نتیجه یک نظرسنجی در آمریکا:
حجتالاسلاموالمسلمین فرحزاد:
یک عضو هیات علمی دانشگاه آزاد در گفتوگو با آناتک بررسی میکند
اعترافِ تلخِ گوترش در آستانه نشستِ وین/ جهان در عصرِ «تروریسمِ هستهای» و فروپاشیِ بازدارندگیِ بینالمللی است!
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از الجزیره، هفتادمین کنفرانس عمومی آژانس بینالمللی انرژی اتمی در حالی در وین آغاز به کار کرد که پیامِ آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، بیش از آنکه بر «عدالتِ هستهای» متمرکز باشد، بر محورِ «ادبیاتِ دیکتهشدهیِ غربی» استوار بود. گوترش که در سالهایِ اخیر بارها با سکوتِ خود در برابرِ جنایاتِ رژیم صهیونیستی و حامیانِ غربیاش، اعتبارِ این نهاد را زیرِ سوال برده است، این بار نیز در وین، واژههایی، چون «بیطرفی» و «فنی بودن» را به ابزاری برایِ توجیهِ فشارِ بیشتر بر ایران تبدیل کرد.
گوترش در پیامِ خود مدعی شده که جهان به «حرفهایگری و بیطرفیِ» آژانس نیاز دارد. سؤالی که باید از دبیرکلِ سازمانِ ملل پرسید این است: آیا گزارشهایِ پیدرپی و سیاسیِ آژانس علیه ایران که بدونِ در نظر گرفتنِ واقعیتهایِ میدانی و صرفاً بر اساسِ دادههایِ امنیتیِ سرویسهایِ جاسوسیِ غرب تنظیم میشود، مصداقِ «حرفهایگری» است؟ این تأکیدِ مکرر بر نظارتِ بیشتر، در حالی است که آژانس همواره چشمِ خود را بر «تروریسمِ هستهای» که مستقیماً زیرساختهایِ ایران را هدف قرار داده، بسته است.
دبیرکل سازمان ملل در حالی از «افزایشِ حملات به تأسیساتِ هستهای» ابرازِ نگرانی میکند که گویی فراموش کرده عاملانِ اصلیِ این ناامنی، همان متحدانِ راهبردیِ آمریکا و غرب هستند. گوترش چگونه میتواند از «تضعیفِ سازوکارهایِ بازدارنده» سخن بگوید، اما به این حقیقتِ عریان اشاره نکند که ترورِ دانشمندانِ هستهای و حمله به مراکزِ غنیسازی، بزرگترین تهدید برایِ «نظمِ بینالملل» است؟ این استانداردِ دوگانه، «بیطرفیِ» ادعاییِ وی را به سخره گرفته است.
گوترش با ادعایِ ضرورتِ راستیآزماییِ «ماهیتِ صلحآمیزِ برنامه هستهای ایران»، عملاً در پازلِ امنیتیِ غرب بازی میکند. ایران بارها بر صلحآمیز بودنِ فعالیتهایِ خود تأکید کرده و همکاریِ حداکثری با آژانس داشته است، اما آژانس با تبدیل کردنِ گزارشهایِ فنی به «بیانیههایِ سیاسی»، ثابت کرده است که مأموریتِ اصلیاش نه «نظارتِ فنی»، بلکه «مهارِ پیشرفتِ علمیِ ملتهایِ مستقل» است.
نشستِ هفتادمِ آژانس در حالی با حضورِ نمایندگانِ کشورها آغاز شده که افکارِ عمومیِ جهان دیگر فریبِ این «نمایشهایِ دیپلماتیک» را نمیخورند. وقتی دبیرکلِ سازمانِ ملل بهجایِ برخورد با متجاوزان، قربانیانِ تروریسمِ هستهای را به «پایبندیِ بیشتر» فرا میخواند، یعنی نهادهایِ بینالمللی از درون دچارِ بحرانِ مشروعیت شدهاند. جمهوری اسلامی ایران، همانطور که بارها اعلام کرده، در چارچوبِ «حقوقِ بینالملل» عمل میکند و اجازه نخواهد داد «بازیهایِ سیاسی» در وین، کوچکترین خللی در ارادهیِ ملت برایِ پیشرفتِ علمی و هستهای ایجاد کند.
انتهای پیام/
