پیام معاونت تحقیقات دانشگاه آزاد:
حماسهای بینظیر؛ سیل خروشان نجف در سوگ قائد شهید امت
به گزارش خبرنگار آنا، شهر مقدس نجف اشرف در تاریخ ۱۷ تیر ۱۴۰۵، شاهد یکی از عظیمترین و مردمیترین رویدادهای تاریخ معاصر بود. درخواست مردم عراق برای برگزاری مراسم تشییع پیکر مطهر حضرت آیتالله سید علی خامنهای، از جنس همان عشق و ارادتی بود که در اربعین حسینی به اوج میرسد. نماینده رهبر انقلاب در عراق تأکید کرد که این درخواست از دل مردم و با امضای طومارهایی از استانهای مختلف، از بصره و ناصریه تا بغداد و دیالی، ابراز شد.
حضور مردمی، فراتر از هر آیین رسمی
با ورود پیکر مطهر به فرودگاه نجف، آنچه رخ داد، یک تشییع دولتی نبود؛ قیام عاشقانهای بود که در آن سه میلیون نفر از سراسر عراق، با پای پیاده و در هوای گرم، خود را به این شهر رساندند. شمار شرکتکنندگان در نجف از مرز ۲.۳ میلیون نفر عبور کرد و این عدد در کربلا به ۷ میلیون نفر رسید که یک رکورد تاریخی به شمار میرود. مسیرهای ورودی شهر به دلیل ازدحام جمعیت مسدود شد و حتی برنامههای بعدی در مشهد به دلیل این استقبال کمنظیر با تأخیر همراه گشت.
تجلی عشق و محبت خالصانه عراقیها
فضای نجف، غرق در حزن و اندوهی عمیق بود که ریشه در پیوند ناگسستنی دو ملت دارد. عزاداران عراقی با نصب پرچمهای سیاه، موکبهای عزاداری و ایستگاههای صلواتی، میزبانی شایسته از قائد شهید خود کردند.
در لحظات اوج، پیکر مطهر در حرم مطهر حضرت امیرالمؤمنین علیهالسلام طواف داده شد و نماز بر آن به امامت آیتالله سید محمدتقی حکیم، از علمای بزرگ عراق، اقامه گردید. مردم عراق نه فقط به عنوان میزبان، بلکه به عنوان دلدادگانی که رهبر شهید را از خود میدانستند، با چشمانی گریان و شعارهای «لبیک یا خامنهای»، نشان دادند که این محبت، فراتر از مرزهای سیاسی و صرفاً برآمده از ایمان، ارادت و وحدت اسلامی است.
این حضور میلیونی، درسی بزرگ برای جهانیان بود که پیوند ایران و عراق، مستحکمتر از آن است که دشمنان بتوانند در آن خللی ایجاد کنند.
خیزشی خودجوش و مردمی از اعماق دل
وجه تمایز اصلی این تشییع، ماهیت کاملاً خودجوش و مردمی آن بود. این یک مراسم رسمی و تشریفاتی نبود؛ بلکه موجی از احساسات برخاسته از عمق باورهای دینی و عاطفی مردم عراق بود. بهطوریکه نماینده مقام معظم رهبری در عراق گزارش داد، تقاضا برای برگزاری این مراسم از جایجای کشور عراق به گوش میرسید و مردم استانهایی، چون بصره، ناصریه، بغداد، دیالی و حله با امضای طومارهایی، خواستار میزبانی از پیکر رهبر شهید در شهر خود بودند. این درخواستهای گسترده، نشاندهندهی عطشی بیپایان برای بدرقه مردی بود که در دل شیعیان عراق جایگاهی ویژه داشت.
فراتر از یک تشییع؛ تاکیدی بر پیوند ابدی
این حضور حماسی، پیامی روشن برای جهانیان داشت. مردم عراق با این حضور پرشور، نشان دادند که ارادتشان به رهبر شهید انقلاب و مردم ایران، نه یک شعار، که یک حقیقت انکارناپذیر است. دشمنان که همواره در تلاش برای ایجاد فاصله میان این دو ملت بودهاند، این بار با پاسخ قاطع و متحدانهی میلیونها انسان مواجه شدند که در سوگ «قائد شهید امت» به هم پیوستند.
این وداع تاریخی، نه تنها به مثابه یک رویداد، بلکه به عنوان میراثی معنوی در حافظه تاریخی دو کشور ثبت خواهد شد و بار دیگر ثابت کرد که پیوند ایران و عراق، از جنس پیوندی ایمانی و مستحکم است که با گذشت زمان نه تنها سست نمیشود، بلکه عمیقتر و ریشهدارتر میگردد.
انتهای پیام/
