نشنال اینترست: برتری جغرافیایی، دست ایران را در تنگه هرمز باز گذاشته است/ راهکار نظامی آمریکا به بن‌بست رسیده است

تنگه هرمز
نشریه آمریکایی نشنال اینترست در تحلیلی با بررسی موازنه قدرت در تنگه هرمز تأکید کرد که موقعیت جغرافیایی این آبراه راهبردی، برتری قابل توجهی در اختیار ایران قرار داده و واشنگتن نه‌تنها قادر به دور زدن این گذرگاه حیاتی نیست، بلکه گزینه نظامی نیز نتوانسته معادلات را به سود آمریکا تغییر دهد.

به گزارش خبرگزاری آنا، نشریه آمریکایی نشنال اینترست در گزارشی به قلم «واسای مر»، تحلیلگر مخاطرات ژئوپلیتیک، نوشت که شرایط جغرافیایی تنگه هرمز به گونه‌ای است که ایران از یک مزیت راهبردی برخوردار بوده و بدون نیاز به استقرار گسترده ناوگان دریایی، توانایی اعمال کنترل مؤثر بر این آبراه حیاتی را در اختیار دارد.

این تحلیلگر با اشاره به تسلط ایران بر سواحل شمالی تنگه هرمز تأکید کرد که تهران با تکیه بر شبکه موشک‌های ساحل به دریا، قایق‌های تندرو و استقرار نیرو‌های خود در مناطق راهبردی، از ظرفیت بالایی برای کنترل شرایط این آبراه برخوردار است.

به نوشته نشنال اینترست، استقرار پایگاه‌های نظامی ایران در بندرعباس و جزایر راهبردی از جمله قشم و لارک، توان عملیاتی جمهوری اسلامی را در این منطقه افزایش داده و امکان واکنش سریع به هرگونه تحرک نظامی را فراهم کرده است.

دور زدن تنگه هرمز امکان‌پذیر نیست

این گزارش با اشاره به اهمیت راهبردی تنگه هرمز یادآور شد که این آبراه تنها مسیر دریایی اتصال خلیج فارس به آب‌های آزاد جهان است و روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت و حجم قابل توجهی گاز طبیعی از آن عبور می‌کند.

به اعتقاد نویسنده، اگرچه عربستان سعودی و امارات متحده عربی طی سال‌های اخیر خطوط لوله جایگزین برای انتقال بخشی از صادرات نفت خود ایجاد کرده‌اند، اما ظرفیت این خطوط پاسخگوی حجم عظیم صادرات انرژی منطقه نیست و در نتیجه، جایگزینی تنگه هرمز یا دور زدن آن از نظر عملیاتی و اقتصادی امکان‌پذیر نیست.

نشنال اینترست همچنین تصریح کرد که برای ایران، ایجاد اختلال کامل در تردد کشتی‌ها نیز ضرورتی ندارد، بلکه افزایش سطح ریسک و بالا بردن هزینه‌های بیمه و حمل‌ونقل دریایی به اندازه‌ای که شرکت‌های کشتیرانی و بیمه بین‌المللی فعالیت در این مسیر را پرهزینه تلقی کنند، می‌تواند به هدف راهبردی تهران تبدیل شود.

سه سناریوی پیش روی تنگه هرمز

این نشریه آمریکایی در ادامه سه سناریوی محتمل برای آینده تنگه هرمز را مورد بررسی قرار داده است.

در سناریوی نخست، ایران می‌تواند عبور کشتی‌های برخی کشور‌ها از جمله چین، روسیه، هند، پاکستان، ترکیه و عراق را تسهیل کرده و همزمان محدودیت‌هایی برای شناور‌های متعلق به کشور‌های غربی یا متحدان آنها اعمال کند.

سناریوی دوم، تلاش آمریکا برای بازگشایی تنگه از طریق قدرت نظامی است؛ گزینه‌ای که به اعتقاد نویسنده، با توجه به ویژگی‌های جغرافیایی منطقه و برتری میدانی ایران، از شانس موفقیت اندکی برخوردار است.

در این گزارش آمده است که حملات نظامی آمریکا علیه مواضع ایران نیز تاکنون نتوانسته شرایط را به وضعیت پیشین بازگرداند، زیرا هدف قرار دادن برخی پایگاه‌های نظامی الزاماً به معنای کنترل تنگه هرمز نیست و ایران از توانایی بازسازی سریع ظرفیت‌های نامتقارن خود برخوردار است.

نشنال اینترست همچنین می‌افزاید که طرح واشنگتن برای اسکورت کشتی‌های تجاری نیز به دلیل نبود حمایت گسترده منطقه‌ای و بین‌المللی، نتوانسته به اهداف مورد نظر دست یابد.

راه‌حل سیاسی؛ تنها گزینه پایدار

در سناریوی سوم، این نشریه آمریکایی از احتمال دستیابی به یک توافق سیاسی سخن گفته و معتقد است بازگشایی کامل تنگه هرمز در کنار رفع بخشی از تحریم‌های ایران، در مقابل اجرای تعهدات هسته‌ای تهران و تضمین آزادی کشتیرانی، می‌تواند زمینه‌ساز یک راه‌حل پایدار باشد.

نویسنده یادآور شده است که در دوره اجرای توافق پیشین نیز برای مدتی کوتاه، تردد کشتی‌ها در این آبراه با ثبات بیشتری انجام می‌شد و تجربه آن نشان داد که راهکار‌های سیاسی، اثربخشی بیشتری نسبت به گزینه‌های نظامی دارند.

نشنال اینترست در پایان نتیجه‌گیری می‌کند که تحولات اخیر نشان داده است برتری نظامی آمریکا به‌تنهایی قادر به حل بحران تنگه هرمز نیست و واشنگتن ناگزیر خواهد بود برای کاهش تنش‌ها و تأمین امنیت این آبراه راهبردی، بیش از گذشته به گزینه‌های دیپلماتیک و سیاسی توجه کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر