یادداشت؛
یادداشت
غروی: قهرمانی کشور در رقابت مشترک با مردان تاریخی بود/ کمیته ملی المپیک سوارکاری را تخصصیتر ببیند
فائزه غروی در گفتوگو با خبرگزاری آنا، درباره آغاز فعالیت خود در رشته سوارکاری اظهار داشت: من از ۱۰ سالگی وارد رشته سوارکاری شدم. من و خواهرم هر دو این رشته را آغاز کنیم. حمایت پدرم نیز قطعاً نقش بسیار مهمی در پیشرفت ما داشت. از همان سالها به فعالیت در سوارکاری ادامه دادم و وقتی بزرگتر شدم، به شکل حرفهای وارد مسابقات شدم.
وی افزود: در ردههای سنی نوجوانان و جوانان در مسابقات کشوری مقامهای متعددی به دست آوردم و بعد از آن نیز وارد حوزه مربیگری شدم. درخشانترین و البته تاریخیترین موفقیتی که برای من اهمیت بسیار زیادی داشت و باعث افتخارم بود، قهرمانی کشور در سال ۱۴۰۳ بود. سوارکاری از معدود رشتهها، یا حتی میتوان گفت تنها رشتهای است که در سطح المپیک، زنان و مردان در کنار یکدیگر و در یک رقابت مشترک مسابقه میدهند و رقابتها به صورت جداگانه برگزار نمیشود، بنابراین قهرمانی من در سال ۱۴۰۳ به عنوان نخستین زن قهرمان کشور، در رقابتی مشترک با آقایان به دست آمد.
در ردههای پایه وضعیت بسیار خوبی داریم
ملیپوش سوارکاری تصریح کرد: سوارکاری به دلیل سختیهایی که دارد، در ایران تعداد زنان فعال در سطوح حرفهای کمتر است. تعداد بانوانی که در بالاترین سطح سوارکاری و در رده بزرگسالان فعالیت میکنند، بسیار محدود است. البته در ردههای پایه شرایط بسیار امیدوارکنندهتر است. در سالهای اخیر تعداد دختران در ردههای نونهالان، نوجوانان و جوانان و همچنین مسابقات مالکین به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرده است.
غروی خاطرنشان کرد: در ردههای پایه وضعیت بسیار خوبی داریم، اما زمانی که ورزشکار به سطح قهرمانی بزرگسالان میرسد و قرار است سوارکاری را به عنوان یک شغل حرفهای دنبال کند، شرایط دشوارتر میشود. اگر کسی بخواهد در بالاترین سطح قهرمانی فعالیت کند، باید به شکل روزانه و مستمر تمرین داشته باشد و این موضوع زمان بسیار زیادی میگیرد. برای یک بانوی ورزشکار، بهخصوص با توجه به شرایط موجود در کشور، ادامه این مسیر دشوارتر است. همین موضوع باعث شده بود تا سال ۱۴۰۳ هیچ بانویی نتواند عنوان قهرمانی کشور در رده بزرگسالان را به دست آورد.
خواهرم نایب قهرمان کشور شد
وی ادامه داد: در سال ۱۳۹۹ خواهرم، ملیکا، نایب قهرمان کشور شد و دومین بانویی بود که توانست چنین عنوانی را به دست بیاورد. نخستین بانویی که پیش از انقلاب به این موفقیت رسید، خانم گلنار بختیار بود. بعد از آن نیز ملیکا در سال ۱۳۹۹ نایبقهرمان شد و در سال ۱۴۰۳ خانم نغمه خانجانی نیز به عنوان قهرمان استان تهران رسید. او در بازیهای آسیایی قبلی نیز حضور داشتند و بهترین نتیجه سوارکاری ایران در بازیهای آسیایی را تا امروز به دست آوردهاند.
از کمیته ملی المپیک میخواهم سوارکاری را جدیتر ببیند
وی درباره شرایط آمادگی خود برای حضور در بازیهای آسیایی اظهار داشت: صحبت درباره آمادگی و شرایطی که برای حضور در این مسابقات دارم، موضوع مفصلی است، اما ابتدا میخواهم از کمیته ملی المپیک یک درخواست جدی داشته باشم. واقعاً از آنها خواهش میکنم رشته سوارکاری را با مهر و محبت و توجه بیشتری ببینند. میتوانیم در این رشته مدالآور باشیم و سوارکاران ما واقعاً قابلیت و توانایی لازم را دارند. کسب مدال در سوارکاری اصلاً موضوع دور از دسترسی نیست، اما متأسفانه مقداری بیاعتمادی نسبت به رشته پرش با اسب وجود داشته و همین مسئله باعث شده سوارکاری در جایگاهی که شایسته آن است قرار نگیرد.
