داوودی: این کتابِ باز با طلای جهان و المپیک بسته می‌شود/ خدایی که با محبت طلا را به ما داد با حکمتش طلای جهانی را از ما گرفت+فیلم

به گزارش خبرگزاری آنا، علی داوودی نایب قهرمان دسته فوق سنگین المپیک ۲۰۲۰ و قهرمان بازی های آسیایی ۲۰۲۶ در پایان رقابت های قهرمانی جهان ۲۰۲۶ نینگبو درباره اتفاقات و عملکرد خود در این مسابقات صحبت کرد که در ادامه می خوانید.

او در ابتدای صحبت‌های خود گفت: یک ماه پیش بازی های آسیایی بودیم و دیروز هم جهانی به پایان رسید که متاسفانه از کسب مدال مجموع بازماندم و عنوان چهارم را کسب کردم. دریکضرب هم به مدال برنز رسیدم.

وی افزود: در تمریناتم دو سال پیش یک بار ۲۱۰ را زده بودم و اولین بار در مسابقه بود که این وزنه در حال ثبت بود اما مهار نشد. در یکضرب و در وزنه ۲۶۱ مقداری سرگیجه گرفتم و آمدم سریع قیچی را بزنم که متاسفانه وزنه افتاد و بلافاصله هم نوبت خودم بود و حقیقتا هم سخت است و فکر نمی کنم دو بار پشت سر هم ۲۶۱ کار راحتی باشد. با این حال دوبار روی سینه کشیدم و روی قیچی افتاد. 

او تصریح کرد: هرچه بیشتر از مسابقه می گذرد بیشتر متوجه می‌شوم که چه اتفاقی افتاده است.  هدفم بزرگ بود و به چیزهای بزرگ فکر می کردم. بلندپروازی هم کردم که مدال طلا بگیرم اما نشد.

کاپیتان تیم ملی وزنه‌برداری خاطرنشان کرد: همان خدایی که یک ماه پیش با محبتش مدال بازی‌های آسیایی را به ما داد اینجا هم با حکمتش طلا را از ما گرفت و ریسک طلا و چهارم سرانجام به چهارمی ختم شد. در این چند وقت کم تلاش نکردم و تمام توانم را گذاشتم اما از این پس هم سعی می کنم و با تمام توان و قوا جلو می روم و مطمئنم در آینده اتفاقات خوبی را رقم می زنم.

او ادامه داد: رشته ما رشته سختی است. بعضی وقت ها لطاف دارد و بعضی وقت ها نامرد است. باخت برای همه سخت و دشوار است اما چیزی که می دانم این است که این کتابی است که همچنان باز است و مطمئن باشید این کتاب را با طلای جهان و المپیک می بندم و دیروز هم خیلی به آن نزدیک بودم. هروقت که باختم و اتفاقی برایم افتاده با انرژی مضاعف و شرایط بهتر برگشتم. شرایطم دیروز خوب بود و از این به بعد هم با تمام توان تلاش می کنم و دیوانه‌وار تمرین می کنم تا به هرچه که می‌خواهم برسم.

او تاکید کرد: رقیب عراقی را دیدید که در حرکت دوم و سوم من چه استرسی داشت ولی اگر ما همیشه ببریم یا ببازیم ورزش قشنگ نیست. همیشه دوست داشتم دل مردم را شاد کنم و آن ها شایسته داشتن عنوان قوی ترین مرد هستند. قطعا با تمرین و تلاش بیشتر به آن می رسیم. از خانواده، عزیزانم، دکتر دریانی و دکتر حمزه تشکر می کنم که برادرانه همیشه در کنارم بودند و به من کمک کردند.