«تفریح من این جلسات است»؛ ناگفته‌ای از دلبستگی رهبر شهید به محفل شاعران

دیدار شاعران
رضا اسماعیلی با مرور سیره فرهنگی رهبر شهید انقلاب، از علاقه عمیق ایشان به محافل شعر و ادب اشاره کرد و با نقل جمله ماندگار «تفریح من این جلسات است»، دیدارهای سالانه شاعران با رهبر شهید را یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین رویدادهای ادبی پس از انقلاب اسلامی توصیف کرد.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، رضا اسماعیلی شاعر و عضو انجمن قلم ایران در یادداشتی با محوریت «جستاری درباره سیره فرهنگی رهبر شهید انقلاب» نوشت:

نشاط و اشتیاق زاید الوصف شاعران برای حضور در برنامه دیدار با رهبر شهید انقلاب و شعرخوانی در این مجلسِ با شکوه و شاعرانه در قالب الفاظ نمی گنجد. 

از حدود یک ماه مانده به مراسم، شاعران به شوق دیدار حضرت آقا، از سراسر کشور به تکاپو می افتادند تا به نحوی راهی برای حضور در این مراسم پیدا کنند. سیل ایمیل ها،  پیامک ها و تلفن ها به متولیان و مجریان مراسم گویای این اشتیاق زاید الوصف و عطش سیری ناپذیر برای حضور در مراسم دیدار بود. شاعرانی نیز که به هر علت توفیق حضور در این دیدار را پیدا نمی کردند، از شاعران دعوت شده به مراسم التماس دعا داشتند که حتما سلام شان را به حضرت آقا برسانند.

هر سال در نیمه رمضان، جمعی از شاعران پیشکسوت و جوان میهمان سفره مهربانی رهبر معظم انقلاب بودند به صرف: نان و خرما و شعر، و به راستی که «چه مبارک سحری بود و چه فرخنده فرخنده شبی!» 

پیشینه جلسات شعرخوانی شاعران در حضور رهبر شهید انقلاب به دهه اول انقلاب و سال هایی بر می گردد که امین شعر انقلاب مسئولیت ریاست جمهوری را بر عهده داشتند. من خود در آن سال ها یکی، دو بار توفیق حضور در این دیدارها را پیدا کردم. وجه تمایز دیدار آن سال ها با نشست های سال های بعد در افزایش تعداد شاعران و رسانه ای شدن این رخداد بزرگ فرهنگی بود. آن سال ها دیدارها بیش تر جنبه خصوصی داشت و با حضور تعداد بسیار کمی از شاعران انقلاب و بدون هر گونه پوشش رسانه ای برگزار می شد.

سید عبدالله حسینی از شاعران پیشکسوت انقلاب در باره چگونگی شکل گیری جلسات دیدار شاعران با رهبر انقلاب می گوید: «ما جلساتی را در مشهد از سال ۶۳ تا ۶۸ برگزار می‌کردیم. آن زمان ایشان - رهبر انقلاب - رئیس جمهور بود. تا این که در سال ۶۸ ایشان رهبر شدند. وقتی به عنوان رهبر برای اولین بار به مشهد آمدند تمامی دور و بری‌هایشان تقریباً عوض شده بود و ما نمی‌شناختیم شان. کسانی که با روحیه ایشان زیاد آشنا نبودند. برای هماهنگی جلسه شعر سراغ آقای گلپایگانی رفتیم و گفتیم که ما طبق سنت هر سال جلسات شعری با حضور ایشان برگزار می‌کنیم. ایشان گفت دیگر گذشت آن زمان. آن زمان ایشان رئیس جمهور بود، الان رهبر شده‌اند و مسئله فرق دارد. این کار شدنی نیست. ما فکر کردیم حتماً خود رهبری نیز دیگر تمایلی به ادامه این جلسات ندارد. تا این که بعدها یک روز به همراه عده‌ای از فضلا خدمت ایشان رسیدم.

