مرز میان دنیای واقعی و بازی به وسیلۀ داراییهای دیجیتال کمرنگ شده است
سمیۀ سرخوش، مدیر مصرف و هدایت فرهنگی بنیاد ملی بازیهای رایانهای در گفتوگو با خبرنگار آناتک، به تشریح نقش فناوریهای نوین در بازیهای ویدئویی و تأثیر آنها بر آموزش سواد مالی کودکان و نوجوانان پرداخت و تأکید کرد که همراهی آگاهانه خانوادهها میتواند از چالشهای این حوزه بکاهد و بازیها را به بستری برای یادگیری مهارتهای مالی تبدیل کند.
داراییهای دیجیتال، مرز میان دنیای بازی و اقتصاد واقعی را کمرنگ کردهاند
سرخوش در پاسخ به پرسشی درباره نقش فناوریهایی مانند بلاکچین، توکنهای غیرقابل تعویض (NFT) و داراییهای دیجیتال در بازیهای ویدئویی بیان کرد: در نسل جدید بازیهای ویدئویی، فناوریهایی مانند بلاکچین، NFT و داراییهای دیجیتال با فضای بازی تلفیق شدهاند. در گذشته، آیتمهای بازی تنها در همان محیط بازی قابل استفاده یا خرید و فروش بودند، اما امروز با نسل جدیدی از داراییهای دیجیتال روبهرو هستیم که خارج از محیط بازی نیز ارزش اقتصادی دارند و امکان خرید و فروش آنها فراهم شده است.
وی ادامه داد: همین تغییر باعث شده است که خانوادهها نیز با موضوعی جدید روبهرو شوند؛ موضوعی که نیازمند شناخت و آگاهی بیشتری نسبت به گذشته است.
ممنوعیت کامل یا رها کردن فرزند، هیچکدام راهحل مناسبی نیست
مدیر مصرف و هدایت فرهنگی بنیاد ملی بازیهای رایانهای بیان کرد: بهترین شیوه برخورد خانوادهها با این نوع بازیها، ممنوع کردن کامل آنها یا رها کردن کامل فرزندان در این فضا نیست. والدین میتوانند با اجرای چند قانون ساده و کاربردی، فرزندان خود را برای استفاده آگاهانه از این ظرفیتها همراهی کنند.
وی افزود: خانوادهها نباید تصور کنند برای مدیریت این موضوع حتماً باید متخصص فناوریهای نوین باشند. آنچه اهمیت دارد، شناخت نسبی این فضا و همراهی مستمر با فرزندان است.
آشنایی اولیه والدین با دنیای بازیها ضروری است
سرخوش ادامه داد: نخستین گام این است که خانوادهها اطلاعات حداقلی درباره این موضوع داشته باشند. منظور این نیست که والدین باید به متخصص بلاکچین یا داراییهای دیجیتال تبدیل شوند، اما لازم است بازیهایی را که فرزندشان انجام میدهد بشناسند، درباره مفهوم آیتمها و ارزهای درون بازی مطالعه کنند و بدانند آیا امکان خرید و فروش یا معامله این آیتمها و NFTها در خارج از بازی وجود دارد یا چنین ظرفیتی در دسترس نیست.
وی تأکید کرد: همین آگاهی اولیه باعث میشود والدین بتوانند تصمیمهای آگاهانهتری بگیرند و در گفتوگو با فرزندان خود نقش مؤثرتری داشته باشند.
قوانینی که با مشارکت نوجوان تدوین شوند، ماندگارتر هستند
سرخوش درباره نحوه مدیریت این موضوع در خانوادهها گفت: پس از آشنایی اولیه، بهتر است خانوادهها قوانین استفاده از این امکانات را با مشارکت فرزند نوجوان خود تنظیم کنند. این قوانین زمانی اثربخشتر خواهند بود که حاصل توافق دوطرفه باشند، زیرا نوجوان در تدوین آنها نقش دارد و خود را نسبت به اجرای آنها متعهد میداند.
وی ادامه داد: پس از توافق بر سر این قوانین نیز رعایت آنها اهمیت زیادی دارد و والدین باید با آرامش و ثبات، اجرای توافقهای انجامشده را دنبال کنند.
سه سؤال ساده میتواند جلوی خریدهای هیجانی را بگیرد
مدیر مصرف و هدایت فرهنگی بنیاد ملی بازیهای رایانهای با اشاره به یکی از راهکارهای عملی برای مدیریت خریدهای درون بازی بیان کرد: خانوادهها میتوانند به فرزندان خود آموزش دهند که پیش از هر خرید، سه سؤال از خود بپرسند؛ نخست اینکه آیا این خرید واقعاً به پیشرفت من در بازی کمک میکند؟ دوم اینکه اگر این آیتم را نخرم چه اتفاقی خواهد افتاد؟ و سوم اینکه اگر این پول، پول واقعی من بود، باز هم حاضر بودم همین خرید را انجام دهم؟
وی افزود: پاسخ دادن به این سه پرسش، روشی ساده، اما مؤثر برای جلوگیری از تصمیمهای هیجانی است و به کودک یا نوجوان کمک میکند با تأمل بیشتری درباره خریدهای خود تصمیم بگیرد.
بودجه مشخص، نخستین درس مدیریت مالی است
سرخوش در ادامه بیان کرد: یکی دیگر از راهکارهای مؤثر، تعیین بودجهای مشخص برای خریدهای درون بازی است. خانوادهها میتوانند مبلغی ثابت را بهصورت ماهانه برای این منظور در نظر بگیرند و از ابتدا برای فرزند خود توضیح دهند که تنها همان مقدار امکان هزینهکرد در بازی را خواهد داشت.
