گزارش ویدئویی؛
گنجینه فناوری آمریکا در دست ایران/ ریموس ۶۰۰؛ گامی به‌سوی توسعه شناورهای بومی
«سیدرضا میرطاهر»، کارشناس ارشد مسائل نظامی و استراتژیک، در گفت‌و‌گو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، ضمن اشاره به شکار دومین زیرسطحی مدرن آمریکایی توسط ایران، درباره ویژگی‌های این شناور و تأثیر دستیابی به آن بر فناوری نظامی کشور اظهار کرد: نیروی دریایی آمریکا در منطقه هرمز و خلیج فارس برای انجام مأموریت‌های مختلف، به‌ویژه جنگ ضد مین، از شناورها و زیردریایی‌های بدون سرنشین استفاده می‌کند.
وی افزود: پیش از این نیز ایران توانسته بود یک فروند از این شناورهای بدون سرنشین را به غنیمت بگیرد و اخیراً نیز شاهد به‌غنیمت گرفته شدن شناوری جدید با عنوان «ریموس ۶۰۰» توسط نیروی دریایی سپاه در تنگه هرمز بودیم.
ریموس ۶۰۰؛ شناوری برای مأموریت‌های مختلف
این کارشناس ارشد مسائل استراتژیک توضیح داد: آمریکایی‌ها از این زیرسطحی پیشرفته که می‌تواند تا عمق ۶۰۰ متری غوطه‌ور شود و برای مدت طولانی در آب به مأموریت بپردازد، برای شناسایی و انجام مأموریت‌های مختلفی مانند جنگ ضد مین، مقابله با مین‌های دریایی و کاوش در اعماق آب استفاده می‌کنند.
میرطاهر تصریح کرد: این ابزار، سامانه‌ای کارآمد است که آمریکا آن را به خدمت گرفته و اینکه ایران توانسته برای دومین بار نمونه دیگری از این شناورها را به غنیمت بگیرد، از منظر فناوری نظامی اهمیت زیادی دارد.
وی توضیح داد: یکی از نگرانی‌های آمریکا در چنین شرایطی، افشای فناوری‌های پیشرفته به‌کاررفته در بخش‌هایی مانند حسگرها، پیشرانه، سامانه ناوبری و دیگر اجزای این شناورها و احتمال مهندسی معکوس آنها توسط ایران است. همچنین این نگرانی وجود دارد که بخشی از این اطلاعات در اختیار رقبای راهبردی آمریکا قرار گیرد.
شکار زیرسطحی آمریکایی چگونه انجام شد؟
این کارشناس مسائل نظامی تأکید کرد: از سوی دیگر، این اتفاق نشان می‌دهد که ایران توانسته است با استفاده از اقدامات تاکتیکی و احتمالاً بهره‌گیری از برخی حسگرها، این شناورها را شناسایی و رهگیری کرده و به غنیمت بگیرد.
میرطاهر درباره سطح فناوری آمریکا در حوزه زیردریایی‌های مدرن و شناورهای بدون سرنشین عنوان کرد: ایالات متحده در حوزه فناوری نظامی پیشرو است و این موضوع درباره بسیاری از تجهیزات نظامی، از جمله زیردریایی‌های پیشرفته سرنشین‌دار و شناورهای بدون سرنشین نیز، صدق می‌کند.
وی ادامه داد: پیشرفت آمریکا در این حوزه ابعاد مختلفی دارد؛ نخست، طراحی و ساخت چنین شناور‌هایی با مشخصات فنی پیشرفته و دوم، استفاده از انواع حسگرها و تجهیزات تخصصی که امکان انجام مأموریت‌های مختلف را فراهم می‌کنند.
احتمال مهندسی معکوس فناوری آمریکایی
میرطاهر با اشاره به اهمیت محرمانه ماندن فناوری‌های پیشرفته برای آمریکا بیان کرد: واشنگتن تلاش می‌کند فناوری‌های پیشرفته‌ای را که در اختیار دارد، محرمانه نگه دارد تا رقبا و دشمنانش به آنها دسترسی پیدا نکنند، اما در برخی موارد اتفاقاتی رخ داده که این فناوری‌ها در اختیار دیگران قرار گرفته است.
وی با اشاره به نمونه پهپاد RQ-۱۷۰ یادآور شد: فرود خودکار این پهپاد در ایران باعث شد کشور به نمونه‌ای تقریباً سالم از آن دست پیدا کند و با شناسایی اجزای آن و انجام مهندسی معکوس، پیشرفت‌هایی در زمینه ساخت پهپاد‌های پنهانکار به دست آورد.
این کارشناس مسائل نظامی تشریح کرد: همین مسئله درباره شناورهای بدون سرنشین نیز می‌تواند مصداق داشته باشد و ایران می‌تواند از طریق بررسی و مهندسی معکوس این شناورها، در مسیر تولید نمونه‌های بومی حرکت کند.
میرطاهر اضافه کرد: با توجه به مراودات نظامی و تسلیحاتی ایران با روسیه و چین، این احتمال نیز وجود دارد که بخشی از این فناوری‌ها در اختیار این دو کشور قرار گیرد و این موضوع می‌تواند یکی از نگرانی‌های آمریکا باشد؛ چراکه فناوری‌های به‌دست‌آمده ممکن است در آینده برای مقابله با تجهیزات آمریکایی مورد استفاده قرار گیرند.
تأثیر دستیابی به این فناوری بر رقابت دریایی با اسرائیل
وی در پاسخ به پرسشی درباره تأثیر دستیابی ایران به این فناوری بر رقابت تسلیحاتی و فناوری نظامی با رژیم صهیونیستی تأکید کرد: اساساً سطح فناوری‌ای که اسرائیل در اختیار دارد، به‌ویژه در حوزه هوافضا، بسیار بالاست؛ اما در حوزه دریایی تاکنون اطلاعات و نمونه‌های قابل‌توجهی از فناوری بومی این رژیم مشاهده نشده است.
میرطاهر افزود: اسرائیل معمولاً تجهیزات دریایی مورد نیاز خود، از جمله برخی شناورهای جنگی و زیردریایی‌ها را ازطریق آلمان تأمین می‌کند. با این حال، با توجه به سابقه طولانی این رژیم در حوزه ساخت انواع پهپادها، این احتمال وجود دارد که در زمینه فناوری‌های دریایی، به‌ویژه حسگرها و تجهیزات بدون سرنشین، پیشرفت‌هایی داشته باشد.
تأثیر محدود بر تقابل دریایی ایران و اسرائیل
این کارشناس ارشد مسائل نظامی و استراتژیک درباره تأثیر دستیابی ایران به این فناوری بر مقابله نظامی با اسرائیل نیز گفت: به‌طور مستقیم، بعید است این موضوع تأثیر قابل‌توجهی بر تقابل ایران و اسرائیل داشته باشد؛ زیرا دو طرف تاکنون در حوزه دریایی وارد تقابل مستقیم نشده‌اند.
وی ادامه داد: در حوزه هوایی، تقابل مستقیم با توجه به حملات مکرر جنگنده‌های اسرائیلی و استفاده از انواع مهمات هوا به زمین وجود داشته است، اما در حوزه دریایی در حال حاضر نمی‌توان مصداق مشخصی برای چنین تقابلی عنوان کرد.
انتهای پیام/