چشم شان که به من افتاد بلافاصله گفتند: «جلسه شعر ما کی برگزار می‌شود؟» من قضیه را مطرح کردم و گفتم که آقای گلپایگانی این چنین گفتند. بلافاصله آقای گلپایگانی را صدا کردند و گفتند آقای گلپایگانی شما جلسه ما را چه موقع گذاشتید؟ آقای گلپایگانی گفتند: «آقا ما فکر کردیم دیگر شما تمایلی به برگزاری این جلسات نداشته باشید.» گفتند: «آقای گلپایگانی! حتما این جلسه را بگذارید. تفریح من این جلسات است». 
 
بزرگ ترین اتفاق ادبی بعد از انقلاب

ديدار سالانه رهبر اديب و شهید انقلاب با شاعران – بدون هیچ اغراقی -  يکی از بزرگ‌ترين اتفاقات ادبی سال های پس از انقلاب و همایشی باشکوه و بی‌بدیل بود که تاکنون آن‌گونه که شايسته و بايسته است مورد تحليل و واکاوی قرار نگرفته است. از همين رو، جا دارد که صاحب‌نظران و پژوهشگران اين حوزه، با بازخوانی و واکاوی بيانات راهگشای رهبر انقلاب در اين ديدارها، و فراهم کردن زمينه تحقق آنها، راه پويايی و زايايی بيش از پيش شعر انقلاب اسلامي را فراهم سازند. 

این که رهبر شهید انقلاب با بزرگواری تمام، بخشی از وقت خویش را در طول سال به دیدار با استادان شعر و ادب و شاعران اختصاص می‌دادند، حاکی از ادب ‌پروری و شعر دوستی ایشان بود. ای کاش سایر مسئولان فرهنگی نیز از سیره عملی رهبر فرزانه انقلاب، تکریم و تجلیل شایسته از اصحاب شعر و ادب را بیاموزند.

رهنمودهای راهبردی امین شعر انقلاب در این دیدارها، در حُکم ترسیم «نقشه راه» برای رشد و اعتلای شعر و ادب و زبان پارسی است. اما این که تا چه‌ اندازه مدیران و سیاست گذاران فرهنگی برای تحقق و اجرایی کردن این نقشه کمر همت بسته اند، حرف دیگری است که نیاز به بررسی و واکاوی محققانه دارد.

به‌راستی نیز برای جامعه هنری و ادبی ما باعث مباهات و افتخار بود که رهبری نظام مقدس جمهوری اسلامی شخصیتی عالم، هنرمند، ادیب و صاحب تألیفات علمی و فرهنگی فراوان بود. شخصیت بی‌بدیلی که بیش از هر نویسنده و شاعری بر هنر و ادبیات احاطه و اشراف داشت و بیش از هر شاعر و نویسنده حرفه‌ای رُمان و داستان و شعر خوانده بود.

اشراف و تسلط رهبر شهید انقلاب به ظرایف و دقایق هنر و ادبیات معاصر، گاهی باعث شگفتی و غبطه اصحاب فرهنگ و هنر می‌شد! این که هیچ رُمان و مجموعه شعر تازه منتشر شده‌ای از نگاه تیزبین امین شعر انقلاب با همه مسئولیت‌ها و مشغله‌های سیاسی و اجتماعی به دور نمی‌ماند، به‌راستی نیز جای شگفتی داشت.

این که رهبر شهید انقلاب با بزرگواری تمام، بخشی از وقت خویش را در طول سال به دیدار با اصحاب فکر و فرهنگ و ادیبان و شاعران اختصاص می‌دادند، حاکی از ادب‌پروری و شعر دوستی ایشان بود. یقیناً شاعران جوان نیز قدرشناس این حضور ارزشمند بودند و از این فرصت مغتنم برای ارتقای دانش و بینش ادبی خود بهره می بردند و بعد از این نیز با پیروی از سیره فرهنگی رهبر شهید، بر این صراط مستقیم، ثابت قدم و استوار باقی خواهند ماند - ان شاءالله

انتهای پیام/

ارسال نظر