تولد برکت مطلق؛ چرا روز ولادت امیرالمؤمنین (ع) «یوم البرکت» نام گرفت؟

حجت‌الاسلام سیدحسین خادمیان از خطبای تهران در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری آنا با اشاره به اینکه رکن آفرینش و مقصود خلقت، انسان است و این یعنی آدمیان به هستی شرافت یا ضلالت می‌دهند، بیان داشت: به همین خاطر می‌بینیم حضرت عیسی (ع) برای هستی مبارک معرفی شده است «وَ جَعَلَنِی مُبارَکاً أَیْنَ ما کُنْتُ وَ أَوْصانِی بِالصَّلاةِ وَ الزَّکاةِ ما دُمْتُ حَیًّا».

مولود مبارک؛ امام جواد (ع) و تمایز فرزندان آدم

وی افزود: همین حقیقت درباره وجود نازنین امام جواد (ع) آمده است که حضرت پیامبر اکرم (ص) ایشان را مولود مبارک برای اسلام معرفی کردند. از سویی دیگر با تأمل در زندگی فرزندان آدم و حوا معلوم می‌شود، برخی مایه برکت و برخی منحوس هستند و به این مهم صاحبان نظر و قلم اشاره و تاکید داشته‌اند.

یوم‌البرکه؛ تولد مولود کعبه

حجت‌الاسلام خادمیان با بیان اینکه درباره برخی مشاهیر آمده است مولودی شوم‌تر از آنان برای اسلام متولد نشده است، ابراز داشت: همچنین در برخی متون قابل استناد از زبان پیامبر مکرم اسلام (ص) گزارش شده است وقتی امام علی (ع) متولد شد، پیامبر اکرم (ص) آن سال را «یوم البرکت» نامیدند؛ یعنی با تولد مولود کعبه هستی مالامال از برکت شد.

وی ادامه داد: این برکت و مبارک بودن صرفاً محدود به امور مادی نمی‌شود، بلکه همه اضلاع و ابعاد انسان که مقصود هستی است را شامل می‌شود. به این صورت که وجود نازنین امام علی (ع) حتی مایه برکت بهشت و اهل جنت است.

علی (ع)، صاحب و میزبان بهشت

این کارشناس دینی اظهار داشت: همچنین در روایت نبوی (ص) آمده است: «إِنَّ حَلْقَةَ بَابِ الْجَنَّةِ مِنْ یاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ عَلَی صَفَائِحِ الذَّهَبِ فَإِذَا دُقَّتِ الْحَلْقَةُ عَلَی الصَّفْحَةِ طَنَّتْ وَ قَالَتْ یا عَلِی»؛ مؤمنان اهل بهشت که وارد می‌شوند، در می‌زنند. وقتی بهشتی کوبه در را می‌کوبد، این صدا شنیده می‌شود: یا علی یا علی! طنین کوبه «یا علی» است.

وی گفت: مرحوم علامه طباطبایی در شرح این حدیث و اینکه چرا صدای کوبه در بهشت یا علی است، فرمودند: مهمان وقتی به خانه‌ای می‌رود، صاحب خانه را صدا می‌زند. اگر صاحب خانه نام معینی داشته باشد، مهمان همان نام معین را می‌برد. صاحب بهشت و مهماندار بهشت، امام علی (ع) است. از این رو صدای کوبه در بهشت هم «یا علی» است.

برکت علم علوی و شرافت انسانی

حجت‌الاسلام خادمیان با بیان اینکه وقتی از مبارک بودن وجود و سیره علوی سخن می‌گوییم، منظورمان برکتی است که انسان را تعالی دهد، تصریح کرد: مانند علم که عزت و شرافت انسان به دانش و علم ربانی است، علم بر تن انسان لباس عزت می‌پوشاند و علم ربانی انسان را مبارک می‌کند و تفاوت انسان با حیوان و نبات و جماد در ثروت دانش مبارک است.

وی افزود: دانش ریاضی، شیمی، فیزیک، پزشکی و ... اگر ربانی شود، مبارک می‌شود و الا مایه سقوط و ابتذال و هلاکت آدمی می‌شود. قرآن کریم می‌فرماید که «وَ قُلْ رَبِّ زِدْنِی عِلْماً» این دستور خداوند به پیامبر خاتمش است و در این خصوص پیامبر اکرم (ص) به امام علی (ع) فرمود: «أَنَا مَدِینَةُ الْحِکمَةِ وَ هِی الْجَنَّةُ وَ أَنْتَ یا عَلِی بَابُهَا»؛ من شهر حکمتم و این حکمت بهشت است و‌ای علی! تو درِ این بهشتی.

