بسیج اساتید دانشگاه آزاد اسلامی در پیام روز خبرنگار:
توسعهیافتگی باید از کودکستان و دبستان آغاز شود/ کاهش سن یادگیری نیازمند آموزش متناسب با سن کودکان است
نوید ادهم، مشاور وزیر آموزش و پرورش، در گفتوگو با خبرنگار آنا درباره موضوع کاهش سن یادگیری و ضرورت آغاز آموزشهای هدفمند پیش از ورود رسمی دانشآموزان به مدرسه اظهار کرد: به دلایل مختلف، سن یادگیری نسل جوان نسبت به گذشته کاهش پیدا کرده و اگر در گذشته کودکان معمولاً از ۶ یا ۷ سالگی وارد مدرسه میشدند، امروز ظرفیت و قابلیت یادگیری در سنین پایینتر نیز وجود دارد.
وی افزود: البته این موضوع به این معنا نیست که باید نظام آموزشی دورههای بالاتر را به سنین پایینتر منتقل کنیم. یادگیری در سنین پایین باید با تفاوت جدی در روش، محتوا و شیوه اجرا همراه باشد و آموزشها متناسب با شرایط سنی و ویژگیهای رشدی کودکان ارائه شود.
مسئولیت آموزش کودکان زیر ۶ سال به آموزش و پرورش سپرده شد
مشاور وزیر آموزش و پرورش با اشاره به اینکه موضوع توجه به آموزش کودکان پیش از دبستان مورد توجه بسیاری از مسئولان ارشد آموزش و پرورش و نهادهای فرهنگی بوده است، ادامه داد: با همین استدلال، خوشبختانه مسئولیت کودکان تا ۶ سال به آموزش و پرورش سپرده شد و برای عملیاتی شدن این مأموریت، سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک طراحی و راهاندازی شد.
ادهم گفت: این سازمان باید تقویت شود تا بتواند با استفاده از ظرفیتهای علمی و کارشناسی، آموزشهای لازم را متناسب با شرایط سنی کودکان ارائه کند. فعالیت این سازمان چند سال است که آغاز شده و همچنان ادامه دارد.
وی ساماندهی امور مهدکودکها و کودکستانها را از جمله وظایف این سازمان عنوان کرد و افزود: گسترش آموزشهای پیشدبستانی نیز در زمره مأموریتهای سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک قرار دارد و در این زمینه اقدامات مختلفی در حال انجام است.
آموزش پیش از دبستان نباید به مدرسهای برای کودکان تبدیل شود
مشاور وزیر آموزش و پرورش با تأکید بر ضرورت توجه به اقتضائات سنی کودکان بیان کرد: اگر قرار است آموزش از سنین پایینتر آغاز شود، باید مراقب باشیم که این آموزش به معنای مدرسهای کردن دوران کودکی نباشد. کودکان در سنین پایین ویژگیهای رشدی، عاطفی، شناختی و اجتماعی متفاوتی دارند و برنامههای آموزشی آنها نیز باید بر همین اساس طراحی شود.
ادهم ادامه داد: هدف از توجه بیشتر به آموزشهای پیش از دبستان این است که فرصتهای یادگیری متناسب با سن کودکان فراهم شود و کودک در مسیر رشد طبیعی خود، مهارتها و توانمندیهای لازم را کسب کند.
وی با اشاره به اینکه سازمان ملی تعلیم و تربیت کودک در سالهای اخیر فعال بوده است، گفت: ساماندهی کودکستانها، توسعه آموزشهای پیشدبستانی و ایجاد چارچوبهای مشخص برای فعالیت مراکز مرتبط با کودکان، از جمله اقداماتی است که در این حوزه دنبال میشود.
کوچکانگاری آموزش و پرورش؛ مهمترین چالش نظام تعلیم و تربیت
مشاور وزیر آموزش و پرورش در ادامه درباره مهمترین چالش کنونی نظام تعلیم و تربیت کشور اظهار کرد: من با استناد به فرمایشات مقام معظم رهبری، کوچکانگاری آموزش و پرورش را اصلیترین مشکل امروز آموزش میدانم و معتقدم تا زمانی که این مسئله حل نشود، بسیاری از مشکلات دیگر نیز برطرف نخواهد شد.
وی توضیح داد: متأسفانه بسیاری از سیاستگذاران، تصمیمگیران و حتی تخصیصدهندگان منابع، نقش آموزش و پرورش را در توسعه کشور، بهبود روابط انسانی، ارتقای فرهنگ عمومی، گسترش نوآوری و خلاقیت و بسیاری از حوزههای دیگر آنگونه که باید جدی نمیگیرند.
ادهم با بیان اینکه توسعه کشور باید از مدرسه آغاز شود، گفت: برخی تصور میکنند توسعهیافتگی را باید با سرمایهگذاری در آموزش عالی و دانشگاه آغاز کرد. من این موضوع را نفی نمیکنم و آموزش عالی نیز بسیار مهم و محترم است، اما توسعهیافتگی به ذهن توسعهیافته و رفتار توسعهیافته نیاز دارد و این ذهن و رفتار در دوران کودکی و نوجوانی شکل میگیرد.
سرمایهگذاری برای آینده باید از کودکی آغاز شود
وی افزود: اگر میخواهیم جامعهای خلاق، نوآور، مسئولیتپذیر و برخوردار از روابط انسانی مطلوب داشته باشیم، باید شکلگیری این ویژگیها را از دوران کودکی دنبال کنیم؛ بنابراین کودکستان و دبستان فقط محل انتقال برخی اطلاعات و محفوظات نیستند، بلکه پایههای شخصیت، تفکر، رفتار اجتماعی و نگرش فرد نسبت به جامعه در همین دورهها شکل میگیرد.
مشاور وزیر آموزش و پرورش تأکید کرد: به همین دلیل، هر نوع برنامهریزی برای توسعه کشور باید جایگاه آموزش و پرورش را بهعنوان یکی از ارکان اصلی توسعه مورد توجه قرار دهد و سرمایهگذاری در این حوزه را هزینه جاری تلقی نکند؛ بلکه باید آن را سرمایهگذاری برای آینده کشور دانست.
ادهم خاطرنشان کرد: اگر مسئله آموزش و پرورش و جایگاه واقعی آن در نظام تصمیمگیری و تخصیص منابع اصلاح شود، بسیاری از مسائل و چالشهای دیگر نیز میتواند در مسیر حل شدن قرار گیرد؛ چراکه بخش قابل توجهی از تحولات فرهنگی، اجتماعی و حتی اقتصادی کشور از مسیر نظام تعلیم و تربیت عبور میکند.
انتهای پیام/
