تابش در ایران مزیت توسعهای برای تبدیل کشور به هاب فناوری و سرمایهگذاری خورشیدی
به گزارش خبرگزاری آنا، رستگاری ایران نزدیک است؛ با دست یافتن به ۱۷۰ هزار مگاوات پتانسیل بلقوه انرژی پاک در ایران، بیش از ۲ میلیون و ۴۰۰ هزار شغل در ایران ایجاد میشود؛ ایران از لیست هفت کشور اول دنیا در انتشار گازهای گلخانهای خارج میشود و میلیاردها دلار در هزینه درمان بیماریهای ناشی از آلودگی هوا در کلان شهرها صرفه جویی میشود.
با توسعه انرژیهای پاک در کشور از نیروگاههای خورشیدی در مرکز ایران گرفته تا نصب نیروگاههای بادی و زمین گرمایی در شمال شرق و شرق کشور، حال بخش عظیمی از ایران خوب میشود؛ از ترافیک گرفته تا کمبود آب و فرونشست زمین. بنابراین حال ساتبا که خوب باشد، حال اهالی خاورمیانه خوب میشود، هورالعظیم و هیرمند پرآب میشوند و افغانستان و عراق حق آبههای سرزمین مان را میدهند؛ توسعه انرژیهای پاک در ایران به رمز رستگاری وطن مان، ایران جان، تبدیل میشود.
مگر میشود، تنها با نصب ۳۰ هزار مگاوات انرژی پاک، علاوه بر رفع مشکل ناترازی و رفع محدودیتهای تامین برق صنایع، این همه چالش ریز و درشت کشور با ساخت نیروگاههای تجدیدپذیر حل شود؟ محمد درویش، عضو پیشین هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ایران و کنشگر محیط زیست به این پرسش پاسخ داده است؛ او در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی آنا، گفت: ایران میتواند یک هاب بسیار جذاب برای سرمایهگذاری در حوزه نصب انرژی خورشیدی باشد، چرا که تقریباً هیچ جای دنیا نیست که ادعا کند در هر متر مربع خاکش، پتانسیل استحصال انرژی خورشیدی بیشتری از ایران دارد.
وی تاکید کرد: تقریبا ۵۰ درصد انرژی آلمان از طریق تجدیدپذیرها تامین میشود؛ آن هم با شدت تابش ۱۱۰۰ کیلوات در هر مترمربع و این درحالی است که در شمال خودمان، سطح تابش ۱۳۰۰ کیلووات ساعت بر هر مترمربع است و یا کشورهای حاشیه خلیج فارس با وجود مای بالای ۵۰ درجه سانتیگراد که کیفیت عملکرد پنلهای خورشیدی در اقلیم آنها کمتر است، سرمایه گذاریهای گستردهای برای توسعه انرژی خورشیدی کردهاند؛ این امر نشان میدهد کشورهایی که پتانسیل توسعه انرژی پاک در آن خیلی کمتر از ایران اسست، تلاش کردهاند.
عضو پیشین هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ایران، حمایتهای مسئولانه مردم برای حل چالشهای پیش روی ناترازی انرژی در کشور را موثر دانست و خاطرنشان کرد: اگر مردم ببینند یک مشکل به صورت واقعی در حال حل شدن است، به کمک میآیند؛ انها اگر بدانند توسعه انرژی خورشیدی میتواند آلودگی هوا را کم کند، دریاچه ارومیه را نجات دهد، روابط با کشورهای همسایه را بهتر کند و اشتغال ایجاد کند، قطعاً حمایت خواهند کرد.
کنشگر محیط زیست ادامه داد: شاید کمتر حوزهای را بتوان در ایران یافت که تقویت آن بتواند اینهمه مشکل را همزمان حل کند؛ بنابراین انرژی تجدیدپذیر میتواند «پرچم امید» را برافراشته کند، در این صورت لازم نیست که تنها بانک مرکزی دو یا سه میلیارد دلار اعتبار برای توسعه تجدیدپذیرها در اختیار سرمایه گذاران قرار دهد؛ بر طبق برخی برآوردهای انجام ایرانیان خارج از کشور حدود ۲۰ هزار میلیارد دلار سرمایه دارند که میتوانند در این حوزه صرف کنند.
درویش اینگونه روایت میکند، یکی از مخاطبانش که در استرالیا زندگی میکند به او گفته است، سه میلیون دلار سرمایه دارد و اگر در استرالیا بر روی پروژههای نصب نیروگاههای خورشیدی سرمایهگذاری کند، حدود ۷۰ درصد آن صرف مالیات میشود و پرسیده بود اگر بخواهد این سرمایه را صرف توسعه انرژی تجدیدپذیر در ایران بکند چه میشود، بنابراین متقاضیان سرمایه گذاری با معاف شدن از مالیات در در حوزه انرژی خورشیدی، بادی، زمینگرمایی و. میتوانند با یک تیر چند نشان بزنند.وقتی اعلام میشود برای ۱۰ هزار مگاوات حدود ۱۲۰ هزار شغل ایجاد میشود، بسیار مهم است؛ چرا که مسئله امروز کشور ما، اشتغال است؛ آن هم اشتغال زایی با توسعه نیروگاهی که نه آب زیادی مصرف میکند، نه آبهای زیرزمینی را آلوده میکند، نه سبب فرونشست زمین و هم سبب سلامت نیروی انسانی میشود.
