یادداشت؛
مازندرانی: فدراسیون تنها شش ماه مانده به بازی‌های آسیایی یاد ما می‌افتد/ در ورزش ایران مربی باید برای حقوق، لباس، کفش، غذا و اردو بجنگد
غلامرضا مازندرانی در گفت‌وگو با خبرگزاری آنا، در خصوص عملکرد تیم ملی کبدی در بازی‌های آسیایی ناگویا اظهار داشت: اگر بخواهیم از زاویه بازی‌های آسیایی به شرایط نگاه کنیم، از برخی جهات اتفاقات خوبی رخ نداد. ورزشکاران در چند نقطه متفاوت اسکان داده شده بودند، عده‌ای در دهکده بازی‌ها، برخی در کشتی کروز و تیم ما نیز در هتل‌های سطح شهر مستقر بود.
ورزشکاران را از فضای دهکده محروم کرده بودند
وی افزود: فضای دهکده بازی‌ها بخش مهمی از تجربه این رقابت‌هاست. ورزشکاران رشته‌های مختلف کشورهای گوناگون یکدیگر را می‌بینند، ارتباط فرهنگی شکل می‌گیرد و برای ورزشکارانی که نخستین حضور خود در بازی‌های آسیایی را تجربه می‌کنند، این فضا جذابیت خاصی دارد که متأسفانه ورزشکاران ما از آن محروم بودند.
تغییر ۹۰ درصدی نسبت به دوره قبل داشتیم
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان با اشاره به تغییر نسل در این تیم گفت: من حدود چهار دوره در بازی‌های آسیایی در کنار تیم ملی مردان به‌عنوان بازیکن، مربی و سرمربی حضور داشتم اما در بخش بانوان شناخت متفاوتی داشتم و کارم را از بهمن‌ماه آغاز کردم. پس از برگزاری دو اردو، جنگ آغاز شد و حدود ۴۰ تا ۵۰ روز وقفه ایجاد شد. عملاً آن دو اردو نیز از بین رفت و از نیمه‌های فروردین دوباره کار را آغاز کردیم. در مجموع حدود پنج ماه و شاید کمی کمتر فرصت داشتیم تا تیم را آماده کنیم.
یک پوست‌اندازی کامل انجام دادیم
وی تصریح کرد: تیم نسبت به دوره گذشته حدود ۹۰ درصد تغییر کرده بود. از ۱۲ بازیکنی که در دوره قبلی بازی‌های آسیایی حضور داشتند، تنها یک نفر در این دوره باقی ماند و ۱۱ بازیکن جدید برای نخستین بار به بازی‌های آسیایی اعزام شدند. میانگین سنی تیم نیز زیر ۲۳ سال بود و عملاً یک پوست‌اندازی کامل انجام دادیم.
اردوهای تیم ملی به دلیل شرایط جنگی در شمال برگزار شد
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان گفت: با توجه به شرایط جنگی، مجبور شدیم بیشتر اردوها را در استان‌های شمالی از جمله گلستان و مازندران برگزار کنیم. این موضوع مزایایی داشت و ما را از فضای تنش و جنگ دور می‌کرد اما از طرف دیگر امکانات شهرستان‌ها معمولاً در سطح تهران نیست و ضعف‌هایی وجود داشت. با همه این مسائل اردوها برگزار شد و کار را پیش بردیم. یکی از درخواست‌های جدی ما از فدراسیون، برگزاری بازی‌های تدارکاتی بود، به‌خصوص اینکه تیم بسیار کم‌تجربه بود. این بازی‌ها سرانجام برگزار شد اما متأسفانه خیلی دیر بود.
اردوی هند کمک بسزایی به ما کرد
مازندرانی افزود: کمتر از ۲۰ روز مانده به مسابقات به هند رفتیم و چند بازی تدارکاتی انجام دادیم. با وجود نزدیک بودن این مسابقات به بازی‌های آسیایی، این اردو برای ما بسیار مفید بود چراکه بازیکنان در فضای مسابقه شناخت بیشتری از یکدیگر پیدا کردند و اعتمادبه‌نفس تیم افزایش یافت. من نیز شناخت بهتری از عملکرد بازیکنان در شرایط فشار پیدا کردم و در نهایت ۱۲ بازیکن اصلی انتخاب شدند.
هند را می‌توانستیم شکست دهیم
وی درباره روند مسابقات در ناگویا گفت: دو بازی نخست را بسیار خوب و مسلط انجام دادیم، البته ژاپن و بنگلادش در حال حاضر جزو تیم‌های سطح اول کبدی آسیا نیستند. در بازی دوم مقابل هند نیز مسابقه را بسیار خوب شروع کردیم اما اشتباهاتی که ناشی از کم‌تجربگی بود باعث شد بازی را از دست بدهیم.
مقابل هند، هیجانی شدیم
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان خاطرنشان کرد: در اواسط نیمه دوم اختلاف بسیار کم بود و تا دقیقه ۲۴ حدود دو امتیاز عقب بودیم. هند در مقطعی دو بازیکن در زمین داشت اما مهاجم ما گرفتار شد و در ادامه نیز در بخش دفاع اشتباهاتی داشتیم. در شش دقیقه پایانی، به دلیل هیجانی شدن بازیکنان، اختلاف دو امتیازی به ۱۴ امتیاز رسید. در مجموع تیم ما نشان داد فاصله زیادی با هند ندارد و فاصله اصلی، تجربه است.
