آخرین اخبار:
نتایج یک پژوهش جدید در دانشگاه گریفیث

باور‌های نادرست والدین، خطر سوءاستفاده آنلاین را افزایش می‌دهد

با افزایش مداوم موارد سوءاستفاده آنلاین از کودکان در استرالیا، پژوهش تازه‌ای از دانشگاه گریفیث (Griffith University) هشدار می‌دهد که والدین و مراقبان، مهم‌ترین و در عین حال نادیده‌گرفته‌شده‌ترین عامل در پیشگیری از این آسیب‌ها هستند.

به گزارش (phys)، این مطالعه که با مشارکت والدین و مراقبان کودکان ۱۱ تا ۱۷ ساله انجام شده، نشان می‌دهد اگرچه بسیاری از خانواده‌ها از خطرات فضای مجازی آگاه‌اند، اما میزان احساس مسئولیت، نگرانی و انگیزه آنها تعیین می‌کند تا چه اندازه در محافظت از فرزندانشان موفق عمل کنند.

ژاکلین درو (Jacqueline Drew)، دانشیار «موسسه جرم‌شناسی گریفیث» و سرپرست این پژوهش، می‌گوید بسیاری از برنامه‌های پیشگیری موجود بر آموزش کودکان یا ارائه راه‌حل‌های فناورانه تمرکز دارند، در حالی که لازم است والدین به‌طور مستقیم‌تر و به‌عنوان «نگهبانان فعال» در زندگی آنلاین فرزندانشان نقش‌آفرینی کنند. او تاکید می‌کند: «ما باید یک لایه انسانی روی ابزار‌های حفاظتی سخت اضافه کنیم؛ نمی‌توانیم فقط به پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی یا بازی‌های آنلاین برای حفظ امنیت کودکان تکیه کنیم.»

یافته‌های منتشرشده در ژورنال جرم‌شناسی (Journal of Criminology) نشان می‌دهد والدینی که دانش بیشتری درباره راهبرد‌های ایمنی آنلاین دارند، به‌طور معناداری بیشتر از آنها استفاده می‌کنند؛ اما این تاثیر زمانی قوی‌تر می‌شود که با ذهنیت درست و آگاهی کافی همراه باشد. بر اساس نتایج، والدینی که احساس مسئولیت شخصی بیشتری نسبت به امنیت فرزندشان دارند، احتمالا اقدامات محافظتی بیشتری انجام می‌دهند. همچنین سطح بالاتر نگرانی با رفتار‌های پیشگیرانه قوی‌تر مرتبط است و باور‌های نادرست درباره اینکه چه کودکانی در معرض خطرند، اثربخشی پیشگیری را کاهش می‌دهد.

والدینی که دانش بیشتری درباره راهبرد‌های ایمنی آنلاین دارند، به‌طور معناداری بیشتر از آنها استفاده می‌کنند؛ اما این تاثیر زمانی قوی‌تر می‌شود که با ذهنیت درست و آگاهی کافی همراه باشد

پروفسور درو توضیح می‌دهد: «برای مثال، والدینی که تصور می‌کنند مجرمان سوءاستفاده آنلاین فقط دختران نوجوان را هدف قرار می‌دهند، ممکن است در محافظت از فرزندان کوچک‌تر یا پسرانشان سهل‌انگار شوند.» او اضافه می‌کند: «اگر والدین فکر کنند، چون فرزندشان فقط به بازی‌های مناسب سن دسترسی دارد، پس در معرض خطر نیست، ممکن است کمتر هوشیار باشند و نظارت کمتری اعمال کنند؛ در حالی که بسیاری از مجرمان کودکان را دقیقا در همین پلتفرم‌ها هدف قرار می‌دهند.»

این پژوهش نتیجه می‌گیرد که فراتر از افزایش آگاهی، باید عناصر دیگری نیز به برنامه‌های آموزشی و توصیه‌های پیشگیری از جرم برای والدین افزوده شود؛ رفع باور‌های نادرست درباره سوءاستفاده آنلاین از کودکان، تقویت نگرانی واقع‌بینانه نسبت به خطرات (OCE)، تقویت حس مسئولیت شخصی در قبال امنیت آنلاین کودکان و کاهش اتکا به راه‌حل‌ها یا نهاد‌های ثالث، باید مورد توجه قرار گیرند.

انتهای پیام/

ارسال نظر