برنده جایزه مغز و استاد علوم اعصاب دانشگاه نیویورک در گفتوگو با آناتک:
فناوریهای نظارتی، توان والدین برای حمایت از کودکان در فضای مجازی را افزایش میدهند
معصومه نصیری، کارشناس و پژوهشگر فضای مجازی، در گفتوگو با خبرنگار آناتک با اشاره به وضعیت آگاهی والدین نسبت به فناوریهای نظارتی در فضای مجازی اظهار کرد: یکی از مسائل اساسی در این حوزه، آشنا نبودن والدین با فناوریهایی است که میتوانند برای نظارت و همراهی با فرزندان مورد استفاده قرار گیرند.
وی افزود: در بسیاری از کارگاههایی که با حضور والدین برگزار میشود، بهوضوح مشاهده میکنیم که بخش قابل توجهی از خانوادهها با ابزارهای نظارتی و فناوریهایی که در این زمینه وجود دارد، آشنایی کافی ندارند و از ظرفیتهایی که این ابزارها میتوانند در اختیار آنها قرار دهند، اطلاع دقیقی ندارند.
آگاهی پایین، نخستین چالش خانوادهها در مواجهه با فضای مجازی
این کارشناس و پژوهشگر فضای مجازی ادامه داد: والدین باید بدانند که فناوریهای نظارتی چه ابزارهایی هستند، هرکدام از آنها چه نوع دسترسیهایی در اختیار والدین قرار میدهند و اساساً چه کمکی میتوانند به خانواده در مدیریت حضور فرزند در فضای مجازی داشته باشند.
نصیری تصریح کرد: وقتی خانوادهای از وجود این ابزارها یا نحوه استفاده از آنها اطلاعی ندارد، طبیعی است که نتواند از ظرفیت فناوری برای حمایت بهتر از فرزند خود استفاده کند. به همین دلیل، به نظر من نخستین نکتهای که باید مورد توجه قرار گیرد، موضوع آگاهی پایین نسبت به فناوریهای نظارتی است.
وی گفت: مسئله فقط این نیست که یک فناوری در اختیار خانواده قرار گرفته باشد؛ والدین باید بدانند این فناوری چه کاربردی دارد، چه میزان دسترسی ایجاد میکند و چگونه میتوان از آن در مسیر درست و متناسب با نیاز خانواده استفاده کرد.
شناخت ابزارهای نظارتی، مقدمه تصمیمگیری درست والدین است
نصیری با تأکید بر ضرورت افزایش سواد خانوادهها در این زمینه بیان کرد: آشنایی والدین با فناوریهای نظارتی باید بخشی از آموزشهای مرتبط با حضور خانواده در فضای مجازی باشد. خانوادهای که ابزارهای موجود را نمیشناسد، در بسیاری از مواقع حتی نمیداند برای یک مسئله مشخص باید به سراغ چه راهکاری برود.
وی ادامه داد: این ناآگاهی باعث میشود والدین در مواجهه با مسائل فضای مجازی یا صرفاً به توصیههای کلی اکتفا کنند یا تصور کنند هیچ راهکار فناورانهای برای کمک به آنها وجود ندارد، در حالی که فناوریهای مختلفی برای این منظور طراحی شدهاند.
این پژوهشگر فضای مجازی خاطرنشان کرد: آگاهی از ابزارهای نظارتی به والدین کمک میکند تا با شناخت بیشتری درباره نحوه حضور فرزندشان در فضای مجازی تصمیم بگیرند و بتوانند متناسب با شرایط، از ابزار مناسب استفاده کنند.
نظارت و اعتماد به فرزند در مقابل یکدیگر نیستند
نصیری در ادامه به دومین مسئله مهم در این زمینه اشاره کرد و گفت: موضوع دیگری که باید مورد توجه قرار گیرد، بحث شجاعت یا اعتقاد به ضرورت انجام نظارت است. بسیاری از والدین درباره نظارت بر فرزندان صحبت میکنند، اما در عمل نسبت به انجام این نظارت شجاعت یا باور لازم را ندارند.
وی افزود: گاهی والدین ترجیح میدهند صرفاً به اعتمادی که به فرزند خود دارند تکیه کنند و اجازه دهند فرزندشان فضای مجازی را بدون استفاده از فناوریهای نظارتی سپری کند.
این کارشناس فضای مجازی اظهار کرد: اعتماد به فرزند موضوع مهمی در رابطه والدین و فرزندان است، اما این اعتماد نباید به این برداشت منجر شود که خانواده برای حمایت از فرزند خود هیچگونه نظارتی نداشته باشد.
وی تأکید کرد: والدین باید میان اعتماد به فرزند و مسئولیتی که در قبال امنیت و سلامت حضور او در فضای مجازی دارند، توازن ایجاد کنند. وجود نظارت لزوماً به معنای بیاعتمادی به فرزند نیست.
نظارت هوشمند میتواند در کنار اعتماد خانوادگی قرار گیرد
نصیری ادامه داد: گاهی تصور میشود اگر والدین از فناوریهای نظارتی استفاده کنند، به این معناست که به فرزند خود اعتماد ندارند؛ در حالی که میتوان نگاه دیگری به این موضوع داشت. فناوری میتواند ابزاری برای کمک به والدین باشد تا شناخت دقیقتری از محیطی داشته باشند که فرزندشان در آن حضور دارد.
وی افزود: فضای مجازی برخلاف بسیاری از محیطهای فیزیکی، برای والدین قابل مشاهده نیست و فرزند ممکن است با محتوا، افراد یا موقعیتهایی مواجه شود که خانواده از آنها اطلاع نداشته باشد. در چنین شرایطی، شناخت و استفاده صحیح از ابزارهای موجود میتواند به والدین کمک کند.
این پژوهشگر فضای مجازی تصریح کرد: مسئله اصلی این است که خانواده بداند نظارت برای چیست و چگونه باید انجام شود. اگر هدف از نظارت، حمایت، پیشگیری و همراهی با فرزند باشد، فناوری میتواند در کنار رابطه خانوادگی و اعتماد میان والدین و فرزندان قرار گیرد.
افزایش سواد والدین، مسیر استفاده درست از فناوری است
نصیری در ادامه گفت: برای حل این مسئله باید از یک سو آگاهی والدین نسبت به فناوریهای نظارتی افزایش پیدا کند و از سوی دیگر، نگاه خانوادهها به مفهوم نظارت اصلاح شود.
وی افزود: والدین باید با ابزارهایی که در اختیارشان قرار دارد آشنا باشند و بدانند هر ابزار چه قابلیتی دارد و در چه شرایطی میتواند به آنها کمک کند. در کنار این شناخت فناورانه نیز لازم است والدین نسبت به ضرورت نظارت مسئولانه و آگاهانه باور داشته باشند.
این کارشناس و پژوهشگر فضای مجازی در خاتمه خاطرنشان کرد: اگر خانواده فناوریهای نظارتی را بشناسد و هم بداند که استفاده از آنها لزوماً به معنای سلب اعتماد از فرزند نیست، میتواند با رویکردی منطقیتر و مسئولانهتر با حضور فرزندان در فضای مجازی مواجه شود.
انتهای پیام/