تجربه را نمی‌توان آموزش داد
مازندرانی در پاسخ به این سؤال که آیا تیم جوان ایران می‌تواند در آینده فاصله خود با هند را کاهش دهد، گفت: تجربه چیزی نیست که بتوان آن را آموزش داد و تجربه را باید در مسابقه به دست آورد. می‌توان شرایط مسابقه را شبیه‌سازی کرد، اما هیچ‌وقت فشار یک بازی آسیایی قابل شبیه‌سازی کامل نیست.
ملی‌پوشان هند هشت سال تجربه ملی دارند
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان تصریح کرد: سه بازیکن اصلی هند در ترکیب این تیم از سه دوره قبلی بازی‌های آسیایی حضور داشته‌اند. از سال ۲۰۱۸، ۲۰۲۲ و حالا ۲۰۲۶ در سطح ملی فعالیت کرده‌اند. آن‌ها هشت سال تجربه ملی دارند، در حالی که بازیکنان ما برای نخستین بار در چنین سطحی حضور پیدا کردند.
هند سالانه بیش از ۱۰ تورنمنت معتبر برگزار می‌کند
مازندرانی با اشاره به تفاوت مسابقات داخلی ایران و هند گفت: بازیکنان هندی علاوه بر حضور در تیم ملی، در کشور خودشان حداقل سالانه در بیش از ۱۰ تورنمنت معتبر شرکت می‌کنند؛ از مسابقات کشوری و لیگ گرفته تا مسابقات پلیس، دانشگاهی و رقابت‌های شغلی. بازیکنی که از دل ۱۰ تورنمنت وارد تیم ملی می‌شود، با بازیکنی که نهایتاً در طول سال یک مسابقه قهرمانی کشور دارد، قابل مقایسه نیست. ما باید بازیکن را در اردو از نظر بدنی، ذهنی، تکنیکی و تاکتیکی پرورش دهیم و همه این موارد را آموزش می‌دهیم اما لحظه حساس مسابقه را نمی‌توان آموزش داد.
اتفاقات ناگویا برای ورزشکاران تجربه می‌سازد
مازندرانی ادامه داد: نمی‌توان به ورزشکار گفت یک اشتباه ممکن است باعث شکست کل تیم و از بین رفتن زحمت یک سال شود. او باید خودش در یک مسابقه بزرگ اشتباه کند، در پایان ببیند تیم با دو امتیاز شکست خورده و بعد متوجه شود اگر همان یک اشتباه را انجام نمی‌داد، تیم می‌توانست برنده شود. این اتفاق تجربه می‌سازد.
لیگ مستمر و قرارداد بلندمدت مربیان ضروری است
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان تأکید کرد: فدراسیون و مجموعه ورزش باید فرآیندی ایجاد کنند که لیگ به شکل مستمر برگزار شود و اردوهای تیم ملی از یک بازی آسیایی تا بازی آسیایی بعدی رها نشود. اگر فدراسیون یک مربی را انتخاب می‌کند، باید برای یک بازه سه یا چهار ساله به او فرصت بدهد.
فدراسیون برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، قراردادهای چهار، پنج یا شش‌ماهه می‌بندد
مازندرانی افزود: متأسفانه گاهی فدراسیون‌ها برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، قراردادهای چهار، پنج یا شش‌ماهه می‌بندند و به جای مربیان دارای سطح ملی، سراغ افرادی می‌روند که هزینه کمتری دریافت می‌کنند. طبیعتاً همه این عوامل سطح کار تیم ملی را پایین می‌آورد. بعد انتظار داریم مقابل قدرت اول کبدی جهان که چند لیگ معتبر دارد و مسابقات داخلی و خارجی مستمر برگزار می‌کند، برای مدال طلا رقابت کنیم.
با ۶۰ درصد شرایط هند، آن‌ها را با اختلاف شکست می‌دهیم
وی با اشاره به تفاوت امکانات و تعداد ورزشکاران دو کشور اظهار داشت: اگر شرایط برابر داشته باشیم که نداریم اما حتی اگر ۶۰ درصد شرایط هند را داشته باشیم، می‌توانیم آن‌ها را با اختلاف شکست دهیم. تعداد کبدی‌کاران ایران، شامل مردان، زنان، کودکان و بزرگسالان، شاید در مجموع با برآوردی خوش‌بینانه به پنج هزار نفر برسد. در مقابل، ممکن است در یک ایالت هند بیش از ۵۰ هزار کبدی‌کار فعالیت کنند. بنابراین مقایسه از اساس برابر نیست. با وجود این شرایط، ما در فینال تا لحظات پایانی شانس قهرمانی داشتیم. بنابراین استعداد و توانایی بازیکنان ایرانی کم نیست.
