی ۷.۶ اینچی دارد. صفحه اصلی از پنل Dynamic AMOLED ۲X با وضوح ۲۴۴۸ در ۱۸۴۸ پیکسل و نرخ نوسازی تطبیقی تا ۱۲۰ هرتز استفاده می‌کند و نسبت تصویر ۴:۳ دارد. نمایشگر بیرونی نیز وضوح ۱۹۷۲ در ۱۲۴۸ پیکسل و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز ارائه می‌دهد. سامسونگ نسبت به نسل‌های قدیمی فولد بدنه را کوتاه‌تر و عریض‌تر کرده تا استفاده از نمایشگر خارجی طبیعی‌تر شود و کاربر برای کار‌های ساده مجبور نباشد دائماً گوشی را باز کند.

تفاوت مهم دیگر در وزن و ضخامت دیده می‌شود. زد فولد ۸ تنها ۲۰۱ گرم وزن دارد و در حالت باز ۴.۵ میلی‌متر ضخامت دارد؛ عددی که آن را حتی از برخی گوشی‌های پرچمدار معمولی سبک‌تر می‌کند. آیفون Duo نیز در حالت باز باریک‌ترین آیفون اپل محسوب می‌شود، اما تمرکز اصلی شرکت بیشتر روی فرم کلی، لولای دقیق و کاهش محسوس خط تای نمایشگر داخلی بوده است. بررسی‌های اولیه نیز خط تای آیفون Duo را کمتر قابل مشاهده از بسیاری از تاشو‌های رایج توصیف کرده‌اند.

نمایشگر بزرگ‌تر الزاماً به معنی تجربه بهتر نیست

هر دو گوشی نمایشگر داخلی ۷.۶ اینچی دارند، بنابراین تفاوت اصلی به کیفیت پنل، نسبت تصویر و نحوه استفاده نرم‌افزار از آن برمی‌گردد. اپل در آیفون Duo از پنل Super Retina XDR OLED با پروموشن استفاده کرده و پوشش نانو برای کاهش بازتاب نور روی صفحه داخلی در نظر گرفته است. روشنایی اوج نمایشگر‌های این دستگاه نیز در برخی شرایط به ۳۰۰۰ نیت می‌رسد و پشتیبانی از دالبی ویژن یکی دیگر از نقاط قوت آن برای تماشای محتوای HDR محسوب می‌شود.

سامسونگ نیز برای زد فولد ۸ حداکثر روشنایی ۳۰۰۰ نیت و پوشش ضدبازتاب نمایشگر اصلی را اعلام کرده است. در نتیجه از نظر روشنایی خام، اختلاف بزرگی میان دو دستگاه دیده نمی‌شود. تفاوت بیشتر در نسبت تصویر و فلسفه استفاده از صفحه قرار دارد؛ سامسونگ سال‌هاست نرم‌افزار‌های اندرویدی را برای نمایشگر‌های بزرگ فولد بهینه کرده و قابلیت‌هایی مانند پنجره‌های چندگانه، نوار وظیفه و جابه‌جایی سریع میان برنامه‌ها را توسعه داده است، درحالی‌که اپل این تجربه را برای نخستین بار به آیفون آورده و بخشی از ایده‌های iPad را به iOS ۲۷ منتقل کرده است.

همین مسئله یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های دو گوشی است. سخت‌افزار نمایشگر آیفون Duo از همان ابتدا رقابتی به نظر می‌رسد، اما سامسونگ در زمینه استفاده عملی از یک صفحه بزرگ سابقه بیشتری دارد. برتری هر کدام بنابراین تنها با اندازه یا روشنایی تعیین نمی‌شود؛ کیفیت سازگاری برنامه‌ها با فرم تاشو و میزان استفاده واقعی از فضای اضافه نمایشگر می‌تواند مهم‌تر باشد.

سامسونگ هنوز در چندوظیفگی دست بالاتر را دارد

آیفون Duo با iOS ۲۷ قابلیت‌های تازه‌ای برای چندوظیفگی دریافت کرده است. کاربر می‌تواند دو برنامه را کنار هم قرار دهد، جای آن‌ها را تغییر دهد و در جهت‌های مختلف از تقسیم صفحه استفاده کند. سیستم‌عامل همچنین باید هنگام باز یا بسته شدن دستگاه، برنامه‌ها را بدون قطع تجربه کاربر میان دو نمایشگر منتقل کند. امکان استفاده از دستگاه در حالت نیمه‌باز نیز وجود دارد و برخی برنامه‌ها می‌توانند رابط خود را متناسب با زاویه لولا تغییر دهند.

