یادداشت؛
یادداشت
باید از تمام فرصتها برای خدمت به دانشگاهیان و پیشکسوتان استفاده کنیم
به گزارش خبرگزاری آنا، عباس سروش در هفدهمین اجلاس بازنشستگان و پیشکسوتان این دانشگاه ضمن ادای احترام به پیشکسوتان دانشگاه اعم از استادان و کارکنان، اظهار کرد: دانشگاه یک مکان مقدس است و هرچه دارد، مرهون زحمات، پایمردیها و تلاشهای پیشکسوتان و همکاران آنهاست.
وی با اشاره به ضرورت تغییر نگاه مسئولان دانشگاه و خود پیشکسوتان به مسئله بازنشستگی، افزود: باید توجه داشته باشیم که با گذشت زمان از انرژی بدنی انسان کاسته میشود و این قانون طبیعت است، اما در مقابل، به تجربه و دانش انسان افزوده میشود. این نکته در ادبیات و فرهنگ ما نیز بارها مورد توجه قرار گرفته است.
سروش همچنین با اشاره به تلاش دانشگاه برای حمایت از اعضای هیئت علمی و کارکنان، اظهار کرد: تمام تلاش خود را برای همکاران، اعم از کارکنان فعلی، استادان و پیشکسوتان، به کار گرفتهایم و توصیههای لازم را نیز به معاونتها و بخشهای مختلف داشتهایم، اما در مرور عملکرد خود میبینم که در برخی موارد غفلت کردهایم و در برخی موارد نیز دستمان بسته بوده است.
وی ادامه داد: امیدوارم بتوانیم از تمام فرصتهایی که در اختیارمان قرار میگیرد استفاده کنیم. واقعیتهای اقتصادی جامعه را همه میدانیم و نیازی به تکرار آنها نیست، اما یک نکته را باید بارها تکرار کرد و آن اینکه ارزشمندترین سرمایه کشور، سرمایه انسانی است.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر تأکید کرد: نفت، موقعیت ژئوپولیتیکی، معادن و سایر منابع، هیچکدام ارزش سرمایه انسانی را ندارند. اگر سرمایه انسانی اندکی داشته باشیم، حتی با وجود همه این منابع نیز نمیتوانیم از آنها استفاده کنیم؛ بنابراین باید تمام تلاش خود را به کار بگیریم تا از سرمایه انسانی، چه شاغلان در همه اقشار و چه کسانی که به افتخار پیشکسوتی نائل شدهاند، حمایت کنیم.
سروش با تأکید بر ضرورت حفظ انسجام در جامعه دانشگاهی گفت: در این مسیر باید مراقب باشیم که افراد از بیرون، ما را دچار چنددستگی نکنند. همه ما مردم این کشور هستیم و به آن علاقهمندیم و اگرچه ممکن است طرز فکرهای مختلفی داشته باشیم، اما در اصولی با یکدیگر مشترک هستیم و باید مراقب باشیم که این اصول مشترک خدشهدار نشود.
وی در ادامه با اشاره به سابقه حضور خود در دانشگاه صنعتی امیرکبیر گفت: حدود هفت ماه دیگر، دقیقاً ۳۰ سال از حضور من در لباس هیئت علمی در دانشگاه میگذرد، و اگر زمان دانشجوئی را نیز به حساب آورم، نیم قرن است که در این دانشگاه حضور داشتهام.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با اشاره به علاقه و تعلق خاطر ویژه دانشآموختگان، استادان و کارکنان این دانشگاه به پلیتکنیک و امیرکبیر، گفت: در مصاحبهها و صحبتهای دوستان و همکارانی که اکنون خارج از دانشگاه هستند، شنیدهام که تعصب ویژهای نسبت به دانشگاه خود دارند و خوب است این تعصب را حفظ کنیم.
سروش با اشاره به تاریخچه تأسیس و تحولات دانشگاه صنعتی امیرکبیر، اظهار کرد: اگر تاریخچه تأسیس پلیتکنیک و دوره مدیریت مهندس نفیسی و دکتر مجتهدی را مرور کنیم، میبینیم که رشد، شکوفایی و ماندگاری پلیتکنیک و دانشگاه صنعتی امیرکبیر، بیش از هر چیز مرهون دانشجویان، کارکنان، استادان و مدیران آن دانشگاه بوده است.
وی ادامه داد: در دورههایی قبل از انقلاب حتی دستور داده شد که این «لانه زنبور» جمع شود و رقبا نیز به دنبال حذف پلیتکنیک بودند، اما با پایمردی دانشجویان، کارکنان، استادان و مدیریت دانشگاه، این مجموعه حفظ شد.
سروش با اشاره به برخی بیعدالتیها و بیمهریها در تخصیص بودجه و امکانات به دانشگاه گفت: اگر در توزیع بودجهها در بخشهای مختلف و معاونتهای مربوط، بیمهری یا بیعدالتی نسبت به دانشگاه صورت بگیرد، وظیفه من این است که پیگیری کنم، مقابله کنم و حق دانشگاه را بگیرم.
وی در پایان بر ضرورت تقویت تعلق خاطر به دانشگاه تأکید کرد و گفت: تلاش کنیم این مکان مقدس را حفظ و تقویت کرده و در جهت اعتلای آن بیشتر بکوشیم.
رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر ضمن عذرخواهی بابت کمبودها و کوتاهیهایی که ممکن است در برخی موارد رخ داده باشد، گفت: از خداوند صمیمانه آرزوی توان، توفیق و فراهم شدن شرایط مناسب را دارم تا بتوانم بیش از پیش و از همه جهات، بهویژه در ابعاد مادی با توجه به شرایط فعلی، در خدمت دانشگاهیان دانشگاه و بهخصوص پیشکسوتان عزیز باشم.
انتهای پیام/
