یادداشت مقیسه بر کتاب حجت الاسلام انصاری‌نژاد

«یوسف‌تر از ماه»؛ روایت شاعرانه از امام شهید با پیوند حماسی ایران و اسلام

محمدحسن مقیسه، پژوهشگر و منتقد ادبی، در یادداشتی بر کتاب «یوسف تر از ماه» سروده‌های حجت‌الاسلام محمدحسین انصاری‌نژاد را آینه‌ای از ارادت به امام شهید پیش و پس از شهادت دانست.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، کتاب «یوسف تر از ماه» مجموعه شعر حجت‌الاسلام محمدحسین انصاری‌نژاد در ۱۰۶ صفحه منتشر شده است. این اثر با تحریر آیت‌الله علی‌اکبر رشاد، رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، و مقدمه علیرضا قزوه، شاعر شناخته‌شده، روانه بازار نشر شده است.

اشعار این کتاب در قالب‌های قصیده، غزل، رباعی و دوبیتی سروده شده‌اند و مضامین آن عمدتاً به امام شهید (پیش از شهادت و پس از شهادت) اختصاص دارد. حجت‌الاسلام انصاری‌نژاد برخی از این سروده‌ها را به محضر امام شهید ارائه کرده بود که مورد توجه ایشان قرار گرفت.

انتشارات زمزم هدایت، این کتاب را در تیراژ ۱۰۰۰ نسخه منتشر کرده است. دکتر مقیسه در یادداشت خود، ضمن بررسی ساختاری و محتوایی اشعار، این مجموعه را گامی در جهت ادبیات آیینی و مقاومت ارزیابی کرده است.

محمدحسن مقیسه، پژوهشگر و منتقد ادبی، در یادداشتی بر کتاب «یوسف تر از ماه» سروده‌های حجت‌الاسلام محمدحسین انصاری‌نژاد نوشت:

یوسف‌تر از ماه

حضرت حجت الاسلام و المسلمین محمد حسین انصاری نژاد نام بلند هنر شعر برای میادین دفاع از انقلاب اسلامی است؛ او که بیش از چند دهه و بیشتر از دو ستون از نام کتاب‌های شعر و پژوهش و داستان را برای انقلاب اسلامی و آیین محمّدی و اسلامی نگاشته و سروده، در تازه‌ترین دلنوشته‌هایش از امام شهیدان انقلاب اسلامی سخن ساز کرده است.

«یوسف‌تر از ماه»، با نام ماه‌تر از خودش اینک فقط یک کتاب شعر نیست، روایت سوزناک و البته حماسی و قهرمانانه از رهبر و امتی است که بار مسئولیت و رسالتی شگرف را که از دل تاریخ طولانی تمدن اسلامی برآمده، بر دوش دارد و شاعر چه خوب و چه به زیبایی و ظرافتی تمام، بار این مسئولیت را اَدا کرده است.

قصیده‌ها که پنجرۀ آشنایی و بازگشایی به این دفتر شعر ماه‌گون است، برخلاف سیره قصیده‌سرایی، سنگین، خمود و حوصله‌بر نیستند؛ با وزن‌های شورابی، حماسی‌گون و شوراشور و انگیزه‌ساز و حرکت‌زا سروده شده‌اند که در آن‌ها هم از کهن‌اسطوره‌های وطنی و نام‌های مانایی چون « شاهنامه» و «تهمتن» یاد شده، هم از نام‌های ماندگار در شعر انقلاب اسلامی چون

«قیصر» و «جذبه» و «گلشن» و قصیده‌ها تو را می‌برد به جلسه‌های شعر رمضانیه؛ شبی که چون ماهِ مجلسش به میان می‌آمد، چون روزِ تابان روشن می‌نمود. و چه زیبا محمد حسینِ شعر انقلاب در این قصیده‌ها از طرایف و ظرایف نکته و نگاه امام شهید بر شعرها سخن گنجانده است و به نیکی از شعرخوانی شاعران پارسی‌گویِ غیرایرانی نیز که هر از گاه در این جلسه حضور داشتند، یاد کرده است. قصیده‌ای که بر حُسن انتخابِ امیر و امام قافلۀ رو به سوی خورشید «حضرت آیت الله امام سید مجتبی» نیز نوشته شده، سراسر لطف است و پر از لطافت: 

آمد امیر قافله و جمله خصم را
قدر هزار زلزله وحشت رسیده است

در میان غزل‌ها که جملگی بِشکوه هستند و شکوهمند، غزلی دارد که با یادکردی از 
«اقبال لاهوری» با مطلعِ «کاشکی یک بیشه از هنگامۀ شیران بخوانی». این غزل که با مصرع «ای ایران وای ایران وای ایران» به اتمام می‌رسد، یادکردی است از جلسۀ عاشورایی که با تیزهوشی رهبر شهید بین اسلام و ایران پیوند داده شد و یادآور آن نیم بند مولوی بزرگ شد که «شیرخدا و رستم دستان آرزوست».

خاطره و جلسه‌ای که هیچ‌گاه از یاد و ذهن تاریخ ایران و اسلام سِتُرده نخواهد شد و اینک شاعر نکته‌بین ما، آن‌همه تیزبینی امام شهید را باز تکرار کرده تا در چرخۀ هنر به مانایی روایت گردد.


دکتر محمد حسن مقیسه

انتهای پیام/

ارسال نظر