سامسونگ، اما سال‌هاست این قابلیت‌ها را توسعه می‌دهد و One UI ۹ روی زد فولد ۸ انعطاف بیشتری در استفاده هم‌زمان از چند برنامه دارد. ساختار Multi Window امکان اجرای چند برنامه در کنار یکدیگر را فراهم می‌کند و نسخه‌های پیشرفته‌تر خانواده Fold حتی می‌توانند سه برنامه را به‌صورت هم‌زمان نمایش دهند. ابزار‌های Galaxy AI نیز با همین محیط چندپنجره‌ای ترکیب شده‌اند و قابلیت‌هایی مانند پیشنهاد‌های زمینه‌ای می‌توانند براساس محتوای نمایشگر عمل کنند.

اپل مزیت دیگری دارد و آن هماهنگی نرم‌افزار و سخت‌افزار از همان روز نخست است. توسعه‌دهندگانی که پیش‌تر برنامه‌های خود را برای آیپد و حالت‌های چندپنجره‌ای آن آماده کرده‌اند، مسیر ساده‌تری برای سازگار کردن برنامه با Duo خواهند داشت. با این حال، در زمان عرضه اولیه، سامسونگ همچنان محصولی بالغ‌تر برای کاربرانی دارد که گوشی تاشو را به‌عنوان ابزار کار و جایگزین یک تبلت کوچک می‌بینند.

A۲۰ پرو در برابر اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵

آیفون Duo از همان تراشه A۲۰ پرو استفاده می‌کند که در خانواده آیفون ۱۸ پرو نیز دیده می‌شود. این تراشه در کنار مودم C۲ اپل وظیفه پردازش اصلی دستگاه را برعهده دارد و برای اجرای قابلیت‌های هوش مصنوعی محلی، بازی و چندوظیفگی طراحی شده است. اپل همچنین ۱۲ گیگابایت رم برای Duo در نظر گرفته و حافظه ذخیره‌سازی آن در نسخه‌های بالاتر تا ۲ ترابایت افزایش پیدا می‌کند.

گلکسی زد فولد ۸ نیز به اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۵ برای گلکسی مجهز شده که نسخه اختصاصی تراشه پرچمدار کوالکام برای محصولات سامسونگ است. مدل‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی ۱۲ گیگابایت رم دارند و نسخه یک ترابایتی با ۱۶ گیگابایت رم عرضه می‌شود. سامسونگ این تراشه را برای پردازش هوش مصنوعی، رهگیری پرتو در بازی‌ها و اجرای هم‌زمان برنامه‌ها به کار گرفته است.

مقایسه مستقیم عملکرد دو تراشه تنها با مشخصات روی کاغذ چندان معنی‌دار نیست، زیرا iOS و اندروید مدیریت منابع متفاوتی دارند. هر دو در بالاترین سطح بازار قرار می‌گیرند و برای اجرای بازی‌های سنگین، پردازش ویدئو و قابلیت‌های هوش مصنوعی قدرت کافی دارند. تفاوت ملموس‌تر احتمالاً در نحوه استفاده نرم‌افزار از این قدرت دیده خواهد شد؛ اپل روی Apple Intelligence و سیری جدید تمرکز دارد و سامسونگ Galaxy AI را عمیق‌تر با رابط One UI، جست‌و‌جو و چندوظیفگی ترکیب کرده است.

دوربین، جایی که محدودیت آیفون Duo آشکارتر می‌شود

آیفون Duo برای نخستین نسل خود از سامانه دوربین نسبتاً ساده‌تری استفاده می‌کند. دوربین اصلی ۴۸ مگاپیکسلی Fusion در کنار دوربین فوق‌عریض ۴۸ مگاپیکسلی قرار گرفته و خبری از دوربین تله‌فوتوی اختصاصی نیست. دوربین سلفی روی نمایشگر خارجی نیز در دسترس است و اپل دوربین داخلی را زیر نمایشگر قرار داده تا فضای صفحه اصلی با حفره دوربین قطع نشود. نبود دوربین تله‌فوتو یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های Duo با آیفون ۱۸ پرو و برخی رقبای تاشوی اندرویدی است.

