کیوان ساکت: جایزه آهنگسازی روحالله خالقی میتواند به گسترش رپرتوار موسیقی ایرانی کمک کند
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نشست خبری چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی، پیش از ظهر امروز، دوشنبه ۴ آبان، با حضور محمدرضا عزیزی، دبیر این جایزه، کیوان ساکت، علیاکبر قربانی، بابک خضرایی و شهرام توکلی، از آهنگسازان و داوران این دوره، در دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شد.
جایزهای مستقل با تمرکز بر جوانان
محمدرضا عزیزی، دبیر چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی، با اشاره به برگزاری چهارمین دوره این رویداد گفت: اکنون در ایستگاه چهارم جایزهای قرار داریم که بهصورت کاملاً مستقل و از سر علاقه برگزار شده است. شاید نام استاد خالقی باعث شد که استادان موسیقی نیز در کنار ما قرار بگیرند. استاد فخرالدینی و دیگر استادان بزرگوار از این رویداد حمایت کردند و همراه ما بودند.
وی با اشاره به برنامههای برگزارشده به مناسبت یکصدوبیستمین سالروز تولد استاد روحالله خالقی اظهار کرد: برنامههای امسال صرفاً به یک جشنواره محدود نبود. فعالیتهای این دوره از مردادماه آغاز شد و در سه محور ادامه پیدا کرد. ارکستر خالقی نیز اجرا داشت، استاد حسین علیزاده نشان استاد خالقی را پذیرفتند و شب بزرگداشت استاد برگزار شد. همچنین نشستهای پژوهشی با حضور استادان برگزار شد و آیین اختتامیه این بخش در منزل استاد فخرالدینی برگزار شد.
عزیزی با بیان اینکه یکی از اهداف اصلی این جایزه، در کنار تکریم استادان برجسته، توجه به نسل جوان است، افزود: امسال فراخوان جدیدتر و گستردهتری داشتیم. بخشهای موسیقی مجلسی، موسیقی کلاسیک و موسیقی باکلام از یکدیگر تفکیک شدند و شیوهنامهای تنظیم کردیم تا بتوانیم روند برگزاری را به شکل دقیقتری پیش ببریم.
دبیر چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی ادامه داد: در این دوره، بخشهای رقابتی و پژوهشی نیز به برنامهها اضافه شد. در بخش آهنگسازی، الهام از ادبیات ایران و توجه به ایران، محور برنامهها بود؛ چراکه ایراندوستی یکی از مؤلفههای اصلی آثار و اندیشه استاد خالقی به شمار میرود.
وی با اشاره به زمان برگزاری آیین اختتامیه گفت: مراسم اختتامیه شانزدهم آبان در تالار رودکی برگزار میشود. در این برنامه، بخشی از آثار برگزیده دورههای پیشین با اجرای ارکستر خالقی روی صحنه میرود. همچنین در بخش پژوهشی، ویژهنامهای درباره استاد خالقی منتشر شده است.
کیوان ساکت: جشنواره میتواند با حمایت بخش خصوصی در ابعاد بزرگتری برگزار شود
کیوان ساکت، آهنگساز و داور چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی، با اشاره به ویژگیهای شخصیتی و هنری این استاد موسیقی ایرانی گفت: روحالله خالقی علاوه بر آزاداندیشی و ایراندوستی، یکی از انسانیترین هنرمندان ایرانی است. برگزاری رویدادی با نام او، نشانه هوشمندی برگزارکنندگان است.
وی با تأکید بر استقلال این رویداد افزود: این جشنواره هیچ وابستگیای به ارگان یا دستگاهی ندارد. داوران آن نیز از میان هنرمندان سرشناس و برجستهای انتخاب شدهاند که نام نیک و جایگاه شناختهشدهای در موسیقی دارند.
ساکت ادامه داد: چنین جشنوارهای میتواند برای جوانان انگیزه ایجاد کند تا آثار خود را بر اساس اصول ارکستراسیون و متدهای آهنگسازی بنویسند و در این زمینه تجربه کسب کنند.
