زبالههای الکترونیک به یکی از بزرگترین چالشهای زیستمحیطی جهان تبدیل شده است؛ بحرانی که با گسترش استفاده از گوشیهای هوشمند، رایانهها، تبلتها و دیگر تجهیزات دیجیتال، هر سال ابعاد گستردهتری پیدا میکند. این پسماندها که اغلب حاوی فلزات سنگین و مواد سمی هستند، در صورت مدیریت نادرست میتوانند تهدیدی جدی برای سلامت انسان و طبیعت باشند.
کارشناسان هشدار میدهند برخی فناوریهای نوظهور میتوانند زمینه تعقیب، آزار و نقض حریم خصوصی کاربران را فراهم کنند. با گسترش دسترسی عمومی به این ابزارها، هوشمصنوعی و شکاف میان سرعت نوآوری فناوری و کندی نهادهای قانونگذار، نگرانی درباره امکان سوءاستفاده از فناوری نیز افزایش یافته است.
پژوهشی تازه نشان میدهد استفاده از بازیهای دیجیتال میتواند به یادگیری زبان دوم، به ویژه در زمینه واژگان، کمک کند و انگیزه یادگیری را بالاتر ببرد. تجربه چند بازیکن نوجوان نیز نشان میدهد بازیهایی مانند ماینکرافت و برخی بازیهای داستانمحور میتواند در آشنایی با کلمات و مکالمات انگلیسی نقش قابل توجهی داشته باشد.
مطالعهای جدید نشان میدهد نسخه رایگان ChatGPT در برابر پیامهایی با نشانه روانپریشی تا ۲۶ برابر بیشتر از مدلهای دیگر پاسخهای نامناسب اراِئه میدهد و عملکرد ضعیفتری دارد.
بازسازی شهرها پس از جنگ نباید با الگوهای سنتی انجام شود، بلکه لازم است فناوریهای نوین در مرکز فرایند نوسازی قرار گیرد. رویکرد بازسازی هوشمند میتواند علاوه بر جبران خسارتها، زیرساختهای شهری را کارآمدتر، ایمنتر و پایدارتر کند.
رباتی کوچک در شهری پر از ماشینهای فرسوده و رباتهای زنگزده ماجراجویی خود را آغاز میکند و بهتدریج بازیکن را با فضای خاص و داستان متفاوت Machinarium همراه میسازد. این ربات در طول مسیر، با چالشها و معماهای گوناگونی روبهرو میشود و تلاش میکند با پشت سر گذاشتن آنها، شهری را نجات دهد که در معرض خطری جدی قرار گرفته است.
یک مرد اهل ایرلند شمالی پس از گفتوگو با ربات چت Grok دچار توهم شد و تا آستانه اقدام خشونتآمیز پیش رفت؛ رخدادی که به گفته متخصصان نشانه گسترش پدیده «روانپریشی ناشی از هوش مصنوعی» است.
GRIS بازیای است که فراتر از مرزهای رایج دنیای ویدئوگیم میرود و مانند یک نقاشی تعاملی، بازیکن را در جهان اندوهگین یک دختر غوطهور میکند. این اثر آرام و بیچالش، بیش از آنکه به هیجان تکیه کند، مخاطب را به سکون، تأمل و رهایی از استرس دعوت میکند.
پژوهشها پرده از یک الگوی نگرانکننده برداشتهاند. نوجوانان خانوادههای کمدرآمد، نهتنها بیشتر در معرض استفاده آسیبزا از شبکههای اجتماعی قرار دارند، بلکه پیامدهای روانی آن، از افسردگی تا کاهش رضایت از زندگی را با شدت بیشتری تجربه میکنند.
پژوهشی جدید نشان داد ابزارهای هوش مصنوعی میتواند به کمک تحلیل پروندههای الکترونیک سلامت، احتمال ابتلا به اختلال ADHD را سالها پیش از زمان تشخیص معمول در کودکان، برآورد کند.
هوشمصنوعی دیگر برای بسیاری از نوجوانان یک فناوری تازه و دور از دسترس نیست، بلکه به بخشی از زندگی روزمره آنان تبدیل شده است. این نسل جدید نیز به تواناییهای این فناوری پی بردهاند، اما این همزیستی چگونه شکل گرفته است و نوجوانان برای چه کارهایی و تا چه حد از هوش مصنوعی کمک میگیرند؟