نشریه روسی: «آبراهام لینکلن» نماد زوال و شکست استراتژی دریایی آمریکاست

به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از نشریه روسی «وزگلیاد»، «الکساندر تیموخین»، نویسنده و تحلیلگر مسائل نظامی، در مقاله‌ای به بررسی وضعیت ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» پرداخته و آن را آینه‌ای تمام‌نما از فروپاشی تدریجی قدرت دریایی ایالات متحده توصیف کرده است.

بر اساس این گزارش، ناو «آبراهام لینکلن» روز چهارشنبه، دوم سپتامبر، پس از هشت ماه مأموریت در حالی در بندر پاتایا پهلو گرفت که بدنه آن پوشیده از زنگ‌زدگی بود. این ناو که برای نخستین بار پس از یک مأموریت طولانی در خشکی لنگر می‌انداخت، با وضعیت اسفبار خود، مأموریت اخیرش را به یک «رسوایی بزرگ» برای واشنگتن تبدیل کرد. انتشار گزارش‌هایی مبنی بر گرسنگی ملوانان، فشارهای روانی طاقت‌فرسا و ثبت چندین مورد تلاش برای خودکشی در میان خدمه، بحران انسانی عمیقی را در این ناوگان به تصویر کشیده است.

تیموخین در تحلیل چرایی بروز این وضعیت، ریشه اصلی را در سردرگمی استراتژیک پنتاگون می‌داند. به نوشته وی، آمریکا نه تنها نمی‌داند چگونه باید از ناوگان دریایی خود در یک «جنگ بزرگ آینده» استفاده کند، بلکه اساساً در تعریف ماهیت و هویت این ناوگان نیز ناتوان مانده است.

این تحلیلگر روس با استناد به نظریات دریاسالار «آرتور سیبروفسکی»، بنیان‌گذار نظریه «جنگ شبکه‌ای»، می‌نویسد: «سیبروفسکی هشدار داده بود که اگر آینده خود را نسازید، قربانی آینده‌ای خواهید شد که دیگران برای شما می‌سازند.» وضعیت کنونی نیروی دریایی آمریکا دقیقاً مصداق این هشدار است؛ نیروهای دریایی که در حال دست‌وپازدن در گرداب ناشی از عدم برنامه‌ریزی بلندمدت هستند.

تیموخین در بخش مهمی از گزارش خود، تقابل دریایی با ایران را عامل تشدیدکننده فرسایش ناوگان آمریکا دانسته است. به اعتقاد وی، درگیری‌های اخیر که نیروی دریایی آمریکا را به شکلی مشابه با جنگ‌های فرسایشی پیشین درگیر کرده، موجب شده است تا انبوهی از ناکارآمدی‌ها و مشکلات ساختاری این نیرو برای اولین‌بار به صدر اخبار رسانه‌ها و میز بررسی‌های پارلمانی راه یابد.

این مقاله با اشاره به فضای سیاسی داخلی آمریکا، ابراز می‌دارد که «شماتت کردن رقیب بی‌فایده است»، اما همین ناکارآمدی‌ها اکنون به ابزاری برای رقابت‌های قدرت در واشنگتن تبدیل شده است. شخصیت‌های حزب دموکرات در حال برجسته کردن رسوایی ناو «لینکلن» برای اعمال فشار حداکثری بر دونالد ترامپ هستند.

تیموخین در پایان تأکید می‌کند که اگرچه این مشکلات در دوران دموکرات‌ها نیز وجود داشته، اما اکنون تقابل بر سر این مسائل، نشان‌دهنده یک «مبارزه شدید برای قدرت» در ایالات متحده است که نویدبخش تغییراتی ساختاری در این کشور است؛ تغییراتی که می‌تواند از مسیرهای مختلف و ناگهانی تحقق یابد.