چگونه پیوند اصلاح ارز نهاده‌ها با فناوری‌های نوین ضامن امنیت غذایی می‌شود؟
به گزارش خبرگزاری آنا، هدفمندسازی منابع کلانی که سالانه به واردات نهاده‌های دامی اختصاص می‌یابد، گامی راهبردی و ضرورتی اجتناب‌ناپذیر در حوزه سیاست‌گذاری بخش کشاورزی است که می‌تواند زمینه ارتقای بهره‌وری، توسعه فناورانه و انتفاع هم‌زمان تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان را فراهم کند. این اقدام ساختاری که در چارچوب سیاست‌های کلان دولت دنبال می‌شود، نشان‌دهنده اراده جدی برای بازآرایی نظام یارانه‌ای است؛ با این حال، موفقیت پایدار این طرح کلان در گرو هم‌راستایی کامل آن با اسناد بالادستی، به‌ویژه بند «پ» ماده ۳۳ قانون برنامه هفتم پیشرفت مبنی بر انتقال تدریجی حمایت‌ها به انتهای زنجیره و نیز بند‌های ۷ و ۱۹ سیاست‌های کلی تولید ملی است تا دستاورد‌های مثبت اقتصادی به بهترین شکل تثبیت شود.
پیوند کالابرگ با الزامات پایدار زنجیره ارزش کشاورزی
تصمیم دولت برای جایگزینی تدریجی ارز ترجیحی با پرداخت هدفمند کالابرگ به جامعه مصرف‌کننده، ظرفیت بالایی در صیانت از معیشت خانوار و توزیع عادلانه یارانه‌ها ایجاد می‌کند، اما به منظور پیشگیری از بروز نوسانات مقطعی در سرمایه در گردش واحد‌های دام و طیور و جلوگیری از افت احتمالی تولید یا ایجاد چرخه واردات، پیوست‌های حمایتی این جراحی اقتصادی باید به شکلی دقیق و هم‌زمان با اجرای طرح فعال شوند. در واقع، تجارب پیشین نشان می‌دهد برای حفظ صرفه اقتصادی تولید و تثبیت قیمت‌های نسبی محصولات راهبردی پروتیینی، هرگونه جابه‌جایی در تخصیص منابع ارزی باید همراه با تعریف سازوکار‌های جبرانی نقدینگی برای دامداران و مرغداران باشد تا نه امنیت غذایی دستخوش تلاطم شود و نه شکاف میان مصرف جامعه با سبد غذایی مطلوب گسترش یابد.
تدوین بسته جامع حمایتی شاه‌کلید تثبیت امنیت غذایی و توسعه
بهترین و کارآمدترین راهکار برای تضمین موفقیت این سیاست تحولی، تدوین و اجرای بی‌درنگ بسته جامع حمایت از تولید به عنوان بال مکمل کالابرگ است. این بسته حمایتی با اتخاذ تدابیر پیشگیرانه و امیدبخش، می‌تواند در وهله نخست فضای روانی اطمینان‌بخشی را در میان فعالان بخش کشاورزی حاکم کرده و دغدغه فعالان اقتصادی را نسبت به ثبات تامین نهاده‌ها برطرف سازد.
در کنار ایجاد ثبات روانی، طراحی خطوط اعتباری ترجیحی، توسعه شرکت‌های دانش‌بنیان و تضمین نقدینگی ارزان‌قیمت از طریق شبکه بانکی، مهم‌ترین راهکار عملیاتی است که به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد جهش‌های ناشی از تغییر نرخ ارز نهاده‌ها را بدون توقف در چرخه جوجه‌ریزی یا پرورش دام پشت سر بگذارند و تولید خود را با ظرفیت کامل استمرار بخشند.
گذار از وابستگی ارزی به سمت خودکفایی و نوآوری در نهاده‌ها
افزون بر مدیریت نقدینگی، محور بنیادین دیگری که در قالب این بسته راهبردی قابلیت تحقق دارد، استفاده از فرصت آزادسازی منابع ارزی برای گذار هوشمندانه از واردات به سمت خودکفایی پایدار و توسعه فناوری‌های نوین در تولید نهاده‌های دامی داخل کشور است. با بازتوزیع بخشی از درآمد‌های حاصل از اصلاح نرخ ارز به سمت زیرساخت‌های کشت غلات، توسعه کشاورزی دانش‌بنیان و صنایع تبدیلی خوراک دام، کشور می‌تواند علاوه بر حفظ قدرت خرید مصرف‌کنندگان از مسیر کالابرگ، زیربنای امنیت غذایی را به طور ریشه‌ای و فناورانه تقویت کند.
هم‌زمانی این اقدامات حمایتی با سیاست‌های معیشتی دولت، تضمین خواهد کرد که اصلاحات اقتصادی، بسترساز رونق واقعی تولید ملی، توسعه پایدار و ثبات سفره مردم باشد.
انتهای پیام/