کمیته ملی المپیک به سوارکاری سهمیه تیمی نداد
غروی با اشاره به شرایط حضور ایران در بازیهای آسیایی گفت: در بازیهای آسیایی پیش رو، مسابقات تیمی در ارتفاع پایینتری برگزار میشود و طبیعتاً سطح آن از نظر ارتفاع نسبت به رقابتهای قهرمانی کشور پایینتر است. متأسفانه ما در این دوره تیم نداریم، چون کمیته ملی المپیک به سوارکاری سهمیه تیمی نداد و عنوان شد که این رشته مدالآور نیست. اینکه ما تا امروز نتوانستهایم در برخی رویدادها مدال بگیریم، مشکلات زیادی داشته است و این موضوع به هیچ عنوان به معنای ناتوانی ورزشکاران ما نیست. اتفاقاً یکی از مشکلات اصلی همین بیاعتمادی است. همیشه تا لحظه آخر درگیر گرفتن سهمیه هستیم و نمیدانیم آیا قرار است در مسابقات شرکت کنیم یا خیر. وقتی این موضوع تا لحظه آخر مشخص نباشد، طبیعتاً برنامهریزی و آمادگی ورزشکار نیز تحت تأثیر قرار میگیرد.
رقبا از چهار سال قبل برنامه داشتند
وی خاطرنشان کرد: من حدود سه ماه پیش متوجه شدم که قرار است در این مسابقات حضور داشته باشم و در حالی که رقبای من از چهار سال قبل برنامه آمادهسازی خود را داشتند، من باید در سه ماه خودم را به سطح آمادگی لازم میرساندم. البته نمیخواهم با این صحبتها فدراسیون یا مسئولان ورزش کشور را زیر سؤال ببرم. ممکن است گفته شود اگر شما در چهار سال گذشته مقامهای بیشتری کسب میکردید، کمیته ملی المپیک نیز حتماً سهمیه میداد. این حرف از یک جهت قابل قبول است، اما اگر بخواهیم موضوع را تخصصیتر نگاه کنیم، باید شرایط خاص سوارکاری را هم در نظر بگیریم.
سوارکاری محدودیتهای قرنطینهای دارد
غروی گفت: سوارکاری در ایران به نوعی با محدودیتهای قرنطینهای مواجه است. یک سوارکار که در ایران زندگی میکند، نمیتواند اسبی را که هر روز با آن تمرین میکند، به راحتی برای حضور در مسابقات بینالمللی خارج کند. در سوارکاری، هماهنگی و مچ بودن اسب و سوارکار اهمیت بسیار زیادی دارد. من و اسبم یک تیم هستیم و نمیتوانم خودم در یک کشور تمرین کنم و اسبم در جای دیگری باشد. بنابراین وقتی قرار است در مسابقات آسیایی شرکت کنم، باید با همان اسبی که قرار است در مسابقه حضور داشته باشم، تمرین کنم. به همین دلیل من اکنون سه ماه است که از ایران خارج شدهام تا بتوانم با اسبی که قرار است در بازیهای آسیایی با آن مسابقه بدهم، تمرین و هماهنگ شوم.
فقط هزینه معنوی ندارم
وی با اشاره به دشواریهای این روند اظهار داشت: این موضوع چالشهای بسیار زیادی برای من داشته است. بحث هزینهها یک طرف ماجراست، اما دوری از خانواده، دوری از کار و شغل و شاگردانی که دارم نیز بخش دیگری از این مشکلات است. وقتی برای آمادهسازی از ایران خارج میشوم، مجبورم بسیاری از مسائل زندگی و کارم را کنار بگذارم تا بتوانم برای مسابقات آماده شوم. این شرایط برای سوارکاران ایرانی به دلیل محدودیتهای قرنطینهای، مشکلات زیادی ایجاد میکند و هزینههای معنوی و مادی زیادی به ورزشکار تحمیل میشود. وقتی یک ورزشکار شغل خود را نیز برای مدتی کنار میگذارد تا بتواند تمرین کند، این موضوع دیگر فقط یک هزینه معنوی نیست و به هزینه مادی هم تبدیل میشود.
