اسم ماکان به گوش شما و دوستانتان نخورده است!؟
آسیاتایمز: حملات اخیر علیه ایران پیام خطرناکی برای نظام عدماشاعه دارد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ پایگاه خبری آسیاتایمز در گزارشی تحلیلی، با اشاره به افزایش تنشها در نظام بینالملل و ناکارآمدی سازوکارهای کنونی خلع سلاح، نوشت که حملات اخیر علیه ایران این پیام را به کشورهای فاقد سلاح هستهای میدهد که پایبندی به پیمان NPT ممکن است امنیت آنها را تضمین نکند.
در این گزارش آمده است که سه کشور دارای سلاح هستهای – روسیه، ایالات متحده و اسرائیل – همزمان درگیر اقدامهای نظامی علیه کشورهای فاقد سلاح هستهای هستند، در حالی که هر ۹ کشور دارای توان هستهای نیز در حال سرمایهگذاری گسترده برای نوسازی و تقویت زرادخانههای خود میباشند.
آسیاتایمز با اشاره به انقضای آخرین توافق محدودکننده تسلیحات هستهای میان روسیه و آمریکا، یادآور میشود که «ساعت آخرالزمان» بیش از هر زمان دیگری از سال ۱۹۴۷ به نیمهشب نزدیک شده است.
این تحلیل با مرور عملکرد پیمان NPT که ۱۹۰ کشور عضو آن هستند تأکید میکند که اگرچه این پیمان برخی کشورها مانند آلمان، سوئد و کرهجنوبی را از دستیابی به سلاح هستهای بازداشته، اما در زمینه خلع سلاح، بهویژه در مورد پنج کشور هستهای عضو دائم شورای امنیت، پیشرفت چندانی حاصل نشده و این کشورها هیچ جدول زمانی الزامآوری ارائه نکردهاند.
تمدید نامحدود این پیمان از سال ۱۹۹۵ نیز بهگفته این تحلیل، عملاً اهرم فشار بر دولتهای هستهای را کاهش داده است.
بر اساس این گزارش، نشست امسال کنفرانس بررسی NPT با دو چالش مهم روبهرو است که عبارتند از نظامیسازی و تهدیدات پیرامون تأسیسات هستهای اوکراین توسط روسیه و حملات آمریکا و اسرائیل به تأسیسات هستهای ایران؛ حملاتی که به گفته آسیاتایمز، بر پایه ادعاهایی صورت گرفته که مقامات اطلاعاتی آمریکا و آژانس بینالمللی انرژی اتمی آن را تأیید نکردهاند.
در ادامه گزارش آمده است: این حملات با این پیام همراه است که «قدرت، حق ایجاد میکند»، و از این رو این سؤال را برای کشورهای غیرهستهای مطرح میکند که چرا باید محدودیتهای سختگیرانه NPT را رعایت کنند، در حالی که کشورهای دارای سلاح هستهای میتوانند بهدلخواه به زور متوسل شوند.
آسیاتایمز نتیجه میگیرد که تداوم این روند ممکن است کشورهای غیرهستهای را به این جمعبندی برساند که تنها راه جلوگیری از تجاوز نظامی، داشتن بازدارندگی هستهای است.
این پایگاه تحلیلی در پایان تأکید میکند که امنیت در عصر هستهای «یا مشترک است یا وجود ندارد» و تنها مسیر پایدار، حرکت به سوی حذف سلاحهای هستهای از طریق همکاری، مذاکره، چارچوبهای حقوقی بینالمللی و سازوکارهای راستیآزمایی عادلانه است.
انتهای پیام/
