فریماه؛فرشته مدرسه شجره طیبه میناب/ شهیده حافظ قرآنی که معلمی آرزویش بود

خبرگزاری آنا ـ حسین بوذری؛ در تاریخ معاصر، گاهی وقایع چنان از مرزهای یک حادثه فراتر می‌روند که به پدیده‌ای بنیادین در وجدان جمعی تبدیل می‌شوند؛ جنایتی که نه تنها جان انسان‌ها را هدف قرار می‌دهد، بلکه با هدف قرار دادن مراکز آموزشی، بنیادِ آینده و آرزوهای یک نسل را هدف می‌گیرد.

جنایت هولناک رژیم آمریکای تروریست و رژیم کودک‌کُش صهیونیستی حمله به میناب در تلاش است جنایت دشمن را که در تلاش برای وارونه‌سازی روایت مقاومت دانش‌آموزان مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب بوده و در پی تبرئه خود و مظلوم‌نماییِ کاذب است، به شکل واقعی به مخاطبان خبرگزاری آنا برساند.

در حاشیه این گفت‌وگو، شاهد هستیم که چگونه یک پدر شهیده در میانه‌ طوفانی از اندوه و بغض، با نگاهی تحلیل‌گرانه به نقش مسئولان، ضرورتِ برخورد قاطعانه با دشمنان را واکاوی می‌کند.

مفاخری از ویژگی‌های اخلاقی و آرمان‌های زیسته‌ فرزند خویش سخن می‌گوید؛ آرزوهایی که در مسیر تحصیل و معنویت، با گلوله‌های آمریکای تروریست و رژیم جنایتکار صهیونیستی به سرانجام نرسیدند.

این گفت‌و‌گو، تنها روایتی از یک سوگ نیست؛ بلکه واکاویِ ضرورت رسالت روایت‌گری صحیح توسط نهادهای آموزشی و رسانه‌ای است. 

گپ و گفت آنا با مفاخری پدر شهیده فریماه مفاخری در پی می‌آید:

بازخوانی فاجعه و واکاوی ماهیت جنایت میناب

آنا: با سلام و احترام. به‌عنوان پدر شهیده فریامه مفاخری، پس از وقوع این جنایت جان‌گداز توسط دشمنان آمریکایی صهیونیستی و شهادت شهدای مدرسه «شجره طیبه» در میناب، فضای حاکم بر جامعه و حال‌وهوای پس از این شهادت را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ همچنین با توجه به تلاش‌های دشمن برای وارونه‌سازی روایت‌های مربوط به شهدای میناب، دیدگاه شما چیست؟

مفاخری: با عرض سلام. آنچه رخ داد، فراتر از یک حادثه معمولی بود. دشمن درصدد است تا با وارونه‌سازی روایت‌ها، حقیقت این جنایت را پنهان کند.

در حقیقت، آنچه آمریکای جنایتکار و رژیم فاسد و جعلی صهیونیستی مرتکب شدند، جنایتی است که در تاریخ بشریت، حتی در دوران قوم لوط نیز نظیر آن دیده نمی‌شود. اینها به مدرسه‌ای حمله کردند که افرادی بی‌دفاع و بی‌گناه، تنها برای تحصیل و تبدیل شدن به افرادی مفید برای آینده کشورشان در آن حضور داشتند. خداوند بر این جنایت گواه است.

آنا: دشمنان برای توجیه جنایتشان ادعایی مبنی بر نزدیکی مدرسه به یک مکان نظامی مطرح کرده‌اند...

مفاخری: قطعاً خیر. شما که خود به‌عنوان یک فرد مطلع و با دانش، از قدرت تشخیص بالا برخوردارید، چگونه ممکن است تفاوت میان یک محیط آموزشی و یک مکان نظامی را تشخیص ندهید؟ این عدم تشخیص به هیچ وجه ممکن نیست. حتی کارشناسان نظامی و سیاسی خودِ آمریکا نیز اذعان داشته‌اند که این حمله عمدی بوده است.

 بنابراین، این یک اشتباه نبود، بلکه یک اقدام برنامه‌ریزی شده و عمدی بود. من تنها از خداوند می‌خواهم که گردش روزگار و عدالت الهی را در مورد مسئولانی که در برابر این خون‌های ناحق سکوت یا کوتاهی کردند، جاری سازد.