چنین برنامهریزیای امکانپذیر نیست
ملیپوش سوارکاری تأکید کرد: اگر من از شش ماه قبل مطمئن بودم که این سهمیه را به صورت قطعی دریافت میکنم، قطعاً تمریناتم را زودتر و جدیتر آغاز میکردم و با آمادگی بیشتری وارد مسابقات میشدم. اگر چهار سوارکار دیگر نیز از مدتها قبل مطمئن بودند که سهمیه حضور در بازیهای آسیایی را دارند، آنها هم حاضر بودند بخشی از شغل و زندگی خود را کنار بگذارند و برای آمادهسازی اقدام کنند. اگر قرار باشد یک ورزشکار یک سال دیگر در بازیهای آسیایی شرکت کند، خیلی از مسائل زندگی خود را کنار میگذارد و برای آن هدف برنامهریزی میکند. اما وقتی تا لحظه آخر مشخص نیست که قرار است به مسابقات برویم یا خیر، چنین برنامهریزیای امکانپذیر نیست.
با اعتماد سوارکاری میتواند مدالآور باشد
غروی ادامه داد: من واقعاً امیدوارم کمیته ملی المپیک نگاه تخصصیتر و مهربانانهتری به این رشته داشته باشد. من قول میدهم اگر شرایط را بهتر درک کنند و با توجه به مشکلات خاص سوارکاری برای ما برنامهریزی کنند، میتوانیم جزء رشتههایی باشیم که در هر دوره از مسابقات مهم بینالمللی برای ایران مدال کسب میکنند.
مسابقات انفرادی در دو روز برگزار میشود
وی درباره شرایط حضور در بازیهای آسیایی نیز گفت: در رقابتهای پرش با اسب، ما به محل برگزاری مسابقات سفر میکنیم و مسابقات در دو بخش تیمی و انفرادی برگزار میشود. متأسفانه ایران به دلیل نداشتن تیم در بخش تیمی حضور نخواهد داشت. در بخش انفرادی نیز من در راند اول در ارتفاع ۱۴۵ و در راند دوم در ارتفاع ۱۵۰ سانتیمتر رقابت خواهم کرد. مسابقات در سه روز مختلف برگزار میشود، یک روز مربوط به رقابت تیمی است که متأسفانه ایران در آن حضور ندارد و دو روز نیز به رقابتهای انفرادی اختصاص دارد که در هر روز یک راند برگزار میشود.
وی با اشاره به سطح بالای رقبا گفت: رقابت بسیار سختی خواهد بود. کشورهایی مانند امارات، عربستان و ژاپن سوارکاران و اسبهای بسیار خوبی دارند و رقابت با آنها واقعاً در سطح بالایی برگزار میشود. حضور چنین سوارکاران و اسبهایی باعث میشود مسابقات بسیار جدی و قابل قبول باشد.
کمیته ملی المپیک تخصصیتر نگاه کند
غروی در پایان درباره حمایتهای فدراسیون سوارکاری و کمیته ملی المپیک اظهار داشت: در اینجا واقعاً لازم است از فدراسیون سوارکاری تشکر کنم. در این سه ماه، شخصاً شاهد بودم که فدراسیون تا جایی که در توانش بود از من حمایت کرد و این موضوع واقعاً جای تشکر دارد. درباره کمیته ملی المپیک نیز همانطور که گفتم، امیدوارم حمایت بیشتری از سوارکاری داشته باشند و نگاهشان به این رشته مهربانانهتر و البته تخصصیتر باشد. من معتقدم اگر شرایط و مشکلات ما را بهتر بشناسند و بر اساس همین مشکلات برایمان برنامهریزی کنند و به سوارکاران اعتماد داشته باشند، قطعاً از این رشته نتیجه خواهند گرفت.
قول مدالآوری سوارکاری را مشروط میدهم
وی خاطرنشان کرد: من این قول را میدهم که اگر سوارکاری با برنامهریزی درست و متناسب با شرایط خاص این رشته حمایت شود، میتواند به یکی از رشتههای مدالآور ایران در رویدادهای مهم بینالمللی تبدیل شود. ما ورزشکاران و سوارکاران توانمند زیادی داریم و فقط نیازمند برنامهریزی، اعتماد و حمایت متناسب با شرایط این رشته هستیم.
انتهای پیام/