این آهنگساز با اشاره به ضرورت حمایت مالی از رویدادهای مستقل موسیقی اظهار کرد:ایکاش این جشنواره میتوانست در مقیاسی بزرگتر و با حمایت اسپانسرهای غیردولتی برگزار شود. من در مجموعه خیریه همدم نیز فعالیت دارم و دوستان زیادی را میشناسم که امکانات مالی خوبی دارند و از گروههای هنری حمایت میکنند یا به خیریهها کمک میرسانند.
وی با اشاره به دشواریهای برگزاری چنین رویدادهایی گفت: این جشنواره در شرایط سخت توانسته چهار سال دوام بیاورد و با حمایتهای بیشتر میتواند در ابعاد گستردهتری برگزار شود.
بابک خضرایی: تداوم، راز موفقیت رویدادهای فرهنگی است
بابک خضرایی، داور چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی، نیز با تأکید بر اهمیت استمرار فعالیتهای فرهنگی گفت: تداوم این جشنواره اتفاق خوبی است. اگر هر حرکت فرهنگی استمرار داشته باشد، میتواند مسیر خود را پیدا کند. راز موفقیت جشنوارههای بزرگ دنیا نیز در تداوم آنهاست.
وی افزود: حتی اگر این جشنواره سال آینده در خانهای کوچک برگزار شود، باز هم تداوم آن اتفاق ارزشمندی خواهد بود؛ زیرا آنچه اهمیت دارد، ادامه یافتن این جریان فرهنگی است.
خضرایی با اشاره به ابعاد مختلف شخصیت هنری استاد خالقی بیان کرد: چندبعدی بودن و جامعالاطراف بودن خالقی اهمیت زیادی دارد. شناخت او از موسیقی دوره قاجار و همچنین نگاهش به موسیقی وزیری که رویکردی مدرنتر داشت، نشاندهنده گستردگی دانش و نگاه موسیقایی اوست.
این پژوهشگر موسیقی تأکید کرد: ما همچنان میتوانیم از خالقی بیاموزیم؛ نهفقط از منش و شخصیت او، بلکه از اخلاق حرفهایاش نیز میتوان درس گرفت.
شهرام توکلی: استقلال جشنواره دلیل حضور من بود
شهرام توکلی، داور چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی، نیز درباره حضور خود در این رویداد گفت: غیردولتی بودن این رویداد یکی از دلایل حضور من بود. میدانم برگزاری چنین جشنوارهای با چه سختیها و مشکلاتی همراه است و به همین دلیل، استمرار آن اهمیت زیادی دارد.
علیاکبر قربانی: آثار جشنواره باید به اجرای صحنهای برسند
علیاکبر قربانی، آهنگساز و داور چهارمین جایزه ملی آهنگسازی استاد روحالله خالقی، با اشاره به جایگاه این استاد موسیقی در فرهنگ ایران گفت: حضور در جشنوارهای که نام خالقی بر آن است، برای من کافی است. این رویداد فرصتی برای یک رقابت سالم در راستای تولید آثار ایرانی فراهم میکند.
وی با اشاره به محدود بودن رپرتوار موسیقی ایرانی افزود: رپرتوار ایرانی گستردگی لازم را ندارد و این جشنواره میتواند به توسعه آن کمک کند. آثار آهنگسازی باید ثبت و ضبط شوند و برای نگهداری و استفاده در آینده مورد توجه قرار گیرند.
قربانی با تأکید بر ضرورت ارائه آثار در قالب اجراهای زنده اظهار کرد: باید تلاش کنیم آثار تولیدشده در این جشنواره به اجرای صحنهای برسند و صرفاً در مرحله رقابت باقی نمانند.
