«کوثر»؛ خیر کثیری که در سیره عبادی و اجتماعی حضرت زهرا(س) تجلی یافت

به گزارش خبرگزاری آنا، آیت‌الله تحریری در محفل معارفی حرم بانوی کرامت، با تبیین مفهوم «کوثر» و جایگاه والای حضرت صدیقه طاهره(س)، سیره عبادی و اجتماعی آن حضرت را الگویی برای حرکت همیشگی در مسیر خیر دانست و بر ضرورت توجه به نیازهای معنوی و مادی افراد جامعه تأکید کرد.

وی با اشاره به آیه شریفه «إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ» اظهار داشت: حضرت زهرا(س) مصداق خیر کثیری است که خداوند به پیامبر اکرم(ص) عطا کرده و شناخت ابعاد شخصیت این بانوی بزرگوار، برای امت اسلامی فرصتی ارزشمند در جهت بهره‌گیری از معارف و سیره ایشان است. پیامبر اکرم(ص) نیز در روایات متعدد، جایگاه ایمانی و معنوی حضرت زهرا(س) را برای مسلمانان تبیین کرده‌اند.

آیت‌الله تحریری با اشاره به یکی از دعاهای منقول از حضرت زهرا(س)، که در یکی از فرازهایی می فرمایند «اللَّهُمَّ بِعِلْمِکَ الْغَیْبَ وَقُدْرَتِکَ عَلَى الْخَلْقِ، أَحْیِنِی مَا عَلِمْتَ الْحَیَاةَ خَیْراً لِی، وَتَوَفَّنِی إِذَا عَلِمْتَ الْوَفَاةَ خَیْراً لِی»، ابراز داشت: این دعا نشان‌دهنده توجه همیشگی مؤمن به خیر و صلاح حقیقی است. انسان باید در تمام شئون زندگی، از ارتباط با خداوند و خانواده تا فعالیت‌های اجتماعی، در مسیر خیر حرکت کند و سعادت آخرت را معیار رفتارهای خود قرار دهد.

استاد حوزه علمیه در ادامه، با نقل روایتی از ابن‌عباس درباره برخورد پیامبر اکرم(ص) با مردی از قبیله بنی‌سلیم، به سیره رحمت و بردباری رسول خدا(ص) اشاره کرد و گفت: پیامبر اکرم (ص) در پاسخ مردی که با لحنی تند و همراه با بی‌احترامی نزد ایشان آمد و برای اثبات نبوت ایشان، از حضرت نشانه‌ای خواست، با مهربانی او را خطاب قرار دادند و با دعوت به اسلام، مسیر هدایت را برایش گشودند.

وی افزود: حضرت به اصحاب سفارش کردند قرآن را به او آموزش دهند و برای بازگشتش به قبیله، وسیله رفت‌وآمد و امکانات مورد نیاز او را فراهم کنند. همچنین امیرالمؤمنین علی(ع) عمامه خود را به آن مرد بخشیدند و پیامبر(ص) برای کسانی که در تأمین نیازهای او مشارکت کردند، پاداش الهی و تاج تقوا را بشارت دادند.

آیت‌الله تحریری با اشاره به ادامه این روایت و نقش حضرت زهرا(س) در دستگیری از آن مرد، تصریح کرد: هنگامی که سلمان برای تهیه غذا و کمک به او به خانه‌ پیامبر(ص) مراجعه کرد و چیزی نیافت، به خانه حضرت زهرا(س) رفت. آن حضرت با وجود اینکه خود و فرزندانشان غذایی در اختیار نداشتند، نخواستند نیازمندی را که به خانه ایشان پناه آورده بود، بدون کمک بازگردانند و چادر خود را برای تهیه مقداری جو و گندم نزد مردی یهودی به امانت گذاشتند.

وی ادامه داد: آن مرد یهودی با مشاهده چادر حضرت زهرا(س) و آگاهی از روحیه ایثار و زهد ایشان، تحت تأثیر قرار گرفت و به اسلام گروید. حضرت نیز پس از تهیه جو و گندم، نان آماده کردند و همراه با خرما در اختیار آن مرد نیازمند قرار دادند. این رفتار جلوه‌ای از خیرخواهی و ایثار صدیقه طاهره(س) است؛ بانویی که حتی در شرایط تنگدستی نیز نیاز دیگران را نادیده نمی‌گرفتند.

استاد حوزه علمیه در پایان با تأکید بر اینکه خیررسانی تنها به کمک مالی محدود نمی‌شود، خاطرنشان کرد: کسی که توان مالی ندارد، اما برای رفع نیاز دیگران تلاش می‌کند، راهنمایی و واسطه‌گری برای انجام کار خیر را بر عهده می‌گیرد، در ثواب آن مشارکت دارد.

وی تصریح کرد: سیره حضرت زهرا(س) به ما می‌آموزد که در هر شرایطی می‌توان در مسیر خیر قدم برداشت و با توجه به نیازهای معنوی و مادی جامعه، زمینه گسترش نیکی و همدلی را فراهم کرد.