آیا بلاگرهای اقتصادی دولت را به سوی خودکشی معیشتی هل میدهند؟
بنبست هژمونی آمریکا در تله جغرافیایی خلیجفارس
ذبح آموزش پای ناکارآمدی صنعتی
مهارتهای نرم؛ حلقه مفقوده بقا و رقابتپذیری سازمانها در بازار کار
به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری آنا؛ صالح رحیمی معاون برنامهریزی راهبردی شستا امروز در همایش همدلی برای ایران ماهر با تأکید بر نقش فراتر شرکتها و سازمانها از تولید کالا و ارائه خدمات، گفت: امروز بنگاههای اقتصادی بهطور مستقیم در شکلدهی فضای اقتصادی و اجتماعی کشورها اثرگذارند و عملاً به دانشگاههایی پس از دانشگاه تبدیل شدهاند که در آنها انتقال تجربه، مهارت و فرهنگ کاری رخ میدهد.
وی با اشاره به تحولات بازار کار و چالشهای جدید حوزه منابع انسانی اظهار کرد: بر اساس دادهها و گزارشهای موجود، ناترازی جدیدی در کشور شکل گرفته که مربوط به تقابل عرضه و تقاضای مهارت است. جذب و نگهداشت نیروی انسانی ماهر، در کنار تحریمها و بیثباتیهای اقتصادی، به یکی از دغدغههای اصلی مدیران عامل کشور تبدیل شده است.
معاون برنامهریزی راهبردی شستا با بیان اینکه مفهوم مهارت در سالهای اخیر دچار تغییر شده است، افزود: مهارتآموزی دیگر صرفاً یک موضوع مسئولیت اجتماعی نیست، بلکه به الزامی برای بقا و رقابتپذیری شرکتها در بازار کار تبدیل شده است. در حالی که تمرکز اغلب سازمانها بر مهارتهای سخت است، تجربه نشان میدهد که نیروها بر اساس مهارتهای سخت جذب میشوند، اما به دلیل ضعف در مهارتهای نرم از سازمانها جدا میشوند.
وی مهارتهایی مانند حل مسئله، مدیریت تعارض، کار تیمی و ارتباط مؤثر را از جمله مهارتهای نرم برشمرد و تصریح کرد: این مهارتها نه در نظام آموزشی مدرسه، نه در دانشگاه و نه بهطور کافی در آموزشهای فنی و حرفهای مورد توجه قرار میگیرند و همین موضوع گاهی به پدیده «توهم مهارت» در نیروی انسانی منجر میشود.
این مقام مسئول با اشاره به رویکرد شستا در حوزه مسئولیت اجتماعی گفت: در مجموعه شستا، بر اساس سیاستگذاریهای صورتگرفته، حدود ۶۰ درصد از منابع مسئولیت اجتماعی به حوزه مهارتآموزی اختصاص یافته که تمرکز اصلی آن بر همکاری با سازمان آموزش فنی و حرفهای کشور و بخشی نیز بر حوزه آموزش و پرورش است. ۴۰ درصد دیگر نیز به موضوعات زیستمحیطی و مسائل منطقهای و محلی اختصاص دارد.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت تغییر نگاه در سیاستهای مهارتی کشور خاطرنشان کرد: برای حفظ و ارتقای نیروی انسانی، نیازمند یک تغییر پارادایم جدی هستیم؛ بهگونهای که در کنار مهارتهای سخت، مهارتهای نرم نیز بهصورت نظاممند مورد توجه قرار گیرند. این موضوع امروز نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت راهبردی برای آینده سازمانها و اقتصاد کشور است.
انتهای پیام/