وی درباره شیوه داوری آثار نیز گفت: قطعات بهصورت کاملاً عادلانه بررسی میشوند و آثار بدون درج نام آهنگساز در اختیار داوران قرار میگیرند تا ارزیابی بر اساس خود اثر انجام شود. این شیوه به رعایت عدالت در انتخاب آثار کمک میکند.
این آهنگساز ادامه داد: همه آثار شرکتکننده ارزشمند هستند، اما هیئت داوران در نهایت تعدادی از آنها را برای انتخاب نهایی برمیگزیند.
کیوان ساکت: آهنگسازان باید آثارشان را بنویسند تا امکان تحلیل آنها فراهم شود
در بخش پرسش و پاسخ نشست، کیوان ساکت در پاسخ به پرسشی درباره ضرورت نتنویسی و ثبت آثار آهنگسازان گفت: یکی از ویژگیهای این جشنواره آن است که بسیاری از افراد برای کسب جایزه یا منفعت مالی در آن شرکت نمیکنند، بلکه میخواهند نام خود را در این رویداد محک بزنند و تواناییهایشان را ارزیابی کنند.
وی با اشاره به شیوههای آهنگسازی در میان برخی از جوانان اظهار کرد: امروزه بسیاری از افراد با کیبورد آهنگ میسازند، اما اثرشان را به نت تبدیل نمیکنند. من به نوشتن آثار اعتقاد دارم؛ زیرا باید آثار باقی بمانند تا بتوان آنها را تجزیهوتحلیل کرد و ایرادهایشان را شناخت.
ساکت ادامه داد: آهنگساز باید اثر خود را بخواند و تحلیل کند. من بارها آثار خودم را دوباره تنظیم کردهام و تغییر دادهام. وقتی اثر نوشته شده باشد، امکان بررسی دقیقتر و اصلاح آن فراهم میشود.
این آهنگساز در ادامه، درباره اظهاراتی که به استادان موسیقی و موضوع نتنویسی نسبت داده شده است، گفت: صحبتهای آقای مشایخی را شنیدهام، اما دقیقاً نمیدانم منظور ایشان چه کسانی بودهاند. تا زمانی که نتنویسی در ایران وجود نداشت، شرایط متفاوت بود. وزیری و پس از او شاگردانش، از جمله خالقی، در زمینه نتنویسی فعالیت کردند. پس از آن نیز صبا و شاگردانش، از جمله استاد حسین دهلوی و فرهاد فخرالدینی، این مسیر را ادامه دادند.
وی افزود: شاید منظور ایشان استادانی مانند جلیل شهناز، فرهنگ شریف، کسایی و لطفالله مجد بودهاند که بیشتر بهعنوان تکنواز و بداههنواز شناخته میشدند، یا هنرمندان دیگری که آثارشان به نت تبدیل نشده است. با این حال، نمیتوان این موضوع را به حساب کمکاری آنها گذاشت؛ شاید ضرورتی برای این کار احساس نمیکردند. به هر حال، نمیتوان از این منظر به استاد شهناز ایراد گرفت.
ساکت با اشاره به فعالیتهای خود در زمینه تألیف و نتنویسی آثار موسیقی گفت: من تاکنون ۱۳ عنوان کتاب داشتهام و پارتیتورهای متعددی نوشتهام. افتخار داشتم زمانی که در ابتدای ورودم به تهران بودم، استاد حسین دهلوی قصد داشت پارتیتورهای مرا منتشر کند و حتی دستخطی نیز در این زمینه برایم نوشت.
وی با ابراز تأسف از کمبود استقبال از انتشار پارتیتور در ایران تأکید کرد: متأسفانه پارتیتور در ایران چندان مورد استقبال قرار نمیگیرد، اما چنین جشنوارههایی میتوانند جرقهای برای تغییر این وضعیت باشند. حتی اگر آهنگسازی در این جشنواره شرکت کند و رتبهای به دست نیاورد، ممکن است همین تجربه او را به مطالعه بیشتر و خواندن پارتیتور ترغیب کند و انگیزهاش را برای ادامه این مسیر افزایش دهد.
انتهای پیام/