از تجربه اعتیاد تا روایت رهایی؛ چالش متفاوت امیر غفارمنش در «ضلع پنهان»

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری آنا، فیلم سینمایی «ضلع پنهان» به کارگردانی محسن دانشور و تهیه‌کنندگی سید سجاد میرسید از آثار حاضر در بخش مسابقه فیلم‌های بلند نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت است.

امیر غفارمنش، از بازیگران این فیلم، در گفت‌و‌گو با آنا از تجربه متفاوت خود در ایفای نقش فردی سخن گفت که سال‌ها از اعتیاد فاصله گرفته و اکنون برای افراد درگیر این بیماری سخنرانی می‌کند. «ضلع پنهان» از فیلم‌های بلند حاضر در این دوره جشنواره است.

برای رسیدن به این نقش تحقیق کردم

درباره حضورتان در «ضلع پنهان» و نقشی که در این فیلم دارید توضیح دهید. این تجربه برای شما چه حال‌وهوایی داشت؟

این نقش جزو معدود نقش‌هایی است که در حدود ۳۹، ۴۰ سالی که کار می‌کنم، واقعاً برایش تحقیق کردم.

بخشی از این آمادگی بر اساس تجربه قبلی من در کاری بود که درباره اعتیاد انجام داده بودم و برای آن، تحقیقات مفصلی درباره افرادی که با بیماری اعتیاد درگیر هستند انجام داده بودم.

برای «ضلع پنهان» هم نیاز داشتم دوباره وارد فضایی شوم که برای خودم ناشناخته بود. مجبور بودم مشاهده کنم و از نزدیک با موقعیت آشنا شوم، چون نمی‌توانستم صرفاً بر اساس تصور شخصی بازی کنم.

تجربه‌ای که برایم خیلی متفاوت بود

 چه چالشی این نقش را برای شما دشوار می‌کرد؟

من حتی سیگار هم نمی‌کشم، اما باید نقش فردی را بازی می‌کردم که تجربه اعتیاد داشته و بعد از آن عبور کرده است.

این شخصیت سال‌هاست پاک مانده و حالا میان افرادی که درگیر اعتیاد هستند می‌رود و با آنها صحبت می‌کند.

این یعنی کلامش باید نافذ باشد. باید بتوانی باورپذیر نشان بدهی که این آدم خودش آن مسیر را طی کرده و حالا حرفی که می‌زند برای دیگران اعتبار دارد.

این بخش کار برای من خیلی مهم بود. چون فقط بازی کردن یک فرد معتاد نبود؛ باید آدمی را بازی می‌کردم که از آن جهان عبور کرده و حالا می‌تواند بر کسانی که هنوز درگیر آن هستند تأثیر بگذارد. به همین دلیل تجربه‌اش برای من واقعاً متفاوت بود.

منتظرم خودم فیلم را ببینم

غفارمنش درباره نتیجه نهایی بازی خود گفت: من الان بیشتر از هر چیزی دوست دارم وارد سالن شوم و فیلم را ببینم.‌

می‌خواهم ببینم آن چیزی که در ذهنم ساختم و برایش تلاش کردم، در نهایت روی پرده چگونه درآمده است.

حس خودم این است که اتفاق خوبی در این نقش افتاده، چون با باور و ایمان واردش شدم. اما تا فیلم را نبینم، نمی‌توانم درباره نتیجه نهایی قضاوت کنم.

برای من مهم است که ببینم آن چیزی که طراحی کرده بودم، در تصویر همان‌طور که باید شکل گرفته یا نه.

اولین حضورم در جشنواره فیلم مقاومت است

پیش از این در جشنواره فیلم مقاومت حضور داشته‌اید؟

نه، این اولین حضور من در جشنواره فیلم مقاومت است. من تجربه جشنواره‌های مختلف را داشته‌ام، اما در این جشنواره برای اولین بار با یک اثر حضور دارم.

طبیعتاً دوست دارم فیلم دیده شود و درباره نقش من هم قضاوت شود، اما مسئله اصلی برای من جایزه یا مطرح شدن نیست.

بعد از ۴۰ سال دیگر دنبال مطرح شدن نیستم

غفارمنش درباره انتظارش از حضور در جشنواره گفت: بعد از نزدیک به ۴۰ سال فعالیت، دیگر دنبال دیده شدن یا مطرح شدن نیستم.

آن چیزی که برایم اهمیت دارد این است که ببینم نقشی که بازی کرده‌ام اثر گذاشته یا نه.آیا سکانس من برای مخاطب کار کرده است؟ آیا توانسته آن حسی را که باید منتقل کند؟ این برای من از هر چیز دیگری مهم‌تر است.

ممکن است یک نقش کوتاه باشد، اما اگر اثر خودش را بگذارد، ارزشمند است. من همیشه از این نوع نگاه خوشم آمده که طول نقش معیار اصلی قضاوت نباشد و کیفیت و اثرگذاری بازی دیده شود.

فیلمنامه با احساس نوشته شده بود

چه چیزی در فیلمنامه «ضلع پنهان» شما را جذب کرد؟

فیلمنامه برای من حس خیلی خاصی داشت.

وقتی آن را می‌خواندم، حس می‌کردم نویسنده آن را با تمام وجود نوشته است؛ انگار با اشک چشم نوشته شده بود. این حس در متن وجود داشت و برای من قابل لمس بود.

وقتی یک فیلمنامه چنین حسی داشته باشد، بازیگر هم راحت‌تر می‌تواند با جهانش ارتباط برقرار کند.امیدوارم آن احساسی که در زمان خواندن متن داشتم، در نسخه تصویری هم باقی مانده باشد.

امیدوارم مخاطب با این جهان تازه ارتباط بگیرد

غفارمنش در پایان با اشاره به انتظارش از بازخورد مخاطبان گفت: امیدوارم بازتاب فیلم خوب باشد و مخاطبان با آن ارتباط برقرار کنند.

«ضلع پنهان» وارد دنیایی می‌شود که شاید بخشی از مخاطبان کمتر آن را از نزدیک دیده باشند و همین می‌تواند برایشان تجربه متفاوتی باشد.برای من مهم‌ترین اتفاق این است که فیلم تأثیر بگذارد و مخاطب بعد از دیدنش چیزی با خودش از سالن بیرون ببرد.

اگر این اتفاق رخ بدهد، فکر می‌کنم فیلم و نقش من کار خودشان را انجام داده‌اند.