با این حال، زد فولد ۸ استاندارد نیز برخلاف نسخه اولترا، سامانه دوربین سه‌گانه کلاسیک سامسونگ را ندارد. این مدل از دو دوربین ۵۰ مگاپیکسلی واید و فوق‌عریض در پشت استفاده می‌کند و دو دوربین سلفی ۱۰ مگاپیکسلی روی نمایشگر بیرونی و داخلی دارد. سامسونگ برای دوربین اصلی بزرگ‌نمایی در سطح اپتیکال دو برابری را از طریق برش حسگر ارائه می‌دهد، اما دوربین تله‌فوتوی مستقل در این نسخه وجود ندارد؛ بنابراین در مقایسه Duo با زد فولد ۸ استاندارد، فاصله دوربین کمتر از چیزی است که ممکن است در نگاه اول تصور شود. هر دو گوشی فاقد تله‌فوتوی اختصاصی هستند و بیشتر روی دوربین اصلی و فوق‌عریض تمرکز دارند. اگر معیار دوربین اهمیت زیادی داشته باشد، گلکسی زد فولد ۸ اولترا با حسگر اصلی ۲۰۰ مگاپیکسلی و تله‌فوتوی اپتیکال سه برابری رقیب سخت‌تری برای آیفون Duo خواهد بود.

باتری، دو شرکت با دو روش متفاوت

سامسونگ برای زد فولد ۸ باتری ۴۸۰۰ میلی‌آمپرساعتی در نظر گرفته و تا ۲۶ ساعت پخش ویدئو را برای آن اعلام کرده است. این گوشی از شارژ سریع و شارژ بی‌سیم پشتیبانی می‌کند و به لطف تراشه جدید، سامسونگ روی بهبود بهره‌وری انرژی نسبت به نسل‌های قبل تأکید دارد.

اپل مانند همیشه بیشتر روی زمان استفاده تمرکز کرده تا ظرفیت اسمی باتری. شرکت برای Duo حدود ۲۴ ساعت استفاده در شرایطی اعلام کرده که دو نمایشگر به میزان مشابه استفاده شوند؛ در صورت استفاده بیشتر از نمایشگر خارجی، زمان کارکرد می‌تواند بالاتر باشد. دستگاه از USB-C و شارژ مغناطیسی پشتیبانی می‌کند و استاندارد Qi۲.۲ نیز امکان شارژ بی‌سیم تا ۲۵ وات را فراهم می‌سازد.

مقایسه اعداد رسمی باتری میان دو شرکت باید با احتیاط انجام شود، زیرا روش آزمایش آن‌ها یکسان نیست. با این حال، هیچ‌کدام از این دو گوشی قرار نیست رکورد ظرفیت باتری بازار تاشو را بشکنند. فضای محدود داخل بدنه باریک باعث شده هر دو سازنده بیشتر روی بهره‌وری تراشه و نرم‌افزار تکیه کنند تا افزایش شدید ظرفیت باتری.

تاچ آیدی در برابر حسگر اثرانگشت سامسونگ

یکی از تصمیم‌های غیرمعمول اپل حذف Face ID از آیفون Duo است. این گوشی به جای سامانه تشخیص چهره سه‌بعدی از تاچ آیدی استفاده می‌کند؛ تصمیمی که احتمالاً به محدودیت فضای داخلی بدنه و نیاز به باریک نگه داشتن نمایشگر‌ها مربوط است. دوربین سلفی داخلی نیز زیر صفحه قرار گرفته تا سطح نمایشگر یکپارچه‌تر باقی بماند.

سامسونگ نیز در محصولات Fold سال‌هاست از حسگر اثرانگشت برای باز کردن قفل استفاده می‌کند و این روش با فرم تاشو سازگاری خوبی دارد. در نتیجه اپل در این بخش برخلاف آیفون‌های معمول خود، عملاً به راهکاری نزدیک به سامسونگ رسیده است.

