آخرین اخبار:
21:21 02 / 07 /1405

بانک‌های بزرگ درباره سپردن خرید آنلاین به ایجنت‌های هوش مصنوعی هشدار دادند

خرید آنلاین توسط ایجنت‌های هوش مصنوعی
۶ بانک بزرگ جهانی هشدار داده‌اند سپردن انتخاب محصول و پرداخت به ایجنت‌های هوش مصنوعی می‌تواند احتمال کلاهبرداری، سوءاستفاده از اطلاعات مالی و اختلاف بر سر تراکنش‌ها را افزایش دهد. آن‌ها معتقدند هرچه اختیار بیشتری برای خرید به ایجنت داده شود، باید مشخص‌تر باشد که بر چه اساسی تصمیم گرفته، کاربر دقیقاً چه مجوزی صادر کرده و در صورت اشتباه یا تخلف مسئولیت بر عهده چه کسی است.

به گزارش خبرگزاری آنا؛ بانک آمریکا، کپیتال وان، ING، نت‌وست، بانک ASB نیوزیلند و بانک کامن‌ولث استرالیا در گزارشی مشترک با عنوان «ایجاد اعتماد در تجارت ایجنتی» مجموعه‌ای از اصول را برای خرید و پرداخت به کمک هوش مصنوعی پیشنهاد کرده‌اند. نگرانی اصلی زمانی شکل می‌گیرد که نقش ابزار از پیشنهاد یک محصول فراتر برود و ایجنت بتواند فروشگاه را انتخاب کند، اطلاعات پرداخت را در اختیار سایت قرار دهد و تراکنش را بدون تأیید مرحله‌به‌مرحله کاربر تکمیل کند. بانک‌ها می‌گویند فناوری در حال حاضر سریع‌تر از استاندارد‌های صنعت و سازوکار‌های حمایت از مصرف‌کننده پیش می‌رود و با افزایش استقلال ایجنت‌ها، خطر‌های مربوط به شفافیت، امنیت، حریم خصوصی، انتخاب کاربر و سازگاری میان سامانه‌ها نیز بیشتر می‌شوند.

ایجنت ممکن است بهترین گزینه را برای کاربر انتخاب نکند

یکی از پرسش‌های اصلی این است که ایجنت واقعاً به نفع چه کسی تصمیم می‌گیرد. یک سامانه خرید می‌تواند محصول یا روش پرداختی را در اولویت قرار دهد که برای ارائه‌دهنده آن کمیسیون بیشتری ایجاد می‌کند یا پردازش آن هزینه کمتری دارد، در حالی که گزینه دیگری برای مصرف‌کننده مناسب‌تر یا دارای حمایت مالی بیشتری است. بانک‌ها همچنین به حالتی اشاره می‌کنند که ایجنت مستقیماً مشخصات کارت را از کاربر دریافت و در وب‌سایت فروشنده وارد کند یا وی را به روش پرداختی هدایت کند که امکان بازپرداخت، اعتراض به تراکنش یا حمایت در برابر تقلب در آن ضعیف‌تر است.

مشکل وقتی پیچیده‌تر می‌شود که خرید اشتباه باشد. کاربر ممکن است از ایجنت خواسته باشد کالایی زیر سقف قیمت مشخص تهیه کند، اما محصول دیگری خریداری شود یا هزینه از محدوده تعیین‌شده عبور کند. در چنین شرایطی رسید بانکی فقط ثابت می‌کند پرداخت انجام شده و لزوماً مشخص نمی‌کند کاربر در ابتدا چه خواسته‌ای داشته، چه اختیاری به ایجنت داده و سامانه چگونه به تصمیم نهایی رسیده است. پیشنهاد بانک‌ها ایجاد سابقه‌ای قابل بررسی از زنجیره خرید است که دستور اولیه کاربر، سطح مجوز، احراز هویت، تصمیم‌های ایجنت و نتیجه پرداخت را ثبت کند تا در صورت بروز اختلاف بتوان روند تراکنش را بازسازی کرد.

