آخرین اخبار:
09:35 30 / 06 /1405

حسگر هوشمند آکارا FP۴۰۰ حضور هم‌زمان ۱۰ نفر در اتاق را تشخیص می‌دهد

حسگر هوشمند آکارا FP۴۰۰
حسگر حضور آکارا FP۴۰۰ با استفاده از امواج میلی‌متری می‌تواند حضور هم‌زمان تا ۱۰ نفر را در یک اتاق تشخیص دهد و حتی زمانی که فرد تقریباً بی‌حرکت نشسته است، حضور وی را از دست ندهد. بررسی عملی این محصول ۸۰ دلاری از دقت مناسب، واکنش سریع و امکانات گسترده برای خانه هوشمند حکایت دارد، اما حذف قابلیت تشخیص نشستن و ایستادن افراد و بعضی خطا‌های ردیابی باعث شده پیشرفت آن نسبت به FP۲ چندان بزرگ نباشد.

به گزارش خبرگزاری آنا؛ حسگر‌های حرکتی معمولی که از فناوری فروسرخ استفاده می‌کنند بیشتر به حرکت بدن واکنش دارند و ممکن است فردی را که مدت زیادی روی مبل نشسته یا مشغول مطالعه است، دیگر حاضر در اتاق تشخیص ندهند. FP۴۰۰ از امواج میلی‌متری استفاده می‌کند که توانایی تشخیص حرکت‌های بسیار کوچک بدن مانند تنفس را دارند و به همین دلیل می‌تواند برای خودکارسازی دقیق‌تر خانه استفاده شود. برای نمونه چراغ فقط زمانی خاموش شود که واقعاً کسی در اتاق حضور ندارد یا یک وسیله مشخص تنها هنگامی فعال شود که کاربر در بخش خاصی از اتاق قرار گرفته باشد.

ردیابی هم‌زمان ۱۰ نفر

FP۴۰۰ از نظر ظاهری شباهت زیادی به FP۲ دارد و روی پایه‌ای متحرک به دیوار یا سقف نصب می‌شود، اما تعداد افرادی که می‌تواند به‌طور هم‌زمان دنبال کند از ۵ نفر در FP۲ به ۱۰ نفر افزایش یافته است. کاربر پس از نصب باید محدوده اتاق را به حسگر معرفی کند و مدتی نیز فضا را خالی بگذارد تا دستگاه شرایط محیط بدون حضور انسان را یاد بگیرد. سپس می‌توان بخش‌هایی مانند مبل، میز غذاخوری یا محدوده ورودی را به‌عنوان منطقه جداگانه تعریف کرد و برای هر بخش خودکارسازی متفاوتی ساخت.

در آزمایش عملی، FP۴۰۰ در بیشتر مواقع حضور افراد را با دقت مناسبی تشخیص داده و نسبت به FP۲ کمتر اشیای غیرانسانی را با افراد اشتباه گرفته است. قابلیتی برای تشخیص بهتر انسان نیز در برنامه آکارا وجود دارد که قرار است حیوانات خانگی، جاروبرقی رباتیک و اسباب‌بازی‌های متحرک را به‌عنوان عامل مزاحم شناسایی کند. عملکرد دستگاه با این حال بی‌نقص نبود و گاهی پس از خروج کاربر از اتاق همچنان حضور وی را ثبت می‌کرد یا موقعیت فردی بی‌حرکت را کمی جابه‌جا تشخیص می‌داد. در یک مورد نیز ردیابی کودک ۹ ساله‌ای که روی زمین مقابل تلویزیون نشسته بود برای حسگر دشوارتر از بزرگسالان بود.

قابلیت مهمی که از نسخه نهایی حذف شد

یکی از ناامیدکننده‌ترین تفاوت‌های محصول نهایی با معرفی اولیه آکارا، حذف قابلیت تشخیص حالت بدن است. این شرکت در ابتدای سال اعلام کرده بود FP۴۰۰ می‌تواند تفاوت میان ایستادن، نشستن و دراز کشیدن افراد را تشخیص دهد، اما نسخه مصرفی که اکنون وارد بازار شده چنین قابلیتی ندارد. آکارا تأیید کرده است که دیگر برنامه‌ای برای اضافه کردن این ویژگی به FP۴۰۰ ندارد و تشخیص حالت بدن همراه با امکاناتی مانند شناسایی فعالیت و کمک به تشخیص افتادن افراد در نسخه حرفه‌ای FP۴۰۰ Pro ارائه خواهد شد.

نبود چنین قابلیتی کاربرد بعضی خودکارسازی‌های دقیق‌تر را محدود می‌کند. برای مثال کاربر نمی‌تواند تعیین کند چراغ مطالعه فقط زمانی روشن شود که در نقطه مشخصی از اتاق نشسته باشد و نه صرفاً وقتی کنار همان صندلی ایستاده است. همین مسئله برای صاحبان FP۲ اهمیت بیشتری دارد، زیرا اگر حسگر قبلی آن‌ها به‌درستی کار کند، افزایش تعداد افراد قابل ردیابی و برخی بهبود‌های نرم‌افزاری ممکن است به‌تنهایی دلیل کافی برای تعویض آن نباشد.

