پزشکی فقط یک رشته دانشگاهی نیست/ روایت یک دانشجوی پزشکی از مسیری که به «پزشک شدن» ختم میشود
روز پزشک فرصتی است برای قدردانی از جامعه پزشکی و در عین حال، نگاهی دوباره به مسیری که پزشکان از سالها پیش از ورود به حرفه درمان آغاز میکنند؛ مسیری که از روزهای پرحجم دانشگاه و ساعتهای طولانی مطالعه شروع میشود و در ادامه با حضور در بیمارستان، مواجهه با بیماران و پذیرفتن مسئولیتهایی جدی همراه است.
پشت عنوان «پزشک» سالها تلاش، مطالعه، تجربه، اضطراب، خستگی و البته علاقهای جدی به خدمت به انسانها قرار دارد. دانشجویان پزشکی، پیش از آنکه وارد حرفه پزشکی شوند، سالهایی را در دانشگاه سپری میکنند که هر مرحله آن تجربهای متفاوت برایشان رقم میزند.
پریا حیدری، دانشجوی پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی، در گفتوگو با خبرنگار آنا، از تجربه تحصیل در رشته پزشکی، انگیزه ورود به این مسیر، دشواریهای دوران دانشجویی و تصویری که از آینده حرفهای خود دارد، سخن گفت.
حیدری درباره دلیل انتخاب رشته پزشکی اظهار کرد: از ابتدا پزشکی را فقط به عنوان یک رشته دانشگاهی نمیدیدم. برای من جذابیت این رشته بیشتر به دلیل ارتباط مستقیم آن با زندگی و سلامت انسانها بود. اینکه دانش و مهارتی که یاد میگیریم در نهایت میتواند به بهتر شدن زندگی یک فرد کمک کند، انگیزه مهمی برای انتخاب این مسیر بود.
وی ادامه داد: البته بعد از ورود به دانشگاه متوجه شدم تصویری که قبل از ورود از پزشکی داشتم با واقعیت این رشته تفاوتهایی دارد. پزشکی فقط درس خواندن و گرفتن مدرک نیست و دانشجو باید خودش را برای یک مسیر طولانی و پرمسئولیت آماده کند.
این دانشجوی پزشکی با اشاره به حجم بالای مطالب آموزشی بیان کرد: یکی از مهمترین چالشهای دانشجوی پزشکی حجم زیاد مطالب و ضرورت مطالعه مستمر است. نمیتوان یک مدت طولانی از درس فاصله گرفت و بعد انتظار داشت همه چیز را بهراحتی جبران کرد. استمرار در مطالعه اهمیت زیادی دارد.
حیدری افزود: در کنار درس، حضور در محیط بیمارستان تجربه متفاوتی است. وقتی با بیمار واقعی مواجه میشوید، متوجه میشوید مطالبی که در کتاب خواندهاید فقط اطلاعات تئوری نیستند و قرار است در شرایط واقعی مورد استفاده قرار بگیرند. همین موضوع باعث میشود مسئولیتپذیری برای دانشجو جدیتر شود.
وی درباره تفاوت میان تصور عمومی از زندگی دانشجویان پزشکی و واقعیت آن گفت: گاهی تصور میشود دانشجوی پزشکی فقط باید درس بخواند و از زندگی شخصی فاصله بگیرد. بخشی از سختیهای این رشته واقعاً به حجم درس و زمان مورد نیاز برای یادگیری مربوط است، اما در عین حال دانشجو باید یاد بگیرد میان تحصیل، زندگی شخصی و استراحت تعادل ایجاد کند.
این دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی تأکید کرد که علاقه، یکی از مهمترین عوامل ادامه دادن این مسیر است و گفت: اگر کسی فقط به دلیل عنوان رشته یا نگاه جامعه وارد پزشکی شود، احتمالاً در ادامه مسیر با مشکلات بیشتری مواجه خواهد شد. این رشته سختیهای خودش را دارد و علاقه واقعی میتواند کمک کند که فرد در زمانهای دشوار انگیزهاش را حفظ کند.
