اسم ماکان به گوش شما و دوستانتان نخورده است!؟
رویترز: بازگشت تردد نفتکشها در تنگه هرمز ممکن است ماهها یا حتی سالها طول بکشد
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از رویترز، توقف و از سرگیری پراکنده تردد کشتیرانی در تنگه هرمز نشاندهنده تردید عمیقی است که بر مهمترین گلوگاه انتقال نفت و گاز جهان سایه انداخته است. به نوشته این خبرگزاری، حتی در صورتی که درگیریها پایان یابد، بازگشت کامل جریان انرژی از این آبراه باریک به سطح پیش از جنگ احتمالاً ماهها یا حتی سالها زمان خواهد برد.
بر اساس این گزارش، ایران روز شنبه اعلام کرد که در واکنش به آنچه «محاصره دریایی آمریکا» خوانده، کنترل خود بر تنگه هرمز را تشدید میکند و به دریانوردان هشدار داد که این گذرگاه بسته است. این هشدار تنها چند ساعت پس از آن صادر شد که تهران در جریان یک آتشبس ۱۰ روزه از بازگشایی موقت تنگه خبر داده بود.
رویترز با اشاره به اظهارات دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، درباره احتمال مذاکرات و در عین حال تهدید به اقدام نظامی در صورت اختلال دوباره در کشتیرانی، نوشت که پس از آغاز بمباران هوایی مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه، تهران عملاً تنگه هرمز را بست. از آن زمان، ترافیک در این گذرگاه که معمولاً حدود یکپنجم نفت و گاز جهان از آن عبور میکند، به شدت کاهش یافته است.
به نوشته این خبرگزاری، پیامد فوری این وضعیت بسیار گسترده بوده است. حدود ۱۳ میلیون بشکه در روز نفت و نزدیک به ۳۰۰ میلیون مترمکعب در روز گاز طبیعی مایع (LNG) در خلیج فارس متوقف شده و این امر تولیدکنندگان را وادار کرده است برخی میادین نفتی، پالایشگاهها و تأسیسات LNG را تعطیل کنند؛ موضوعی که اقتصاد کشورهای مختلف از آسیا تا اروپا را تحت تأثیر قرار داده است.
رویترز در ادامه با اشاره به خسارات احتمالی وارد شده به زیرساختهای انرژی و روابط دیپلماتیک منطقه، این پرسش را مطرح کرد که روند بازگشت به شرایط عادی چگونه خواهد بود و صنعت انرژی چه زمانی میتواند به سطح فعالیتهای پیش از جنگ نزدیک شود.
به گفته تحلیلگران، سرعت بهبود شرایط نه تنها به روند دیپلماسی میان واشنگتن و تهران، بلکه به عوامل عملیاتی مانند دسترسی به بیمه نفتکشها، نرخ حملونقل دریایی و میزان آمادگی مالکان کشتیها برای پذیرش ریسک عبور از این مسیر بستگی دارد.
طبق گزارش شرکت تحلیلی «کپلر»، نخستین نفتکشهایی که خلیج فارس را ترک خواهند کرد شامل حدود ۲۶۰ کشتی هستند که در حال حاضر در این منطقه حضور دارند و مجموعاً حدود ۱۷۰ میلیون بشکه نفت و ۱.۲ میلیون تن LNG حمل میکنند. پیشبینی میشود بخش عمده این محمولهها به سمت بازارهای آسیایی هدایت شود؛ بازاری که حدود ۸۰ درصد صادرات نفت خلیج فارس و نزدیک به ۹۰ درصد محمولههای LNG این منطقه را جذب میکند.
همزمان، بیش از ۳۰۰ نفتکش خالی که در خلیج عمان منتظر ماندهاند، به تدریج وارد خلیج فارس خواهند شد و به سوی پایانههای صادراتی از جمله «راس التنوره» در عربستان سعودی و پایانه نفتی بصره در عراق حرکت خواهند کرد.
اولویت نخست این کشتیها تخلیه تأسیسات ذخیرهسازی ساحلی خواهد بود که در طول اختلال در تردد از طریق هرمز به سرعت پُر شدهاند. بر اساس گزارش آژانس بینالمللی انرژی، ذخایر تجاری نفت خام در خلیج فارس اکنون به حدود ۲۶۲ میلیون بشکه رسیده که معادل ۲۰ روز اختلال در تولید است و تا زمان ازسرگیری کامل صادرات، ظرفیت محدودی برای تولید بیشتر وجود دارد.
با این حال، محدودیتهای لجستیکی همچنان روند بازگشت کامل جریان انرژی را کند خواهد کرد. برای مثال، یک سفر رفتوبرگشت نفتکش از خاورمیانه به سواحل غربی هند معمولاً حدود ۲۰ روز طول میکشد، در حالی که مسیرهای طولانیتر به چین، ژاپن و کره جنوبی ممکن است دو ماه یا بیشتر زمان ببرد.
همچنین تأمین تعداد کافی نفتکش نیز چالشبرانگیز است؛ زیرا بسیاری از آنها هماکنون در مسیر انتقال نفت و LNG از قاره آمریکا به آسیا فعالیت میکنند؛ سفرهایی که گاه تا ۴۰ روز طول میکشد. در نتیجه، بازگشت کامل ناوگان جهانی نفتکشها به تعادل و از سرگیری عملیات بارگیری در خلیج فارس، حتی در شرایط مطلوب، احتمالاً حداقل ۸ تا ۱۲ هفته زمان خواهد برد.
در همین حال، برآورد آژانس بینالمللی انرژی نشان میدهد که حدود نیمی از میادین نفت و گاز خلیج فارس میتوانند ظرف دو هفته به سطح تولید پیش از جنگ بازگردند، مشروط بر آنکه شرایط امنیتی پایدار باشد. حدود ۳۰ درصد دیگر از این میادین ممکن است تا شش هفته برای بازیابی تولید زمان نیاز داشته باشند.
اما ۲۰ درصد باقیمانده، معادل حدود ۲.۵ تا ۳ میلیون بشکه در روز، با مشکلات فنی جدیتری مواجه هستند؛ از جمله کاهش فشار مخازن، آسیب به تجهیزات و محدودیتهای تأمین برق که میتواند بازگشت آنها به تولید را برای ماهها به تعویق بیندازد.
به نوشته رویترز، آسیب به برخی زیرساختهای کلیدی انرژی از جمله مجتمع بزرگ LNG «راس لفان» قطر که حدود ۱۷ درصد ظرفیت آن دچار خسارت شده، ممکن است تا پنج سال برای تعمیر زمان نیاز داشته باشد. افزون بر این، برخی چاههای قدیمی و پیچیده در کشورهایی مانند عراق و کویت ممکن است هرگز به سطح تولید پیشین خود بازنگردند.
این خبرگزاری در پایان نتیجهگیری کرد که حتی در خوشبینانهترین سناریو، یعنی در صورت موفقیت مذاکرات صلح، نبود درگیریهای جدید و محدود بودن خسارات زیرساختی، بازگشت کامل صنعت انرژی منطقه به وضعیت پیش از جنگ به سرعت امکانپذیر نخواهد بود و ممکن است سالها به طول انجامد.
انتهای پیام/