پشتیبانی از قلم تفاوت جالب دیگری است. اپل برای Duo پشتیبانی از اپل پنسل را در نظر گرفته است، درحالی‌که زد فولد ۸ استاندارد طبق مشخصات رسمی سامسونگ از S Pen پشتیبانی نمی‌کند. این وضعیت برخلاف برخی نسل‌های قدیمی Fold است که قلم یکی از قابلیت‌های شاخص آن‌ها محسوب می‌شد. برای یادداشت‌برداری یا طراحی روی نمایشگر بزرگ، همین ویژگی می‌تواند مزیتی عملی برای محصول اپل باشد.

تجربه ۸ نسل سامسونگ در برابر نخستین تلاش اپل

سامسونگ مهم‌ترین برتری خود را نه در یک مشخصه خاص، بلکه در تجربه چندساله ساخت گوشی‌های تاشو دارد. شرکت از نخستین گلکسی فولد تاکنون بار‌ها طراحی لولا، مقاومت نمایشگر، ضخامت، وزن و رابط کاربری را تغییر داده است. زد فولد ۸ با وزن ۲۰۱ گرم نتیجه همین فرایند است و سامسونگ اکنون مشکلاتی را حل کرده که نسل‌های ابتدایی تاشو‌ها با آن‌ها دست‌وپنجه نرم می‌کردند.

آیفون Duo نخستین نسل محصول اپل است، اما شرکت مزیت متفاوتی دارد: ورود دیرهنگام به بازاری که بسیاری از مشکلات اولیه آن توسط رقبا شناسایی شده‌اند. اپل بدون عبور عمومی از نسل‌های آزمایشی، محصول نخست خود را با لولای پیشرفته، نمایشگر داخلی با خط تای بسیار کم و نرم‌افزاری عرضه کرده که از ابتدا برای همین فرم طراحی شده است. این همان الگویی است که اپل در برخی دسته‌های محصول قبلی نیز دنبال کرده؛ ورود دیرتر، اما با تمرکز بر یکپارچگی تجربه کاربری.

کدام‌یک محصول کامل‌تری است؟

آیفون Duo و گلکسی زد فولد ۸ بیش از آنکه دو نسخه از یک ایده باشند، دو برداشت متفاوت از گوشی تاشو هستند. محصول اپل روی طراحی عریض، هماهنگی نمایشگر داخلی و خارجی، کیفیت پنل، اکوسیستم iOS و تجربه نرم‌افزاری ساده‌تر تمرکز دارد. پشتیبانی از اپل پنسل، تراشه A۲۰ پرو و خط تای کمتر نیز از نقاط متمایزکننده آن هستند، هرچند نبود Face ID و دوربین تله‌فوتو برای دستگاهی با قیمت پایه ۱۹۹۹ دلار محدودیت‌های قابل توجهی محسوب می‌شوند.

گلکسی زد فولد ۸ در مقابل محصولی سبک‌تر و حاصل چند نسل توسعه است. وزن ۲۰۱ گرمی، اندروید ۱۷ و One UI ۹، چندوظیفگی بالغ‌تر و اکوسیستم Galaxy AI آن را به گزینه‌ای جدی برای استفاده حرفه‌ای تبدیل می‌کنند. سامسونگ همچنین سابقه بیشتری در پشتیبانی نرم‌افزاری از برنامه‌هایی دارد که باید میان نمایشگر بیرونی و داخلی جابه‌جا شوند.

رقابت اصلی میان این دو فقط بر سر مشخصات فنی نیست. آیفون Duo تلاش می‌کند گوشی تاشو را برای کاربران اکوسیستم اپل به محصولی عادی و قابل اعتماد تبدیل کند، درحالی‌که سامسونگ پس از هشت نسل دیگر در حال اثبات اصل ایده نیست و بیشتر روی سبک‌تر، باریک‌تر و کاربردی‌تر کردن آن کار می‌کند. ورود اپل احتمالاً بیش از آنکه یک برنده فوری تعیین کند، رقابت در بازار تاشو‌ها را وارد مرحله تازه‌ای کرده است؛ مرحله‌ای که برای نخستین بار دو اکوسیستم اصلی موبایل، با محصولات پرچمدار مستقیم خود در یک فرم تقریباً مشابه مقابل یکدیگر قرار گرفته‌اند.