حیدری در بخش دیگری از صحبتهای خود به ارتباط پزشک و بیمار اشاره کرد و اظهار کرد: به نظرم دانش پزشکی به تنهایی کافی نیست. یک پزشک باید بتواند با بیمار ارتباط مناسبی برقرار کند، نگرانیهای او را بشنود و شرایط روحی بیمار را هم در نظر بگیرد. گاهی نحوه صحبت کردن با بیمار به اندازه یک مهارت پزشکی اهمیت دارد.
وی افزود: بیمار زمانی که به پزشک مراجعه میکند، فقط با یک مشکل جسمی وارد اتاق پزشک نمیشود؛ نگرانی، ترس و گاهی اضطراب هم همراه اوست. پزشک باید این موضوع را درک کند و بتواند اعتماد بیمار را به دست بیاورد.
این دانشجوی پزشکی همچنین درباره سختیهای این رشته و فشارهای دوران تحصیل گفت: طبیعی است که در این مسیر خستگی و فشار وجود داشته باشد. بعضی روزها حجم کار و درس زیاد است و ممکن است احساس کنیم انرژی کافی نداریم، اما باید یاد بگیریم چطور این شرایط را مدیریت کنیم. مهم این است که سختیها باعث نشوند هدف اصلی را فراموش کنیم.
حیدری در عین حال معتقد است نباید تنها از جنبههای سخت پزشکی صحبت کرد و گفت: در کنار تمام سختیها، لحظاتی وجود دارد که باعث میشود احساس کنید انتخابتان ارزشمند بوده است. یادگیری یک موضوع جدید، کمک به یک بیمار یا حتی دیدن روند بهبود یک فرد میتواند برای یک دانشجوی پزشکی بسیار انگیزهبخش باشد.
وی درباره نقش دانشگاه در آمادهسازی دانشجویان برای آینده حرفهای اظهار کرد: دانشگاه بخش مهمی از مسیر آموزش است، اما به نظرم یادگیری در پزشکی هیچوقت فقط محدود به کلاس و کتاب نیست. دانشجو باید خودش هم فعال باشد، مطالعه کند، سؤال بپرسد و از تجربه استادان و محیط بالینی استفاده کند.
این دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی ادامه داد: در رشتهای مثل پزشکی، یادگیری یک فرایند مداوم است. حتی بعد از فارغالتحصیلی هم یک پزشک نمیتواند تصور کند که همه چیز را میداند. علم پزشکی دائماً در حال تغییر است و پزشک باید خودش را با دانش جدید بهروز نگه دارد.
حیدری درباره مهمترین دغدغه خود نسبت به آینده پزشکی نیز بیان کرد: یکی از دغدغهها این است که دانشجویان در کنار آموزش علمی، برای مسئولیتهای انسانی و اجتماعی حرفه پزشکی هم آماده شوند. پزشک فقط فردی نیست که بیماری را تشخیص میدهد و دارو تجویز میکند؛ نوع رفتار و تصمیمهای او میتواند مستقیماً بر زندگی افراد اثر بگذارد.
وی همچنین بر اهمیت حفظ انگیزه در میان دانشجویان تأکید کرد و گفت: به نظرم دانشجویان پزشکی نباید خودشان را دائماً با دیگران مقایسه کنند. مسیر هر فرد متفاوت است و ممکن است هرکسی در مقطعی با مشکل یا شکست مواجه شود. مهم این است که بتواند از آن تجربه عبور کند و ادامه بدهد.
این دانشجوی پزشکی درباره نگاه خود به روز پزشک نیز اظهار کرد: روز پزشک فقط یک مناسبت برای تبریک گفتن نیست. این روز میتواند فرصتی باشد برای اینکه درباره مسئولیتی که پزشکان بر عهده دارند هم فکر کنیم. شاید مهمترین بخش این حرفه، اعتماد مردم باشد و حفظ این اعتماد نیازمند دانش، اخلاق و مسئولیتپذیری است.
حیدری در پایان با اشاره به دانشجویانی که در ابتدای مسیر پزشکی قرار دارند، گفت: اگر کسی واقعاً به این رشته علاقه دارد، باید بداند که مسیر آسانی پیش رو ندارد، اما سخت بودن مسیر به معنای غیرممکن بودن آن نیست. باید صبور بود، از تجربهها یاد گرفت و قدمبهقدم جلو رفت. مهم این است که در طول مسیر، دلیل انتخاب خودمان را فراموش نکنیم.
انتهای پیام/
