مشهد در مسیر وداع؛ از خیابان امام رضا(ع) تا صحن‌های حرم

به گزارش خبرنگار آنا، هنوز ساعات ابتدایی صبح بود که مشهد رنگ و بوی دیگری به خود گرفت. از انتهای خیابان امام رضا(ع)، جایی که مسیر تشییع آغاز می‌شد، تا صحن‌های مطهر حرم رضوی، جمعیتی آرام‌آرام شکل گرفت که هر لحظه بر شمار آن افزوده می‌شد. خیابانی که هر روز میزبان زائران بارگاه امام رضا(ع) است، این بار میزبان مردمی بود که برای بدرقه آمده بودند؛ مردمی که از شهرهای مختلف ایران و دنیا خود را به مشهد رسانده بودند تا در این مراسم حضور داشته باشند.

خیابانی که یکپارچه شد

در طول مسیر، دیگر نمی‌شد مرزی میان شهرها و استان‌ها پیدا کرد. لهجه‌های مختلف در میان جمعیت شنیده می‌شد؛ از آذری و کردی گرفته تا لری، بلوچی، عربی، گیلکی و مازندرانی. بسیاری با پرچم ایران و پرچم‌های سرخ یا لثارات الحسین و یا لثارات الخامنه‌ای در دست آمده بودند و برخی نیز با لباس‌های محلی، جلوه‌ای از تنوع فرهنگی ایران را به نمایش گذاشته بودند.

همچنین حضور عزاداران قائد شهید از کشور‌هایی مثل پاکستان، عمان، عراق و... نیز با پرچم کشور‌های خودشان و پرچم‌های سرخ به خوبی به چشم می‌خورد.

خانواده‌ها در کنار یکدیگر قدم برمی‌داشتند. پدرانی که کودکانشان را بر دوش گرفته بودند، مادرانی که دست فرزندانشان را محکم در دست داشتند و سالمندانی که با وجود دشواری مسیر، قدم‌به‌قدم خود را به حرم می‌رساندند. برای بسیاری، این تنها حضور در یک مراسم نبود؛ سفری بود برای همراهی در لحظه‌ای که آن را بخشی از تاریخ معاصر کشور می‌دانستند.

روایت مردم از یک مسیر طولانی

آنچه بیش از هر چیز در طول مسیر به چشم می‌آمد، صبر و همراهی مردم بود. ساعت‌ها ایستادن زیر آفتاب، ازدحام جمعیت و طولانی بودن مسیر، مانع حضور آنان نشده بود. هر کس به شیوه خود این روز را روایت می‌کرد؛ عده‌ای زیر لب دعا می‌خواندند، برخی قرآن در دست داشتند و گروهی دیگر تنها در سکوت، همراه جمعیت قدم برمی‌داشتند.

در میان عزاداران، حضور نسل جوان نیز چشمگیر بود. دانشجویان، نوجوانان و جوانانی که دوشادوش خانواده‌ها در مسیر حرکت می‌کردند و در کنار آنان، کودکان خردسالی که شاید مفهوم کامل این روز را درک نمی‌کردند، اما بخشی از این اجتماع بزرگ شده بودند.

شهری که آماده میزبانی بود

در تمام طول مسیر، نیروهای امدادی، کادر درمان، عوامل اورژانس و نیروهای جمعیت هلال احمر در نقاط مختلف مستقر بودند و خدمات لازم را به مردم ارائه می‌کردند. آمبولانس‌ها، پایگاه‌های امدادی و تیم‌های درمانی سیار با آمادگی کامل در محل حضور داشتند تا در صورت نیاز، در کوتاه‌ترین زمان ممکن خدمات‌رسانی کنند.

قاب‌هایی که ماندگار شدند

دوربین خبرنگاران، عکاسان و تصویربرداران داخلی و خارجی، بی‌وقفه در حال ثبت لحظه‌ها بود. گاهی لنز دوربین‌ها روی چهره کودکی مکث می‌کرد که پرچم ایران را در دست داشت، گاهی بر اشک‌های سالمندی که آرام قدم برمی‌داشت و گاهی بر انبوه جمعیتی که تا افق امتداد یافته بود. هر قاب، روایتی مستقل از این روز بود؛ روایتی که تنها با اعداد و آمار قابل توصیف نبود.

در جای‌جای مسیر، صحنه‌هایی از همدلی دیده می‌شد؛ جوانانی که ویلچر سالمندان را هدایت می‌کردند، افرادی که بطری آب میان جمعیت پخش می‌کردند، خانواده‌هایی که سایه‌بان خود را با دیگران تقسیم می‌کردند و خادمانی که بی‌وقفه در حال خدمت بودند. این تصاویر، جلوه‌ای از همراهی مردمی را به نمایش گذاشت که فارغ از تفاوت‌ها، در کنار یکدیگر ایستاده بودند.

پایان یک مسیر، آغاز یک روایت

با نزدیک شدن جمعیت به حرم مطهر رضوی، خیابان امام رضا(ع) به امتداد صحن‌هایی تبدیل شده بود که مملو از جمعیت بود. مسیر تشییع به پایان رسید، اما آنچه در ذهن حاضران باقی ماند، تنها یک مراسم نبود؛ روایت شهری بود که در یک روز، میزبان مردمی از سراسر ایران و دنیا شد و تصویری از همدلی، همراهی و حضور گسترده را در حافظه خود ثبت کرد.

بدرقه تا آرامگاه

با پایان یافتن مسیر تشییع و ورود جمعیت به حرم مطهر رضوی، مراسم پایانی در صحن پیامبر اعظم(ص) برگزار شد. انبوه عزادارانی که از ساعات ابتدایی روز در این آیین حضور یافته بودند، در کنار یکدیگر به مرثیه‌خوانی و سینه‌زنی پرداختند و صحن‌های حرم، میزبان آخرین لحظات بدرقه بود. جمعیت، با چشمانی اشکبار و در فضایی آکنده از سوگواری، تا پایان مراسم در کنار یکدیگر ماندند و این وداع را همراهی کردند.

پس از آن، نماز میت بر پیکرها با حضور گسترده شرکت‌کنندگان اقامه شد و عزاداران آخرین بدرقه خود را با عزیز رهبر خود به جا آوردند. بسیاری از مردم با وجود ساعت‌ها حضور در مسیر تشییع، همچنان در صحن‌های حرم حضور داشتند و مراسم را تا پایان دنبال کردند؛ حضوری که از آغاز مسیر تا آخرین لحظه، با نظم، آرامش و همراهی مردم ادامه داشت‌.

در ادامه، آیین تدفین در رواق دارلذکر برگزار شد و با انجام مراحل پایانی خاکسپاری، مراسم به پایان رسید اما برای برخی از مردم این پایان مراسم نبود و اشک آنها همچنان ادامه داشت. بسیاری از مردم همچنان در صحن‌ها و رواق‌های حرم رضوی باقی ماندند.