تنیس روی میز ایران همچنان روی دوش نوشاد!/ ناگویا ضعف پشتوانه‌های پینگ‌پنگ ایران را عیان کرد

تیم ملی تنیس روی میز مردان و زنان ایران
تیم ملی تنیس روی میز ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا تنها یک مدال برنز گرفت تا ثابت شود به رغم همه زحمات جانشینی برای نوشاد عالمیان ساخته نشده است.

به گزارش خبرگزاری آنا، رقابت‌های تنیس روی میز بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا ۲۰۲۶، در حالی به پایان رسید که تیم ملی ایران با کسب تنها یک مدال برنز به کار خود خاتمه داد، نتیجه‌ای که در مقایسه با دوره گذشته بازی‌های آسیایی در هانگژو، از نظر تعداد مدال، کارنامه کم‌فروغ‌تری برای پینگ‌پنگ ایران رقم زد.

این نتیجه در شرایطی به دست آمد که ایران در ناگویا با تیمی کامل‌تر نسبت به دوره گذشته در رقابت‌ها شرکت کرد و در تمامی بخش‌های انفرادی، تیمی، دوبل و حتی میکس دوبل نماینده داشت، اما در نهایت تنها نوشاد عالمیان توانست نام ایران را در جدول مدال‌آوران این رشته ثبت کند. در بخش مردان، نوشاد و نیما عالمیان، بنیامین فرجی، آرین غفاری و محمدحسن حبیبی برای ایران به میدان رفتند و در بخش بانوان نیز مهشید اشتری و ستایش ایلوخانی نمایندگان کشورمان بودند.

نوشاد عالمیان و بنیامین فرجی در بخش انفرادی مردان و مهشید اشتری و ستایش ایلوخانی در بخش انفرادی بانوان به رقابت پرداختند. در بخش تیمی مردان نیز نوشاد عالمیان، بنیامین فرجی، آرین غفاری و محمدحسن حبیبی در ترکیب ایران قرار داشتند و نیما عالمیان نیز در آخرین لحظات به جمع تیم اضافه شد.

در بخش دوبل مردان، ایران با دو تیم نوشاد و نیما عالمیان و همچنین بنیامین فرجی و آرین غفاری شرکت کرد. در بخش میکس دوبل نیز برای نخستین بار دو زوج ایرانی در بازی‌های آسیایی به میدان رفتند، آرین غفاری و مهشید اشتری و بنیامین فرجی و ستایش ایلوخانی زوج‌های ایران بودند. در دوبل بانوان نیز مهشید اشتری و ستایش ایلوخانی نماینده کشورمان بودند.

هدایت تیم‌های ملی ایران در این رقابت‌ها بر عهده جمیل لطف‌الله‌نسبی و سیما لیموچی بود.

تیمی؛ امید مدال بر باد رفت

ایران در بخش تیمی مردان با عملکردی مناسب در مرحله مقدماتی توانست به‌عنوان صدرنشین راهی مرحله حذفی شود. ملی‌پوشان کشورمان امیدوار بودند با تکرار موفقیت دوره گذشته، بار دیگر به مدال این بخش دست پیدا کنند.

با این حال، در مرحله یک‌چهارم نهایی، ایران مقابل چین تایپه قرار گرفت و با نتیجه ۳ بر صفر شکست خورد تا از ادامه رقابت‌ها کنار برود و فرصت کسب مدال تیمی را از دست بدهد.

میکس دوبل؛ نخستین تجربه، بدون نتیجه

ایران در ناگویا برای نخستین بار در بخش میکس دوبل بازی‌های آسیایی شرکت کرد، اما هیچ‌یک از دو زوج کشورمان نتوانستند از نخستین مسابقه خود عبور کنند.

آرین غفاری و مهشید اشتری در اولین دیدار برابر تایلند شکست خوردند و بنیامین فرجی و ستایش ایلوخانی نیز مقابل اندونزی نتیجه را واگذار کردند تا اولین حضور ایران در این بخش بدون کسب پیروزی و مدال به پایان برسد.

دوبل مردان؛ حذف هر دو زوج ایران

در بخش دوبل مردان، هر دو تیم ایران توانستند تا جمع هشت تیم برتر صعود کنند. بنیامین فرجی و آرین غفاری در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر قزاقستان قرار گرفتند و با شکست مقابل این تیم از رسیدن به نیمه‌نهایی بازماندند.

نوشاد و نیما عالمیان نیز در همین مرحله مقابل تیم چین قرار گرفتند و با قبول شکست، از دور مسابقات کنار رفتند تا هیچ‌یک از دو زوج ایران به جمع چهار تیم برتر راه پیدا نکنند.

بانوان؛ حذف زودهنگام

در بخش انفرادی بانوان، مهشید اشتری در نخستین مسابقه خود شکست خورد و خیلی زود از جدول مسابقات کنار رفت.

