تاکید یک دانشجو بر بازخوانی نقش تنگه هرمز در راهبرد منطقهای
سید محمد تقی قریشی مدیر دفتر آسیب شناسی فرهنگی انقلاب اسلامی دانشگاه جامع امام حسین (ع) در گفتوگو با خبرنگار آنا، اظهار کرد: در روزهای اخیر، فضای فکری و رسانهای ما گاهی دچار نوعی ابهام مفهومی شده است که در آن مرز میان «هدف غایی» و «روش مبارزه» کمرنگ میگردد. این ابهام، ریسک بزرگی را متوجه هویت ملی و جایگاه استراتژیک ما میکند.
وی افزود: باید با شجاعت و صراحت اعلام کرد که فلسطین، آرمان ماست و تنگه هرمز، ابزار ماست. تکرار این جمله، تنها یک شعار نیست؛ بلکه هشداری جدی برای جلوگیری از لغزش به دامان مصلحتاندیشیهای کوتاهمدت و فراموشی ارزشهای بنیادین است.
قریشی گفت: فلسطین، فراتر از یک خاک، تجلیگاه مبارزه با ظلم و استبداد است. قدس اشغالی، کعبه دوم مسلمانان و نقطه عطف تاریخ اسلام و مقاومت، قلب تپنده هویت ما را تشکیل میدهد.
وی ادامه داد: آرمان آزادی فلسطین، ریشه در ایمان، عدالتخواهی و کرامت انسانی دارد. این آرمان، مقصد نهایی کشتی تمدنسازی ماست. تا زمانی که پرچم استقلال و آزادی بر فراز دیوارهای قدس برافراشته نشده، غرور ملی و مشروعیت اخلاقی ما ناقص است. ما نمیتوانیم بگوییم که به دنبال صلح هستیم در حالی که نسلها در سرزمین مادریشان محروم از حق زندگی باشند. بنابراین، وفاداری به آرمان فلسطین، یک تعهد اخلاقی و هویتی است که قابل مذاکره یا قربانی شدن نیست.
مدیر دفتر آسیب شناسی فرهنگی انقلاب اسلامی دانشگاه جامع امام حسین (ع) اضافه کرد: در مقابل، تنگه هرمز یک موقعیت ژئوپلیتیک و اقتصادی حیاتی است. این آبراه، شریان تنفسی اقتصاد جهانی و منبع درآمدی برای بسیاری از کشورهای منطقه و جهان است.
قریشی با بیان اینکه استفاده از تنگه هرمز به عنوان اهرم فشار، یک «ابزار» در بازیهای قدرت است؛ تاکید کرد: این ابزار میتواند در شرایطی خاص برای بازدارندگی در برابر تهدیدات نظامی، چانهزنی در مذاکرات هستهای یا پاسخ به تحریمهای ظالمانه به کار رود. اما خطر بزرگ زمانی است که این ابزار، جایگزین آرمان شود.
وی افزود: اگر ما تنگه هرمز را به عنوان سیاستی دائمی و تهاجمی به کار گیریم، نه تنها با انزوای دیپلماتیک روبهرو میشویم، بلکه ممکن است تصویر خود را از «حامی مقاومت» به «ناامنکننده منطقه» تغییر دهیم. این امر، بهانهای دست دشمنان میدهد تا با پوشاندن نقض حقوق بشر در فلسطین، تمرکز جهانی را به بیثباتی اقتصادی معطوف کنند.
قریشی ادامه داد: توجه ویژه ما به این نکته ضروری است که ابزار، هر چقدر هم قدرتمند باشد، هرگز به اندازه آرمان مقدس نیست. استفاده از تنگه هرمز باید هوشمندانه، محدود و در راستای منافع ملی و حمایت از آرمان فلسطین باشد، نه به عنوان یک پایان در خود.
وی بیان کرد: نباید اجازه دهیم که هیجانزدگیهای آنی یا فشارهای داخلی، منجر به تصمیماتی شود که عواقب انسانی و اقتصادی آن، بیشتر از منافع استراتژیک ما باشد.
قریشی تاکید کرد: در نهایت، پیام این یادداشت درخواستی برای هوشیاری و بلوغ سیاسی است. ما باید در عین حال که با تمام توان از حق ملت مظلوم فلسطین دفاع میکنیم، از ابزارهای استراتژیک خود با دقت و تعادل استفاده کنیم. حافظه تاریخی ما باید گواه بر این باشد که ما برای آزادی فلسطین میجنگیم، نه برای ویرانی منطقه.
وی در پایان گفت: تنگه هرمز، سپری برای دفاع از حریم امنیتی و ابزاری برای چانهزنی است، اما فلسطین، مقصد نهایی و آرمان جاودان ماست. بیایید فراموش نکنیم که ابزارها تغییر میکنند، اما آرمانها ابدیاند.
انتهای پیام/