به گفته این مسئول پیشین در سازمان حفاظت محیط زیست، موضوع توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر برای خیلیها جذاب است و اگر روی این جذابیتها کار شود مردم بیشتری همراه شوند؛ علاوه بر این وقتی مردم ببینند، مسئولان از انرژی پاک استفاده میکنند، اعتماد بیشتری از سوی آنان جلب میشود؛ بنابراین کارکنان ساتبا باید بدانند در حال انجام یکی از مهمترین کارهای راهبردی کشور هستند و به آن افتخار کنند.
درویش، آمارهای اعلام شده از سوی ساتبا در مسیر توسعه تجدیدپذیرها و رشادتهای صورت گرفته برای توسعه نیروگاهها در میانه جنگ تحمیلی را یادآور شد و تصریح کرد: طبیعی است جنگ است و نمیتوان به همه تعهدات برای توسعه نیروگاهها طبق زمان بندی انجام شده، رسید، با همه اینها، ظرفیت نصب شده نیروگاهی تا اخر فروردین به ۴۶۰۰ مگاوات رسیده و افزایش ظرفیت در جنگ، متوقف نشده وبه توان تولید اضافه شده است که این امر بسیار امیدبخش است و نوید بخش، آنکه رییس ساتبا وعده داده است، این عقبافتادگی تا پایان خرداد جبران میشود و به ۷۰۰۰ مگاوات میرسیم و تا پایان شهریور هم به ۱۱ هزار مگاوات.
این فعال زیست محیطی باز هم تاکید میکند که ظرفیتهای قابل توجهی در سازمان ساتبا وجود دارد و اگر این ظرفیتها فعال شود، نتایج بسیار ارزشمندی برای کشور به همراه خواهد داشت وهورالعظیم یکی از راهبردیترین تالابهای ایران و بزرگترین پهنه آبی خاورمیانه و جنوب غرب آسیاست، اما با توسعه کشاورزی و میادین نفتی، این تالاب حیاتی آسیب جدی دیده است؛ مشکلات هورالعظیم تنها ناشی از عملکرد ایران نیست و باید ریشه مشکل را در عراق، ترکیه و حتی ارمنستان جستوجو کرد؛ این امر نشان میدهد چگونه میتوان یک معادله برد–برد میان ایران، عراق، ترکیه، ارمنستان، کویت، امارات و سوریه تعریف کرد تا همگی برای نجات تالاب وارد عمل شوند.
کنشگر محیط زیست تاکید کرد: همچنین ایران و افغانستان سال ۱۳۵۱ قراردادی درباره حقآبه هیرمند امضا کردند و از آن زمان تاکنون اجرا نشده است؛ پس راه حل چیست؟ ایران باید کاری کند که هر دولت در افغانستان احساس کند از همکاری با ایران منافع بیشتری به دست میآورد و بنابراین خود مایل شود حقآبه را بدهد.
عضو پیشین هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ایران با طرح این سوال که اما از چه مسیری؟ گفت: ایران هزاران سال است که در آسپادهای نشتیفان از باد برای آسیابها استفاده میکرده است؛ منطقهای که سرچشمه بادهای ۱۲۰ روزه قرار دارد؛ بادهایی که امروز حتی به ۱۶۰ روز افزایش یافتهاند و میتوان در همان پهنه توربینهای بادی نصب کرد.درویش پیشنهاد میکند که باید بحران را پیش از آنکه تشدید شود به فرصت تبدیل کرد؛ به عنوان مثال میتوان با تولید برق بادی و ارسال آن به افغانستان، حقآبه سد دوستی را دریافت کرد و چنین مبادلهای میتواند به رابطهای سازنده و برد– برد میان دو کشور تبدیل شود.
وی تأکید میکند؛ اگر ایران بتواند فقط ۱۰۰ هزار مگاوات برق تجدیدپذیر تولید کند، به یک «عامل ثبات» در خاورمیانه و آسیای جنوب غربی تبدیل میشود؛ کشوری که دنیا برای حفظ ثبات آن تلاش خواهد کرد. در این حالت ایران یک کشور دوستدار پایداری زمین شناخته میشود و از شدت فشارهای مربوط به تغییرات اقلیمی کاسته خواهد شد. از نگاه او، برای تحقق چنین اهدافی باید بسیار بزرگتر و بلندپروازانهتر فکر کرد. آنکه توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در ایران فقط یک انتخاب فنی یا اقتصادی نیست؛ یک ضرورت ملی برای نجات ایران جان است؛ از کاهش ناترازی برق و آلودگی هوا گرفته تا احیای تالابها، تقویت اشتغال، کاهش مهاجرت، بهبود روابط منطقهای و افزایش تابآوری کشور، همه و همه در مسیری به هم میرسند که نام آن «توسعه انرژیهای پاک» است.
درویش تاکید کرد:امروز دیگر سخن فقط از ساخت چند نیروگاه خورشیدی و بادی نیست؛ سخن از ساختن ایرانی پایدارتر، سالمتر، آبادتر و قابلزیستتر است؛ اگر این مسیر با اراده ملی، حمایت مردم، تدبیر حاکمیت و میدانداری سرمایهگذاران ادامه یابد، انرژیهای پاک میتوانند از یک پروژه صنعتی فراتر روند و به رمز رستگاری ایران تبدیل شوند.
انتهای پیام/