ستایش ایلوخانی نیز شروع خوبی داشت و نخستین دیدار خود را با پیروزی پشت سر گذاشت، اما در ادامه مقابل نماینده ژاپن شکست خورد و نتوانست به مرحله یک‌هشتم نهایی برسد.

بنیامین؛ استعداد جوانی که  به اوج نرسیده 

در بخش انفرادی مردان، بنیامین فرجی توانست تا مرحله یک‌هشتم نهایی پیش برود، اما در این مرحله مقابل نماینده هند شکست خورد و از رسیدن به جمع هشت بازیکن برتر بازماند.

فرجی طی سال‌های اخیر یکی از چهره‌های مطرح و آینده‌دار تنیس روی میز ایران بوده و در کارنامه‌اش پیروزی برابر بازیکنان مطرحی از جمله نفرات اول، سوم و هفتم رده‌بندی جهان دیده می‌شود. با این حال، بخش مهمی از موفقیت‌های او در رده‌های سنی پایه رقم خورده و هنوز در رده بزرگسالان نتوانسته همان سطح از موفقیت را تکرار کند.

ناگویا نیز فرصت مهمی برای فرجی بود تا در سطح بزرگسالان توانایی‌های خود را در یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های قاره نشان دهد، اما این مسیر برای او در مرحله یک‌هشتم نهایی به پایان رسید.

نوشاد؛ تنها پرچم‌دار ایران

در نهایت نوشاد عالمیان بار دیگر به عنوان آخرین امید تنیس روی میز ایران در بخش انفرادی باقی ماند. او پس از پیروزی‌های متوالی، در مرحله یک‌چهارم نهایی به مصاف هاریموتو، نفر چهارم جهان از ژاپن، رفت و با ثبت یک پیروزی مهم برابر این حریف قدرتمند به نیمه‌نهایی رسید.

عالمیان در مرحله نیمه‌نهایی مقابل وانگ چو چین، نفر اول رده‌بندی جهان از چین، شکست خورد تا ضمن بازماندن از فینال، مدال برنز را از آن خود کند. این مدال، تنها مدال تنیس روی میز ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا بود؛ مدالی که بار دیگر نقش تعیین‌کننده نوشاد عالمیان در سال‌های اخیر را برای پینگ‌پنگ ایران نشان داد.

نوشاد عالمیان

یک واقعیت نگران‌کننده؛ جانشین نوشاد کجاست؟

حضور هفت نماینده ایران در ناگویا و شرکت در تمامی بخش‌های مسابقات، در نهایت تنها به یک مدال برنز ختم شد. بدون تردید تنیس روی میز در آسیا با سلطه قدرت‌های سنتی شرق قاره، به‌ویژه چین، ژاپن و کره‌جنوبی، شرایط دشواری دارد، اما مسئله تنیس روی میز ایران تنها به قدرت رقبای آسیایی محدود نمی‌شود. واقعیت این است که بیش از یک دهه است نوشاد عالمیان به عنوان نفر اول و یکی از شاخص‌ترین چهره‌های تنیس روی میز ایران مطرح است و در این سال‌ها هنوز بازیکنی نتوانسته به شکل پایدار جایگاه او را در سطح اول بزرگسالان پر کند.

نوشاد در ناگویا با کسب مدال برنز بار دیگر برای تنیس روی میز ایران آبروداری کرد و نشان داد حضورش در جمع مدعیان، اتفاقی نیست. اما اتکای طولانی‌مدت به یک چهره باتجربه، در کنار ناکامی سایر نمایندگان در تبدیل فرصت‌ها به مدال، موضوعی است که نمی‌توان از کنار آن به سادگی عبور کرد.

در سوی دیگر، بنیامین فرجی به عنوان یکی از استعداد‌های مهم سال‌های اخیر تنیس روی میز ایران، همچنان در مسیر رسیدن به سطح اول بزرگسالان قرار دارد. او سابقه شکست دادن بازیکنان مطرح جهان را دارد، اما برای تبدیل این موفقیت‌های مقطعی به دستاورد‌های پایدار در رده بزرگسالان، همچنان نیازمند تجربه و حضور مستمر در مسابقات سطح بالا است.

ناگویا؛ یک مدال و چند سؤال

کارنامه تنیس روی میز ایران در ناگویا در یک جمله خلاصه می‌شود: «هفت نماینده، حضور در تمامی بخش‌ها و تنها یک مدال برنز. »

نتیجه‌ای که نشان می‌دهد اگرچه نوشاد عالمیان همچنان توانایی رقابت با بزرگان آسیا و جهان را دارد، اما توسعه پشتوانه‌ها و رساندن نسل جدید به سطح بزرگسالان همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های تنیس روی میز ایران است، چالشی که پاسخ به آن، برای افزایش سهم ایران از مدال‌های رقابت‌های مهم آسیایی و جهانی در سال‌های آینده اهمیت زیادی خواهد داشت.

انتهای پیام/

ارسال نظر