امیرالمؤمنین (ع)؛ روزی‌رسان علم

این خطیب تهرانی خاطرنشان کرد: برای همین حضرت را امیرالمؤمنین (ع) نامیدند، چون روزی رسان علم است؛ سَأَلْتُ أَبَاالْحَسَنِ (ع) لِمَ سُمِّیَ أَمِیرَ‌الْمُؤْمِنِینَ (ع) قَالَ لِأَنَّهُ یَمِیرُهُمْ الْعِلْمَ أَمَا سَمِعْتَ فِی کِتَابِ اللَّهِ وَ نَمِیرُ أَهْلَنا؛ احمد بن عمر گوید: از امام کاظم (ع) پرسیدم: «فدایتان شوم! چرا امیرمؤمنان (ع)، امیرمؤمنان نامیده شد»؟ فرمود: «چون آذوقه‌ای که امام (ع) به آنان می‌دهد، دانش است؛ مگر این سخن خداوند نَمِیرُ أَهْلَنَا را نشنیده‌ای!

وی ادامه داد: پس در رسیدن به علم که مایه شرافت انسان است آن هم علم فزاینده امام علی (ع) است و این ضلعی دیگر در برکت و مبارک بودن آن حضرت (ع) است. علامه طریحی در کتاب «قیم مجمع البحرین» نقل می‌کند که مردی اعرابی وقتی وارد مسجد شد، اول به امام علی (ع) سلام کرد و بعد به حضرت خاتم الانبیا (ص) سلام داد، وقتی حضار غافل خندیدند و راز این کار را پرسیدند؛ او گفت: علی درب شهر علم نبی است و من با سلام به حضرت علی وارد شهر علم النبی شدم.

ولایت؛ یگانه راه دوری از نحوست

حجت‌الاسلام خادمیان بیان داشت: پس هر کس خود را از محبت، مودت، ولایت، امامت، خلافت، وصایت و هدایت آن حضرت (ع) محروم کند از مبارک بودن دور شده و به دره تاریک نحوست سقوط می‌کند. پس هر جا و هر وقت ولایت، امامت و خلافت آن امام (ع) کمرنگ شد، هستی گرفتار نحوست و شومی شد.

وی با اشاره به اینکه ظهور موجودات منحوسی مانند معاویه، یزید و ... نتیجه دوری از ولایت و خلافت آن حضرت (ع) است، گفت: هر کس در هر زمان، هر مقام و هر طریق به دنبال تضعیف این ولایت و امامت به هر شکل و هر مقدار باشد دشمن مبارک بودن زندگی آدمیان است؛ از طراحان سقیفه تا میدان‌داران جمل، صفین و نهروان تا قلم به مزد‌های پادگان‌های جعل حدیث معاویه، بنی امیه و بنی عباس تا مدیران مراکز علمی منحرف از دانشکده‌ها و مجتمع‌های تاریخ و ... که دائماً در حال تشکیک، تضعیف معارف سیره مبارک علوی هستند.

مشق‌نویسی سیره علوی

این کارشناس دینی با تأکید بر اینکه در تاریخ از لحظه ولادت امام علی (ع) تا ابدیت اگر انسان به سیره آن حضرت (ع) تمسک بجویند همه زندگیش مالامال از برکت می‌شود، ابراز داشت: اینجا است که می‌بینیم اگر کسب خواست ادیب مبارک شود، باید نهج البلاغه او را مشق‌نویس کند. اگر کسی خواست حاکمی مبارک شود باید حکمرانی او را مشق‌نویسی کند. اگر کسی خواست پدری مبارک شود، باید رفتار او را مشق‌نویسی کند. اگر کسی خواست بنده‌ای مبارک شود باید عبادت کردن او را مشق‌نویسی کند. رحمت خدا بر پدرانی که ما را بر ولایت علی (ع) تربیت کردند تا زندگی مبارک را بشناسیم و درک کنیم.

انتهای پیام/