«آبراه کوچکی در میان هور»؛ برگزیده «حقیقت» و «مقاومت» که هنوز رنگ نمایش ندیده است!

 گروه فرهنگ خبرگزاری آنا، سیدمرتضی حسینی ـ مستند «آبراه کوچکی در میان هور» که به تازگی در نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت جایزه بهترین کارگردانی را به دست آورد، یکی از مهمترین مستند‌های نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» بود، فیلمی درباره ایران که لایه‌های زیرین فراوان داشت که درک نشد و کمتر درباره آن صحبت شد.

فیلم مرتضی پایه‌شناس، ظاهرا درباره جنگ هشت ساله است، درباره یک گروه شناسایی به سرپرستی شهید علی هاشمی، جوانانی که می‌کوشند در بحرانی‌ترین شرایط ایران، راهی برای پیروزی در میدان نبرد پیدا کنند، اما معنای فیلم و زیرلایه‌های آن بسیار است، در عین حال که شعاری و خسته کننده نمی‌شود، «آبراه کوچکی در میان هور» بر اساس اسناد و مدارک، گذشته را واکاوی کرده و «انسان» را در جنگ جست‌و‌جو می‌کند، نه جنگ را در اصل قرار دهد و انسان را قربانی آن نشان دهد، فیلم او، درباره جوانان شجاع با چهره‌های خندانی است که شاید در هیچ فیلم هالیوودی هم ندیده‌ایم، قهرمان‌های گمنام و ساده‌ای که می‌توانند ساعت‌ها در مرداب، در شرایط سخت دوام بیاورند. فیلم در جستجوهایش، عشق و تعهد آنها به ایران را نشان می‌دهد با تمرکز بر دستها، چشمها، بر لبخند‌ها و قامت‌های جوانی که بخشی از تاریخ این سرزمین هستند.

در یکی دو سال اخیر، دو فیلم داستانی درباره شهید علی هاشمی ساخته شده که در بهترین حالت، آثاری متوسط‌اند. اما «آبراه کوچکی در میان هور» فراتر و مستقل از این تجربه ها، با اتکا به آرشیو و استفاده از روایتی نو، نه فقط شخصیت علی هاشمی که گروه او را (که در تاریخ دفاع مقدس، اما و اگر درباره شان وجود دارد) معرفی می‌کند.

«آبراه کوچکی در میان هور» در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» تندیس طلایی جایزه شهید آوینی را دریافت کرد و در دو نمایشی که داشت با استقبال همراه بود، اما هنوز و پس از گذشت یک سال فیلم راهی به پلتفرم‌ها نداشته یا حتی نمایش پاتوقی و مناسبتی هم نداشته است. به این ترتیب، به نظر می‌رسد پیام فیلم که درباره «ایران امروز»، «ایران همدل» و مردم مقاوم و شجاع ایران است، درک یا جدی گرفته نشده است.

در سینمای مستند این سالها، تجربه‌ای مانند «آبراه کوچکی در میان هور» وجود ندارد، فیلمی که گذشته را به درستی به امروز پیوند می‌زند و از وطن و هموطنانمان می‌گوید. آیا جای تعجب نیست که فیلمی با کارگردانی شناخته شده و تهیه کننده‌ای نامدار، بعد از «سینماحقیقت» تنها به جشنواره فیلم مقاومت رسیده و نمایشی نداشته است؟