چرا هدست بلوتوثی برای بازی انتخاب ایدهآلی نیست؟
به گزارش خبرگزاری آنا؛ بلوتوث در استفاده روزمره تجربهای راحت و بدون دردسر فراهم میکند، اما همین فناوری در بازی میتواند باعث فاصله زمانی میان اتفاق روی صفحه و صدایی شود که بازیکن میشنود. این اختلاف ممکن است در بازیهای معمولی چندان محسوس نباشد، اما در بازیهای رقابتی که تشخیص صدای قدمها، شلیکها یا سایر نشانههای صوتی در کسری از ثانیه اهمیت دارد، میتواند روی عملکرد بازیکن تأثیر بگذارد.
تأخیر حدود ۲۰۰ میلیثانیهای بلوتوث
در استفاده واقعی، تأخیر صوتی بلوتوث استاندارد میتواند حدود ۲۰۰ میلیثانیه باشد؛ البته این رقم بسته به کدک، دستگاه و نحوه پیادهسازی متفاوت است. برخی کدکهای کمتأخیر میتوانند این فاصله را کاهش دهند، اما پشتیبانی از آنها میان دستگاههای مختلف یکسان نیست. برای مقایسه، زمان واکنش دیداری انسان بهطور متوسط حدود ۲۲۰ تا ۲۸۰ میلیثانیه و زمان واکنش به محرکهای صوتی حدود ۱۷۰ تا ۲۲۰ میلیثانیه است؛ بنابراین تأخیر بلوتوث میتواند در شرایطی که واکنش سریع به یک صدای مشخص اهمیت دارد، بخش قابلتوجهی از زمان واکنش بازیکن را از بین ببرد.
مشکل دیگر زمانی ظاهر میشود که از میکروفون هدست برای گفتوگوی صوتی استفاده میکنید. در برخی پیادهسازیهای بلوتوث، فعال شدن میکروفون باعث تغییر پروفایل ارتباطی و کاهش شدید پهنای باند صوتی میشود که افت کیفیت صدای بازی را به همراه دارد. در کنسولهایی مانند پلیاستیشن ۵ نیز پشتیبانی بومی از صدای بلوتوث وجود ندارد و استفاده از آن به راهکارهای جانبی نیاز دارد.
چرا بیسیم ۲٫۴ گیگاهرتزی گزینه بهتری است؟
هدستهای گیمینگ ۲٫۴ گیگاهرتزی برای کاربرانی که نمیخواهند از سیم استفاده کنند، گزینه مناسبتری هستند. این هدستها معمولاً با یک دانگل یواسبی به دستگاه متصل میشوند و بهجای تکیه بر ارتباط بلوتوثی، یک لینک بیسیم اختصاصی با تأخیر کمتر ایجاد میکنند.
در بسیاری از مدلهای مخصوص بازی، تأخیر انتقال صدا به کمتر از ۲۰ میلیثانیه میرسد؛ فاصلهای که برای اغلب بازیکنان از نظر شنیداری تقریباً قابل تشخیص نیست و به عملکرد هدستهای سیمی نزدیک میشود. این فناوری همچنین میتواند پهنای باند بیشتری نسبت به بلوتوث در اختیار داشته باشد و در برخی مدلها امکان انتقال صدای باکیفیتتر را فراهم کند. البته هدستهای ۲٫۴ گیگاهرتزی معمولاً گرانتر از مدلهای سیمی ساده هستند و باید هنگام خرید، سازگاری دانگل با کنسول یا دستگاه موردنظر را نیز بررسی کرد.
هدست سیمی همچنان مطمئنترین انتخاب است
برای کاربرانی که کمترین تأخیر ممکن را میخواهند یا به دنبال گزینهای اقتصادی هستند، هدست سیمی همچنان یکی از بهترین انتخابهاست. اتصال از طریق جک ۳٫۵ میلیمتری یا یواسبی تقریباً بدون تأخیر قابلتوجه انجام میشود و مشکلاتی مانند قطع شدن ارتباط بیسیم یا نیاز به شارژ باتری نیز وجود ندارد.
هدستهای سیمی در محدوده قیمتی مشابه نیز معمولاً کیفیت صدای بهتری نسبت به مدلهای بیسیم ارائه میکنند و از طریق کنترلرهای کنسولهای جدید نیز قابل استفاده هستند. برای نمونه، کنترلر دوالسنس پلیاستیشن ۵، کنترلرهای استاندارد ایکسباکس و کنترلر پرو سوییچ ۲ به جک ۳٫۵ میلیمتری مجهز هستند.
در نهایت، انتخاب هدست گیمینگ باید بر اساس میزان تأخیر، کیفیت و پایداری صدا انجام شود. اگر کمترین تأخیر اهمیت دارد، مدلهای سیمی مطمئنترین گزینه هستند و اگر کاربر به اتصال بیسیم نیاز داشته باشد، فناوری ۲٫۴ گیگاهرتزی انتخاب مناسبتری است؛ درحالیکه بلوتوث بهتر است بهعنوان یک قابلیت جانبی برای موسیقی و تماس در نظر گرفته شود، نه گزینه اصلی برای بازیهای رقابتی.
انتهای پیام/