مناطق مختلف اتاق می‌توانند رفتار جداگانه داشته باشند

یکی از بهترین قابلیت‌های FP۴۰۰ امکان تقسیم فضای اتاق به مناطق مختلف است. برای نمونه می‌توان محدوده مبل را به‌صورت یک حسگر مجازی جداگانه تعریف کرد و تعیین کرد زمانی که شخصی در آن می‌نشیند، چراغ‌ها تغییر کنند یا تهویه مطبوع با تنظیم متفاوتی کار کند. این مناطق در برخی پلتفرم‌های خانه هوشمند شخص ثالث نیز به‌صورت حسگر حضور جداگانه ظاهر می‌شوند و به همین دلیل دستگاه فقط به اکوسیستم خود آکارا محدود نیست.

بررسی انجام‌شده با اپل هوم نیز عملکرد قابل اتکایی برای خودکارسازی‌های ساده ثبت کرده، هرچند واکنش‌ها نسبت به برنامه خود آکارا کندتر بوده‌اند. برنامه آکارا گزینه‌های بیشتری در اختیار کاربر قرار می‌دهد و می‌توان علاوه بر ورود و خروج افراد، مدت حضور در یک منطقه، تعداد افراد حاضر یا حتی لحظه‌ای را که همه افراد اتاق بی‌حرکت می‌شوند به‌عنوان شرط اجرای یک فرمان انتخاب کرد. حسگر نور داخلی نیز اجازه می‌دهد مثلاً چراغ تنها زمانی با ورود فرد روشن شود که نور محیط از حد مشخصی کمتر باشد.

اتصال محلی بدون نیاز دائمی به اینترنت

FP۴۰۰ می‌تواند از طریق Thread یا Zigbee به شبکه خانه هوشمند متصل شود و برای استفاده روزمره وابستگی دائمی به اینترنت ندارد. تغییر بین این ۲ روش اتصال چند دقیقه زمان می‌برد، زیرا دستگاه باید میان نسخه‌های مختلف نرم‌افزار داخلی جابه‌جا شود. پشتیبانی از Matter نیز امکان استفاده از قابلیت‌های حضور در اکوسیستم‌های دیگر را فراهم می‌کند، هرچند امکانات پیشرفته‌تر مانند تعریف مناطق متعدد در برنامه آکارا کامل‌تر هستند.

دستگاه برخلاف FP۳۰۰ باتری ندارد و باید همیشه از طریق کابل USB-C به برق متصل باشد. این موضوع آزادی انتخاب محل نصب را کمتر می‌کند، به‌خصوص اگر حسگر روی سقف یا نقطه‌ای دور از پریز قرار بگیرد. در مقابل اتصال سیمی نگرانی درباره تمام شدن باتری و کاهش عملکرد رادار برای صرفه‌جویی در انرژی را از بین می‌برد و FP۴۰۰ می‌تواند به‌طور مداوم محیط را زیر نظر داشته باشد.

یکی از بهترین حسگر‌های حضور، اما نه یک جهش نسلی

FP۴۰۰ در تشخیص حضور و ساخت خودکارسازی‌های مبتنی بر موقعیت همچنان یکی از کامل‌ترین حسگر‌های این رده محسوب می‌شود و توانایی دنبال کردن ۱۰ نفر، تعریف چند منطقه مستقل، حسگر نور و سازگاری با اکوسیستم‌های مختلف برای خانه‌های شلوغ کاربردی هستند. دقت آن نیز در تجربه عملی نسبت به FP۲ کمی بهتر بوده و موارد تشخیص اشتباه اشیا به‌عنوان انسان کاهش پیدا کرده‌اند.

قیمت ۸۰ دلاری دستگاه با این حال زمانی سخت‌تر توجیه می‌شود که کاربر از قبل FP۲ دارد و از عملکردش راضی است. حذف تشخیص حالت بدن یکی از مهم‌ترین قابلیت‌هایی است که می‌توانست FP۴۰۰ را به ارتقای جدی‌تری تبدیل کند و برخی محرک‌های پیچیده خودکارسازی نیز هنوز همیشه قابل اتکا نیستند. در نتیجه FP۴۰۰ برای خرید نخست یک حسگر پیشرفته حضور گزینه جذابی است، اما برای کاربران نسل قبلی بیشتر یک نسخه اصلاح‌شده و دقیق‌تر به حساب می‌آید تا محصولی که تجربه خانه هوشمند را به شکل بنیادی تغییر دهد.

انتهای پیام/

ارسال نظر