داوری به نفع تیم ملی هند بود
مازندرانی درباره شکست تیم ایران در فینال نیز گفت: ما با سه امتیاز اختلاف شکست خوردیم و در جریان بازی دو امتیاز فنی به هند داده شد که یکی از آن‌ها می‌توانست شرایط متفاوتی داشته باشد. صحنه‌ای مشابه با همان اتفاقی که برای ایران رخ داد، برای هند هم اتفاق افتاد اما امتیاز فنی به تیم ما داده نشد. ما درخواست ویدئوچک کردیم، بعد که انصراف دادیم، یک امتیاز به هند دادند اماذ در صحنه‌ای که هند امکان ویدئوچک نداشت، بازی متوقف شد و درخواست بررسی آن‌ها نیز مطرح شد اما امتیاز فنی به ما داده نشد. در جریان اعتراض به این موضوع نیز به من کارت سبز نشان داده شد و مجبور شدیم سکوت کنیم. وقتی همه این عوامل را کنار هم می‌گذاریم، می‌بینیم فاصله ایران با هند آن‌قدر زیاد نیست.
پاداش ورزشکاران هندی حداقل ده برابر ما بود
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان درباره تفاوت پاداش‌ها گفت: اگر بازیکنان ما قهرمان می‌شدند، مجموع پاداش‌هایی که از وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و سایر مجموعه‌ها دریافت می‌کردند، شاید به هشت میلیارد تومان می‌رسید، در حالی که درباره پاداش ورزشکاران هندی ارقام بسیار بالاتری نزدیک به چهل میلیارد مطرح است.
در شرایط نابرابری فعالیت می‌کنیم
وی افزود: پاداش خودش یک عامل انگیزشی است. ورزشکار ممکن است با خودش بگوید اگر این مدال طلا را بگیرم، بخش بزرگی از زندگی‌ام تأمین می‌شود. چنین انگیزه‌ای قطعاً کم نیست. وقتی همه این مسائل را کنار هم می‌گذاریم، متوجه می‌شویم ما در شرایط بسیار نابرابری فعالیت می‌کنیم. حتی اگر شرایط جنگی را هم در نظر نگیریم، از نظر امکانات، مسابقات، نیروی انسانی و حمایت‌ها فاصله زیادی وجود دارد.
قرارداد مربیان تا پایان مسابقات است
وی درباره وضعیت قرارداد خود با فدراسیون گفت: قرارداد من از روزی که با فدراسیون به توافق رسیدیم تا روز فینال بازی‌های آسیایی بود. تجربه ۲۰ سال گذشته نشان داده که بعد از آن معمولاً تا چند ماه مانده به بازی‌های آسیایی بعدی خبری از مربیان نیست. در این چند سال مشکلات و نارسایی‌ها جمع می‌شود و وقتی به نقطه‌ای می‌رسند که دیگر کاری نمی‌توانند انجام دهند، با مربی تماس می‌گیرند. همین حالا حدود ۲۰ درصد قرارداد من پرداخت نشده و باید دنبال فدراسیون بدوم تا مطالباتم را دریافت کنم.
۲۰ سال است که در کبدی هستم
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان گفت: از سال ۱۳۷۵ که کبدی در ایران فعالیت خود را آغاز کرد، من به‌عنوان ورزشکار وارد این رشته شدم. هشت سال کاپیتان تیم ملی بودم و پس از بازنشستگی نیز بلافاصله به‌عنوان کمک‌مربی تیم ملی فعالیت کردم. از سال ۲۰۱۴ سرمربی تیم ملی بودم. در سال ۲۰۰۶ کمک‌مربی بودم و در سال ۲۰۱۰ با وجود اینکه تیم من قهرمان لیگ شد و شش بازیکن آن به ترکیب اصلی تیم ملی رسیدند، خودم حتی به‌عنوان کمک‌مربی در تیم ملی حضور نداشتم. در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۳ سرمربی تیم ملی مردان بودم و در این سه دوره، سه فینال آسیایی مقابل هند داشتیم که یک طلا و دو نقره به دست آوردیم. دو شکست ما نیز با اختلاف یک و دو امتیاز بود و تا لحظات پایانی شانس قهرمانی داشتیم.
یک امتیاز می‌توانست ما را قهرمان کند
سرمربی تیم ملی کبدی بانوان گفت: اگر یکی از امتیازهای فنی به تیم ما داده می‌شد یا یکی از امتیازهای منفی را نمی‌گرفتیم، اختلاف می‌توانست به یک امتیاز برسد و نتیجه فینال کاملاً تغییر کند. گاهی حضور زودتر یک روانشناس در کنار تیم یا حتی دادن پاداش برای برد در بازی‌های تدارکاتی می‌تواند همین فاصله دو درصدی را پر کند. وقتی نتیجه یک فینال با یک یا دو امتیاز مشخص می‌شود، همه این عوامل کوچک اهمیت پیدا می‌کنند. متأسفانه در ورزش ایران مربی باید برای حقوق، لباس، کفش، غذا، اسکان، اردو و هزینه‌های مختلف بجنگد. اگر جنگ ما فقط فنی و تکنیکی بود، کار بسیار راحت‌تر می‌شد اما مسائل حاشیه‌ای زیادی وجود دارد.
انتهای پیام/
