تجربه شهید لاریجانی باید از مراسم بزرگداشت به پژوهش دانشگاهی تبدیل شود

به گزارش خبرنگار آنا، آیین یادبود استاد شهید علی لاریجانی، صبح امروز با حضور مقامات کشوری، دانشگاهی و خانواده این شهید والامقام در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران برگزار شد.

در این همایش، جواد اصغری، رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، با استناد به آیه شریفه «من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا»، اظهار کرد: شهید علی لاریجانی تحصیلات خود را در رشته فلسفه در دانشگاه تهران به اتمام رساند و بخش مهمی از عمر خود را در عرصه سیاست و اداره کشور سپری کرد؛ اما شهادت، معنایی عمیق، دردناک و در عین حال تاریخی به زندگی او بخشید.

وی با تأکید بر اینکه در نشست‌های دانشگاهی، گرامیداشت یاد شهید نباید به تکرار صرف فضایل محدود شود، افزود: دانشگاه باید بپرسد که از اندیشه و زیست فردی که از میان ما رفته، چه میراثی برای نسل‌های آینده باقی مانده است و چه پرسش‌ها و تجربه‌هایی باید از حافظه شخصی و خانوادگی به حافظه علمی و تاریخی جامعه منتقل شود.

اصغری با اشاره به ویژگی‌های بارز شخصیتی شهید لاریجانی خاطرنشان کرد: تحصیل فلسفه در دانشگاه تهران، آشنایی جدی با فلسفه جدید غرب و پژوهش پیرامون اندیشه «کانت»، در کنار پذیرش مسئولیت‌های گسترده فرهنگی و سیاسی، این پرسش مهم را پیش روی ما قرار می‌دهد که «اندیشه فلسفی در مواجهه با قدرت سیاسی چه جایگاهی دارد؟» آیا فلسفه تنها به کلاس درس و کتابخانه محدود می‌شود یا می‌تواند در صورت‌بندی مسائل عمومی و سنجش تصمیم‌های دشوار نیز سهم داشته باشد؟

وی در ادامه تصریح کرد: این پرسش در روزگار ما اهمیت دوچندانی دارد؛ زیرا سیاست با فوریت تصمیم‌ها و فشار حوادث سروکار دارد، در حالی که فلسفه انسان را به مکث، بازاندیشی و پرسشگری درباره مبانی تصمیم‌ها فرا می‌خواند. سیاست ناگزیر در زمان محدود تصمیم می‌گیرد، اما فلسفه می‌کوشد محدودیت‌های فهم و داوری را آشکار سازد. پیوند این دو ساحت، نه ساده و بی‌مسئله است و نه با یک حکم کلی حل‌شدنی است و اهمیت مطالعه زندگی کسانی، چون شهید لاریجانی در همین تلاقی دو ساحت نهفته است.

رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران با اشاره به وظیفه خطیر نهاد دانشگاه در قبال این رویداد‌ها گفت: دانشگاه نه دیوان مدح شخصیت‌ها است و نه دادگاه داوری‌های شتاب‌زده؛ بلکه جایگاهی است که در آن خاطره به سند، پرسش، پژوهش و تجربه تاریخی تبدیل می‌شود. اگر قرار است نام یک استاد زنده بماند، باید از محدوده‌های ظاهری فراتر رفته و در ساحت آموزش، پژوهش و گفتگوی علمی حضور یابد.

وی در پایان با تأکید بر اهمیت مضاعف این مسئولیت برای دانشکده ادبیات و علوم انسانی به عنوان متولی علوم انسانی و جامعه، خاطرنشان کرد: شناخت ما از نحوه اندیشیدن، زیستن و مواجهه انسان با قدرت و پیامد انتخاب‌ها، بدون توجه به زبان، متن، تاریخ و اندیشه میسر نیست. بزرگداشت یک شخصیت علمی و سیاسی باید ما را به پرسش‌های فراتر از زندگی فردی، یعنی پرسش درباره نهاد دانشگاه و مسئولیت دانش در تصمیم‌گیری‌های عمومی رهنمون سازد. بنابراین؛ این نشست نیز با همین هدف تشکیل شده است.