شکست پروژه فرسایش امنیتی در جغرافیای انسجام
بازخوانی اقتدار ملی در بیانات رهبر انقلاب
نسخههای نئولیبرالی در جزایر امن تکنوکراتها؛
تروریسم، واژهای میانتهی در خدمت نظام استکبار
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا، هرچه از زمان وقوع فتنه دی ماه ۱۴۰۴ میگذرد، عواقب آن بیشتر از سوی مردم و مسئولان لمس میشود و همین مسئله بیش از پیش، لزوم بررسی و واکاوی جنایات تروریستی به وقوع پیوسته در این بازه زمانی را موجب میشود.
در همین ارتباط، «احمد مجیدی» کارشناس حوزه رسانه و تروریسم در یادداشتی به کاووش در خصوص ابعاد فتنه اخیر و نسبت آن با مقوله تبلیغات سیاسی پرداخت.
در این یادداشت میخوانیم:
دنیای امروز دنیای واژهسازی و مفهومسازی است. واژگان و مفاهیمی که برای انسان اداراکساز است و آدمی بر پایه همین اداراک به تصمیم و عمل میرسد، مهمترین ابزار در این زمینه رسانه است. رسانه در تمامی ادوار مختلف تاریخی وجود داشته است، از جارچی و شیپورچی تا خبرچین و معرکهگیر.
در دنیای امروز که دنیای رسانه و تبلیغات است و انسان به وسیله ماشینهای تبلیغاتی احاطه شده است، بیشک مهمترین عنصر ادراکساز رسانه است و همین ابزار است که میتواند با استفاده از واژگان و مفاهیم بنابه سلیقه صاحبان رسانه برای مخاطبین خود ادراکسازی کند.
از همین رو است که میبینیم در دنیای امروز واژگان دیگر یک معنای یکسان ندارند، از هر کلمه صدها معنی وجود دارد؛ چراکه هر صاحب قدرتی که مالک رسانهای است به تناسب منافع خود مفهومسازی میکند.
این توضیح از این رو بود که بدانیم در دنیای امروز که قدرتهای استکباری تمامی توان خود را به کار گرفتهاند تا حداکثر سلطه را داشته باشند، هیچ چیز نباید از دایره سیطره آنها خارج باشد، حتی واژگان و مفاهیم.
از همین روست که به نسبت منافع خود واژهسازی و مفهومسازی میکنند. به عنوان نمونه تروریسم، اگرچه واژهای مذموم است، اما در مصداقیابی و توضیحات آن هیچ اشتراک نظری وجود ندارد. قدرتها به تناسب آنچه که اهداف آنها ایجاب میکند، مصادیقی برای آن بیان میکنند.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ که منافع چند صد ساله نظام استکباری به خطر افتاد، نظام سلطه تمامی تلاش خود را برای مقابله با جمهوری اسلامی به کار گرفت. درست در همین ایام بود که تمامی ابزارها به خدمت درآمد تا هدف سرنگونی جمهوری اسلامی محقق شود و از جمله اولین اقدامات بهرهگیری از مجموعهای از گروهکهای تروریستی بود.
اولین حادثه تروریستی در ایران درست در روز ۲۳ بهمن ۱۳۵۷ اتفاق افتاد و پس از آن تا به امروز صدها حادثه تروریستی به وقوع پیوسته است که سبب شهادت بیش از ۲۳۰۰۰ شهید ترور شده است.
با وجود این تعداد قربانی تروریسم، جمهوری اسلامی ایران نیز به موازات آن به قدرتی بزرگ برای مقابله با حوادث تروریستی مبدل شد که تازهترین نمونه آن مقابله با فتنه تروریستی دی ماه ۱۴۰۴ بود؛ فتنهای که اگر در جای دیگری از دنیا اتفاق افتاده بود بیشک سبب سرنگونی نظام سیاسی، جنگ داخلی و هرج و مرج بلندمدت میشد، اما در ایران اسلامی ظرف مدت کوتاهی مدیریت شد.
این مدیریت حاصل تجارب ارزنده دستگاههای متولی نظامی، انتظامی و امنیتی بود و همین دستگاهها بودند که نقشه پیچیده و بلند مدت نظام استکباری را نقش برآب کردند.
پس بیجهت نیست که در این تقابل، کشورهای اروپایی در اقدامی شتابزده، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در لیست تروریستی خود قرار دادند، چراکه سپاه یکی از مهمترین دستگاههای مؤثر در عرصه نقش بر آب کردن نقشههای ایشان بود.
در حقیقت این یک جریان دومینووار است: در تقابل بین ایران اسلامی و نظام استکباری غربی، ابتدا با کمک رسانه واژهسازی میشود؛ سپس با استفاده از تبلیغات پر حجم، این واژهسازی به ادراک تبدیل میشود و زمانی که اداراک فراگیر شد، اقدام میدانی صورت میگیرد.
از همین روست که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در ماجرای فتنه داعش نه تنها ضامن امنیت در غرب آسیا بلکه در اروپا نیز بود، به سبب منافع دولتهای غربی در زمره سازمانهای به زعم آنها تروریستی قرار گرفته است؛ آن هم از سوی کشورهایی مانند آلمان و فرانسه که دههها مأمن و مأوای گروهکهای تروریستی شناسنامهدار نظیر منافقین و گروههای تجزیهطلب بودهاند.
انتهای پیام/
