آخرین اخبار:

بازی تتریس علائم اختلال استرس پس از سانحه را کاهش می‌دهد

عصر دیجیتال شرایطی را فراهم کرده است که همه افراد بتوانند به راحتی با نصب بازی‌های ساده و سرگرم‌کننده ذهن خود را آرام کنند. تحقیقات مشترک دانشگاه آکسفورد و مؤسسه «کارولینسکا» نشان می‌دهد انجام چند دقیقه بازی تتریس در ساعات اولیه پس از یک سانحه شدید، قادر است از شدت خاطرات آزاردهنده و علائم اولیه اختلال استرس پس از سانحه بکاهد.

در زندگی مدرن امروز، تلفن همراه به بخشی جدایی‌ناپذیر از روزمره همه افراد تبدیل شده است. در دوران جنگ نیز بسیاری از مردم برای سرگرمی و کاهش اضطراب خود به بازی‌های ساده اندرویدی پناه می‌بردند تا لحظاتی ذهنشان را آرام کنند. امروزه نیز استفاده از بازی‌های موبایلی به عنوان راهی برای گذران وقت در مکان‌هایی مانند مطب پزشک، مترو، اتوبوس و سایر موقعیت‌های انتظار کاملاً رایج است. بازی‌ها این امکان را فراهم می‌کنند که ذهن انسان برای چند دقیقه از فشار‌ها و مشغله‌های روزمره فاصله بگیرد و در دنیایی متفاوت غرق شود.

تتریس؛ یک بازی نوستالژی و ساده برای همه سنین

بازی «تتریس» یکی از بازی‌های قدیمی و نوستالژیک است که تقریباً بیشتر مردم با آن آشنایی دارند. سادگی قوانین و نحوه انجام این بازی باعث شده است که برای افراد در سنین مختلف جذاب و قابل‌فهم باشد. با وجود گذشت سال‌ها و پیشرفت فراوان در صنعت بازی‌های ویدیویی، تتریس همچنان محبوبیت خود را حفظ کرده و بسیاری از افراد هنوز هم با علاقه به انجام آن می‌پردازند.

بازی تتریس در سال ۱۹۸۴ میلادی توسط برنامه‌نویس روسی به نام «الکسی پاجیتنوف» (Alexey Pajitnov) در آکادمی علوم شوروی ساخته شد. هدف او از ساخت این بازی، انجام یک آزمایش ساده برنامه‌نویسی و ساخت یک معمای کامپیوتری الهام‌گرفته از بازی‌های پازلی بود

بازی تتریس در سال ۱۹۸۴ میلادی توسط برنامه‌نویس روسی به نام «الکسی پاجیتنوف» (Alexey Pajitnov) در آکادمی علوم شوروی ساخته شد. هدف او از ساخت این بازی، انجام یک آزمایش ساده برنامه‌نویسی و ساخت یک معمای کامپیوتری الهام‌گرفته از بازی‌های پازلی بود. ایده‌ی اصلی از یک پازل به نام «پنتومینو» گرفته شده بود، اما او برای ساده‌تر شدن بازی از قطعات چهارخانه‌ای استفاده کرد که بعد‌ها به نام «تترومینو» شناخته شدند. مدل اولیه‌ی بازی بسیار ساده و گرافیک آن ابتدایی بود؛ قطعات به‌صورت اشکال هندسی ساده و تک‌رنگ روی صفحه‌ای سیاه نمایش داده می‌شدند و بازی روی یک کامپیوتر قدیمی به نام «Electronika ۶۰» اجرا می‌شد.

گیم‌پلی تتریس بر پایه‌ی چیدن قطعات هندسیِ در حال سقوط است. بازیکن باید این قطعات را بچرخاند و در کنار هم قرار دهد تا یک ردیف افقی کامل تشکیل شود؛ با کامل شدن هر ردیف، آن ردیف حذف شده و امتیاز داده می‌شود. با گذشت زمان سرعت سقوط قطعات بیشتر می‌شود و بازی دشوارتر می‌گردد. اگر قطعات روی هم انباشته شوند و به بالای صفحه برسند، بازی پایان می‌یابد. سادگی قوانین در کنار چالش سرعت و دقت، باعث شد تتریس به یکی از محبوب‌ترین و ماندگارترین بازی‌های تاریخ تبدیل شود.

بازی تتریس به التیام ذهن پس از حادثه کمک می‌کند

محققان مؤسسه کارولینسکا و دانشگاه آکسفورد در یک مطالعه بالینی نشان دادند که انجام بازی کامپیوتری تتریس در ساعات اولیه پس از یک ترومای شدید مانند تصادف رانندگی، می‌تواند علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را کاهش دهد. بر اساس این تحقیق، بیمارانی که در بخش اورژانس و در فاصله کمتر از ۶ ساعت پس از تصادف، مدت کوتاهی به یادآوری حادثه پرداخته و سپس تتریس بازی کردند، در هفته اول پس از حادثه، فلش بک‌های مزاحم و آزاردهنده بسیار کمتری نسبت به سایر بیماران داشتند.

محققان مؤسسه کارولینسکا و دانشگاه آکسفورد در یک مطالعه بالینی نشان دادند که انجام بازی کامپیوتری تتریس در ساعات اولیه پس از یک ترومای شدید مانند تصادف رانندگی، می‌تواند علائم اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) را کاهش دهد

مکانیسم اثر و نتایج آزمایش پژوهشگران فرضیه خود را بر این اساس بنا کردند که بازی تتریس به دلیل نیاز به تمرکز بالای بصری، در فرآیند «تثبیت حافظه» اختلال ایجاد کرده و مانع از ثبت عمیق و ماندگار خاطرات آسیب‌زا در ذهن می‌شود. برای اثبات این موضوع، آنها این مداخله را روی ۷۱ قربانی تصادف آزمایش کردند. نتایج تایید کرد که گروه دریافت‌کننده این مداخله، نه تنها در مجموع خاطرات مزاحم کمتری را تجربه کردند، بلکه سرعت کاهش و محو شدن این افکار آزاردهنده نیز در آنها به مراتب بیشتر از گروه کنترل بود. 

اهمیت تحقیق و چشم‌انداز آینده کاهش افکار مزاحم در هفته اول پس از سانحه، کمک بزرگی به روند ترخیص و بهبود کیفیت زندگی بیماران می‌کند. با این حال، محققان تاکید دارند که برای تایید ماندگاری این اثرات مثبت در درازمدت و همچنین بررسی امکان استفاده از این روش برای درمان مبتلایان فعلی به PTSD، به آزمایش‌های بیشتری روی گروه‌های بزرگ‌تری از بیماران نیاز است.

انتهای پیام/

ارسال نظر