اطلاعات مالی بیشتری در اختیار یک واسطه تازه قرار می‌گیرد

حریم خصوصی نیز یکی از محور‌های اصلی گزارش است. ایجنتی که قرار است خرید را از ابتدا تا انتها انجام دهد ممکن است به سابقه خرید، نشانی، مشخصات پرداخت، بودجه، علایق و مجموعه‌ای از حساب‌های آنلاین دسترسی داشته باشد و نفوذ به چنین سامانه‌ای دامنه بسیار گسترده‌تری از یک حساب فروشگاه معمولی پیدا می‌کند. بانک‌ها هشدار می‌دهند افزایش تعداد واسطه‌هایی که داده میان آن‌ها جابه‌جا می‌شود می‌تواند خطر رخنه اطلاعاتی و سوءاستفاده از داده‌های مشتریان و فروشندگان را بیشتر کند.

گزارش به همین دلیل خواستار آن است که کاربر بداند چه زمانی یک ایجنت در تراکنش حضور دارد، چه اطلاعاتی دریافت می‌کند و بر چه اساسی تصمیم می‌گیرد. شفافیت باید برای فروشنده نیز وجود داشته باشد تا مشخص باشد طرف مقابل یک انسان است یا سامانه‌ای که از طرف وی عمل می‌کند. ۶ بانک علاوه بر شفافیت و ایمنی، حفاظت از داده‌ها، حق انتخاب و سازگاری میان سامانه‌ها را ۳ اصل دیگر این چارچوب معرفی کرده‌اند و تأکید دارند مصرف‌کننده نباید برای استفاده از خرید ایجنتی به یک سرویس، بانک یا روش پرداخت خاص وابسته شود.

بانک‌ها با خرید ایجنتی مخالف نیستند

هشدار تازه به معنای رد کامل این فناوری نیست. بانک‌های تهیه‌کننده گزارش معتقدند خرید با ایجنت‌های هوش مصنوعی می‌تواند به یکی از روش‌های اصلی تعامل مشتریان و فروشندگان تبدیل شود و جست‌و‌جو، انتخاب محصول و پرداخت را ساده‌تر کند. نشانه‌های اولیه تغییر رفتار کاربران نیز دیده می‌شود و برای نمونه سهم جست‌و‌جو‌هایی که از ایجنت‌های هوش مصنوعی به فروشگاه بریتانیایی جان لوئیس رسیده‌اند طی یک سال از ۰.۳ درصد به ۲.۵ درصد افزایش یافته است.

نگرانی بانک‌ها بیشتر به فاصله میان توانایی فناوری و قواعد پیرامون آن مربوط می‌شود. هنوز استاندارد مشترکی برای تعیین میزان اختیار ایجنت، نحوه تشخیص خرید انجام‌شده توسط هوش مصنوعی یا تقسیم مسئولیت میان توسعه‌دهنده ایجنت، بانک، شبکه پرداخت و فروشنده وجود ندارد. مجموعه ۶ بانک اکنون قصد دارد در گزارش دیگری روش اجرای ۵ اصل پیشنهادی را تشریح کند و از شرکت‌های فناوری، فروشندگان، مؤسسات مالی و دیگر بازیگران صنعت نیز خواسته است در تدوین این چارچوب مشارکت کنند.

خرید ایجنتی در نهایت تنها زمانی می‌تواند از مرحله پیشنهاد محصول به پرداخت خودکار گسترده برسد که کاربر مطمئن باشد اختیار پول خود را کاملاً از دست نمی‌دهد. مسئله برای بانک‌ها این نیست که هوش مصنوعی بتواند یک کفش یا بلیت مناسب پیدا کند، بلکه این است که اگر سامانه اشتباه کرد، فریب خورد یا برخلاف دستور کاربر پول خرج کرد، مسیر مشخصی برای فهمیدن آنچه اتفاق افتاده و بازگرداندن خسارت وجود داشته باشد.

انتهای پیام/

ارسال نظر