آنا: اشاره کردید که در زمان وقوع حادثه در مسیر بودید و روز بعد به محل رسیدید؛ صحنه‌ای که مشاهده کردید را چگونه توصیف می‌کنید؟

مفاخری: من در لحظه اصابت در محل حضور نداشتم، اما در مسیر سنندج به میناب بودم و روز بعد از حادثه به محل رسیدم. آنچه مشاهده کردم، صحنه‌ای بود که با هیچ کلامی قابل توصیف نیست. اگر در کربلا ۷۲ شهید داشتیم، در این جنایت ۱۶۸ تن انسان بی‌دفاع و بی‌گناه جان خود را از دست دادند. توصیف وضعیت پیکرها، قطعات استخوان و لباس‌های آسیب‌دیده، فراتر از توان کلمات است. نام این مدرسه خود موجب بغض و اندوه عمیق من می‌شود. تنها می‌توان امیدوار بود که خداوند ریشه‌های این شرارت را از هستی برکند.

نقش مسئولان، رسانه‌ها در مواجهه با وارونه‌نمایی دشمنان

آنا: دکتر پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل تصاویر شهدای میناب را سر دشت گرفت و جنایت رژیم آمریکا و رژیم صهیونیستی را به نمایش گذاشت...

مفاخری: معتقدم اگر مسئولان ما از همان روز‌های نخست با لحنی تند و قاطعانه برخورد می‌کردند، شرایط متفاوت بود. نباید در برابر این نوع جنایات کوتاه آمد. من خود نیز از خانواده شهدا هستم؛ دخترم شهید شده و خواهر همسرم نیز معلم آن مدرسه بود. من حاضر هستم در هر لحظه که دستور جهادی صادر شود، برای مقابله با صهیونیست‌ها پیش‌قدم شوم؛ اما باید بتوانیم با حفظ عزت و کرامت، بر حق خود ایستادگی کنیم. ما نباید تحت فشار یا زور، حق خود را از دست بدهیم.

آنا: البته دشمنان به جز جنایت مدرسه شجره طیبه میناب در لامرد و سایر اماکن نیز مرتکب جنایت شدند.

مفاخری: متأسفانه با وقوع جنایات مکرر، مشخص نیست که روند تصمیم‌گیری مسئولان برچه اساسی است. به نظر می‌رسد در برخی موارد، نوعی تنش‌زدایی نرم صورت می‌گیرد که در برابر چنین جنایاتی اصلاً پذیرفتنی نیست. ما نیاز به رویکردی قاطع داریم؛ یا باید حقمان را بگیریم و یا در راه حق فدا شویم، اما نباید در برابر این تجاوزات تسلیم شد.

آنا: در حال حاضر، یکی از موضوعات اصلی، وظیفه نظام آموزشی و به‌‌خصوص نهاد آموزش و پرورش در انتقال صحیح روایت شهادت این ۱۶۸ معلم و دانش‌آموز است. چگونه می‌توان از تحریف و وارونه‌سازی دشمن جلوگیری کرد؟

مفاخری: این یک ضرورت حیاتی است. دشمن به دنبال این است که خود را مظلوم جلوه دهد و ملت ایران و مسئولان ما را مقصر نشان دهد. آنها با ادعای اینکه «مدرسه در مجاورت محدوده نظامی بوده»، سعی در تبرئه خود دارند، اما این تنها یک بهانه است.

این نوع اقدامات، مظلوم‌نمایی برای پوشاندن حقیقت است. افرادی که با خون این بچه‌ها همدست هستند یا سکوت می‌کنند، در واقع به این جریان کمک می‌کنند. وظیفه رسانه‌ها و آموزش و پرورش این است که حقیقت را بدون تغییر به نسل‌های آینده منتقل کنند تا این جنایت در حافظه تاریخی جامعه باقی بماند.

بازشناسی ویژگی‌های اخلاقی و آرمان‌های بی‌ثمر شده‌ شهید دانش‌آموز

آنا: درباره ویژگی‌های بارز اخلاقی و تحصیلی فرزند شهیده‌تان یعنی فریماه مفاخری نکته‌ خاصی دارید؟

مفاخری: اگر بخواهم با هم‌سالان ایشان سخن بگویم، شاید بتوانم بگویم که آن‌ها با آینده‌ای روبرو هستند که باید با آگاهی و ایستادگی از آن محافظت کنند. اما اگر بخواهم از جایگاه یک پدر سخن بگویم، با وجود تمام رنجی که درک می‌کنم، می‌خواهم بگویم که دخترم فراتر از یک دانش‌آموز ساده بود. اگر بخواهم ویژگی‌های ایشان را توصیف کنم، باید بگویم که او فرزندی بسیار آرام، بی‌صدا و بی‌اذیت بود. او هرگز آزار و آزاری به کسی نمی‌رساند؛ حتی در محیط خانه و در برخورد با دو برادر دیگرش، بسیار آرام و ملایم بود. او فرزندی بود که با آرامش و معصومیت در کنار ما حضور داشت.

