کالبدشکافی توجیهات رئیس کمیته فنی فدراسیون فوتبال/توهمِ برنامه‌ریزی و هنرِ عذرخواهی

به گزارش خبرگزاری آنا،عذرخواهی اخیر علی تارقلی‌زاده، رئیس کمیته فنی و توسعه فدراسیون فوتبال، بابت حذف مایه تاسف تیم ملی امید در ناگویا، بیش از آنکه یک پذیرش مسئولیت باشد، شبیه به یک تشریفات اداری برای خریدن زمان است.

در نگاهی گذرا به صحبت های تارقلی زاده، متوجه می‌شویم که مدیریت فنی فدراسیون همچنان در فضای انکار به سر می‌برد و سعی دارد فاجعه‌ای را که منجر به تحقیر فوتبال ملی شد، در پوششی از عباراتی چون برنامه بلندمدت و تجربه پنهان کند.

بزرگترین تناقض در کلام رئیس کمیته فنی، آنجاست که او خوشبختانه از تلاش‌های فدراسیون و کیفیت اردوهای آماده‌سازی سخن می‌گوید! اینجاست که باید پرسید؛ کدام اردوهای خوب؟ اردوهایی که حاصلش تیمی بود که حتی نتوانست در یک تورنمنت کوتاه، ترکیبی ثابت را به میدان بفرستد؟ یا اردوهایی که برای برگزاری‌شان، لیگ بی‌نظم کشور را به بهانه‌هایی غیرمنطقی تعطیل کردند؟ در دنیای فوتبال، کیفیت اردو با نتیجه میدان سنجیده می‌شود و تیمی که در دقایق پایانی مقابل کره شمالی فرو می‌پاشد و ۴ گل دریافت می‌کند، هرگز از اردوهای خوبی عبور نکرده است بلکه قربانیِ عدم آمادگی بدنی و روانی و یک مدیریت آماتور بوده است.

 تارقلی‌زاده از ریشه‌یابی ناکامی و بررسی گزارش‌های سرمربی می‌گوید، اما ریشه‌یابی واقعی باید از همین امروز و از جایگاه شخص او آغاز شود. ریشه این شکست در گزارش‌های حسین عبدی نیست، بلکه در همان لحظه‌ انتصاب اوست. چرا کسی که در هدایت تیم جوانان به بن‌بست خورده بود، باید توسط کمیته فنی تایید شود؟ این انتصاب، در واقع چیزی جز پاداش دادن به یک ناکامی نبود. همان رویه‌ تکراری و خجالت‌آوری که در آن کادرهای فنی فدراسیون، بارها از یک سوراخ گزیده می‌شوند و باز هم همان مسیرهای غلط را طی می‌کنند.

عجیب‌تر آن است که در حالی که تیم ملی فوتبال ایران در حال تجربه یکی از حقیرانه‌ترین شکست‌های تاریخ خود مقابل کره شمالی است، رئیس کمیته فنی رویای المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را در سر می‌پروراند! چگونه می‌توان با متدهایی که منجر به ۴ گل خوردن از تیمی چون کره شمالی می‌شود، به المپیک فکر کرد؟ وقتی هدف، لس‌آنجلس باشد اما ابزارها، همان تصمیمات غلط مدیریتی و انتخاب‌های سلیقه‌ای امروز باشند، نتیجه چیزی جز تکرار همین تراژدی نخواهد بود.

در نهایت، باید به آقای تارقلی‌زاده یادآوری کرد که عذرخواهی از مردم، زمانی پذیرفته است که با پذیرش اشتباه در انتخاب کادر فنی و استعفا از رویکردهای شکست‌خورده همراه باشد، نه با وعده دادن جلساتی که خروجی‌شان چیزی جز گزارش‌های توجیه‌آمیز نخواهد بود. مشکل فوتبال ما در رده‌های پایه، «زمان» یا «کمبود اردو» نیست؛ مشکل ما «صلاحیت» است. تا زمانی که مدیریت فنی فدراسیون نتواند تفاوت میان «برنامه‌ریزی» و «توهمِ برنامه‌ریزی» را درک کند، اعتبار فوتبال ایران در هر سفر بین‌المللی، به حراج گذاشته خواهد شد.