وی خاطرنشان کرد: تعیین این سقف مالی، به کودک یا نوجوان کمک میکند ارزش منابع مالی را بهتر درک کند، میان خواستهها و نیازهای خود اولویتبندی داشته باشد و برای نحوه هزینهکرد منابع خود برنامهریزی کند.
گفتوگو درباره خریدهای درون بازی، آموزش را عمیقتر میکند
سرخوش در ادامه گفت: خانوادهها میتوانند هر هفته زمانی کوتاه را به گفتوگو با فرزندان خود درباره تجربه آنها در بازی اختصاص دهند. در این گفتوگوها، از کودک یا نوجوان بپرسند چه خریدهایی انجام داده، چه آیتمهایی به دست آورده و برای رسیدن به آنها چه تصمیمهایی گرفته است.
وی افزود: هدف از این گفتوگوها نباید قضاوت کردن باشد. والدین لازم نیست از فرزند خود بپرسند چرا فلان آیتم را خریده یا چرا گزینه دیگری را انتخاب نکرده است. این گفتوگوها زمانی بیشترین اثر را خواهند داشت که در فضایی آرام، دوستانه و بدون سرزنش انجام شوند و صرفاً فرصتی برای شنیدن تجربههای فرزند و صحبت درباره آنها فراهم کنند.
شناخت تفاوت پول واقعی و پول درون بازی، یک مهارت ضروری است
مدیر مصرف و هدایت فرهنگی بنیاد ملی بازیهای رایانهای ادامه داد: یکی از موضوعات مهمی که خانوادهها باید به آن توجه داشته باشند، آموزش تفاوت میان پول واقعی و پول درون بازی است. بسیاری از کودکان و حتی برخی نوجوانان، بهویژه در سنین پایین، ممکن است ارزش اقتصادی خریدهای درونبرنامهای را بهدرستی درک نکنند.
وی گفت: والدین باید با زبانی متناسب با سن فرزند خود توضیح دهند که هر خرید درون بازی، در بسیاری از موارد با پول واقعی انجام میشود و لازم است همان دقت و حساسیتی که برای هزینهکرد در زندگی روزمره وجود دارد، در فضای بازی نیز رعایت شود. این آگاهی به فرزندان کمک میکند مسئولانهتر درباره خریدهای خود تصمیم بگیرند.
تجربه شکست مالی، بخشی از فرآیند یادگیری است
سرخوش با تأکید بر اهمیت تجربه عملی در یادگیری بیان کرد: گاهی والدین تصور میکنند باید مانع هرگونه اشتباه فرزند خود شوند، در حالی که تجربه کردن نیز بخش مهمی از فرآیند آموزش است. اگر کودک یا نوجوان، با وجود راهنماییهای خانواده، تصمیم بگیرد آیتمی کمفایده یا غیرضروری خریداری کند، بهتر است در برخی موارد اجازه داده شود نتیجه این انتخاب را در جریان بازی مشاهده کند.
وی افزود: تجربه پیامدهای یک انتخاب نادرست، میتواند اثر آموزشی بیشتری نسبت به توصیههای مکرر داشته باشد. زمانی که فرزند متوجه شود به دلیل یک خرید عجولانه، بخشی از منابع ارزشمند خود را از دست داده یا در ادامه بازی با محدودیت روبهرو شده است، احتمال زیادی وجود دارد که در تصمیمهای بعدی با دقت بیشتری عمل کند.
رابطه خوب والدین و فرزندان، مهمترین عامل پیشگیری از آسیبهاست
مدیر مصرف و هدایت فرهنگی بنیاد ملی بازیهای رایانهای ادامه داد: همه این راهکارها زمانی نتیجه مطلوب خواهند داشت که رابطه مناسبی میان والدین و فرزندان وجود داشته باشد. اگر گفتوگو در فضای خانواده شکل بگیرد و نوجوان احساس کند نظر او شنیده میشود، بسیاری از چالشها بدون تنش و اجبار قابل مدیریت خواهد بود.
وی خاطرنشان کرد: این موضوع بهویژه در دوران نوجوانی اهمیت بیشتری پیدا میکند، زیرا نوجوانان معمولاً زمانی همکاری بیشتری نشان میدهند که احساس کنند در تصمیمگیریها مشارکت دارند و قوانین با گفتوگو و توافق شکل گرفته است.
سواد مالی از دل گفتوگو و همراهی خانواده شکل میگیرد
سرخوش در ادامۀ این گفتوگو تأکید کرد: بخش قابل توجهی از مسائل مربوط به خریدهای درون بازی، داراییهای دیجیتال و فناوریهای جدید را میتوان از طریق قانونگذاری خانوادگی، گفتوگوی مستمر و ایجاد رابطهای مبتنی بر اعتماد مدیریت کرد. هرچه ارتباط میان والدین و فرزندان صمیمانهتر و سازندهتر باشد، احتمال بروز آسیبهای ناشی از تصمیمهای هیجانی نیز کاهش پیدا خواهد کرد.
وی در پایان اضافه کرد: اگر خانوادهها این فرصت را به بستری برای آموزش تبدیل کنند، بازیهای ویدئویی میتوانند علاوه بر سرگرمی، زمینهای برای آشنایی کودکان و نوجوانان با مفاهیم مدیریت منابع، تصمیمگیری مالی، مسئولیتپذیری و کنترل هیجان نیز فراهم کنند؛ مهارتهایی که در زندگی واقعی نیز کاربرد فراوانی خواهند داشت.
انتهای پیام/