آنا: شنیدیم شهیده فریماه مفاخری حافظ قٰآن کریم بودند.

مفاخری: ایشان علاقه بسیار زیادی به تلاوت و مطالعه قرآن داشتند و حافظ قرآن بود و جزء 30 قرآن کریم را از حفظ بود و حفظ آن را نیز به اتمام رسانده بود.

از منظر تحصیلی نیز بسیار بلندپرواز بود؛ او دوست داشت در مدارس تیزهوشان تحصیل کند و آرزوی بزرگ داشتن در جایگاه معلم را در سر می‌پروراند. همچنین در محیط مدرسه، همواره در کلاس‌های تقویتی و تربیتی شرکت می‌کرد و برای رشد خود بسیار تلاش می‌نمود.

با جنایت آمریکای تروریست و رژیم جعلی صهیونیستی، تمام آرزوهای او به سرانجام نرسید و در میان این جنایت دفن شد. او طفل معصومی بود که با تمام توان در مسیر تحصیل و معنویت گام برمی‌داشت، اما متأسفانه دشمن با این اقدام، مسیر آینده‌ی او را به ناگهان قطع کرد و دست او را از این دنیا کوتاه ساخت.

آنا: جناب مفاخری، با توجه به اینکه شهدا از میان دانش‌آموزان و معلمان بودند، به نظر شما نقش نهادهای نظارتی و بین‌المللی در بازخواست عاملان این جنایت و جلوگیری از تکرار آن در مناطق آموزشی دیگر چیست؟

مفاخری: ضرورت بازخواست بین‌المللی از عاملان این تروریسم آموزشی، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. نهادهای نظارتی باید به جای رویکردهای دیپلماتیک صرف، بر اسناد جرم‌نگاری شده تمرکز کنند. اگر جامعه جهانی نتواند مسئولیت‌پذیریِ دولت‌های تروریست مانند آمریکای جنایتکار و رژیم جعلی صهیونیستی را در قبال هدف قرار دادن مراکز غیرنظامی و آموزشی تثبیت کند، این جنایات همچنان با رویکردی مشابه تکرار خواهد شد.

آنا: در مواجهه با تلاش‌های دشمن برای «وارونه‌سازی روایت» (مانند ادعای نزدیکی به مراکز نظامی)، چه راهکاری برای نهادهای رسانه‌ای و فرهنگی پیشنهاد می‌دهید تا حقیقتِ شهادت این ۱۶۸ شهید حفظ شود؟

مفاخری: راهکار اصلی، «مستندسازی علمی و تصویری» است. رسانه‌ها نباید تنها به نقل قول اکتفا کنند، بلکه باید با استفاده از تصاویر، نقشه‌های دقیق جغرافیایی مدرسه و گزارش‌های کارشناسی، تفاوت میان محیط آموزشی و هدف نظامی را به زبان ساده برای جهانیان بازگو کنند.

روایت صحیح باید از طریق مستندسازیِ دقیقِ آثار باقی‌مانده از جنایت و روایت‌های زندگی‌نامه‌ایِ شهدای بی‌گناه، در دل جامعه و در رسانه‌های بین‌المللی تزریق شود تا راه برای هرگونه تحریف بسته شود.

آنا: به‌عنوان پدر شهید، چه پیامی برای نسل‌های آینده که از این واقعه شنیده خواهند بود، دارید؟

مفاخری: پیام من به نسل‌های آینده این است که بدانند آزادی و امنیت مسیر تحصیل آن‌ها، به خون بی‌گناهانی گره خورده که در مسیر آرزوهایشان، قربانی جنایت دشمنان تروریسم ازجمله آمریکای جنایتکار و رژیم فاسد صهیونیستی شدند. من از آنان می‌خواهم که حقیقت را از خود بپرسند و اجازه ندهند با ابزارهای وارونه‌سازی، یاد و خاطره‌ این مظلومان را از تاریخ حذف کنند.