سخنگوی قوه قضائیه در گفتوگو با آنا مطرح کرد
در گفتوگو با آنا مطرح شد
مصرف قند در کودکی، اضطراب در بزرگسالی را در پی دارد
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از «مدیکال نیوز» (Medical News)؛ در این مطالعه منحصربهفرد، دانشمندان دانشگاه ساری بررسی کردند که مواجهه با قند در اوایل زندگی چگونه بر سلامت روان فرد در بزرگسالی، رفتارهای غذایی و رشد عصبی او تأثیر میگذارد. مشخص شد خطر ابتلا به اضطراب در افرادی که در دوران جنینی و طی دو سال نخست زندگی مواجهه قابلتوجهی با قند نداشتند، کمترین میزان را داشت.
دکتر «هانا ناوراتیلوا» از «دانشگاه IPB اندونزی» که در زمان انجام این پژوهش در دانشگاه ساری حضور داشت و سرپرستی این مطالعه را بر عهده داشت، گفته است: «پژوهشها نشان دادهاند که مواجهه با قند در نخستین هزار روز زندگی ممکن است بر خطر ابتلا به چندین بیماری مزمن، مانند دیابت، تأثیر بگذارد. از آنجا که در پژوهشهای قبلی خود ارتباطهایی میان علاقه به غذاهای شیرین و مشکلات سلامت روان مشاهده کردهایم، بهطور خاص علاقهمند بودیم بدانیم آیا وجود قند در رژیم غذایی در اوایل زندگی میتواند در بروز مشکلات سلامت روان، مانند افسردگی و اضطراب، در سالهای بعدی زندگی نقش داشته باشد یا خیر. آگاهی از تأثیر کامل قند بر سلامت جسمی و روانی ما در طول دوره زندگی میتواند به تدوین سیاستهای بهداشت عمومی و تغییر الگوهای غذایی ما کمک کند».
بررسی دادههای پزشکی بیش از ۴۵ هزار شرکتکننده
این مطالعه که در مجله «روانپزشکی ترجمانی» (Translational Psychiatry) منتشر شده است نشان میدهد دانشمندان برای بررسی بیشتر این موضوع، تیم پژوهشی دادههای پزشکی بیش از ۴۵ هزار شرکتکننده در بانک زیستی بریتانیا (UK Biobank) را که بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ متولد شده بودند، بررسی کرد؛ دورهای که سهمیهبندی قند پس از جنگ همچنان بهطور کامل اجرا میشد و سپس بهتدریج کنار گذاشته شد.
سپس شرکتکنندگان به گروههایی تقسیم شدند: افرادی که در دوران جنینی و سپس تا سن شش، ۱۲، ۱۸ و ۲۴ ماهگی تحت سهمیهبندی قند قرار گرفته بودند، و افرادی که تنها در دوران جنینی با سهمیهبندی مواجه بودند. همچنین یک گروه دادهای کنترل شامل شرکتکنندگانی با سن مشابه که در دورهای متولد شده بودند که در بریتانیا هیچ سهمیهبندیای برقرار نبود، و یک گروه دیگر از کودکانی که در ایرلند متولد شده بودند نیز مورد بررسی قرار گرفتند.
دکتر ناوراتیلوا دریافت که بهویژه زنان، که یا اصلا سهمیهبندی را تجربه نکرده بودند یا تنها برای مدت محدودی آن را تجربه کرده بودند، احتمال بیشتری داشت که به اضطراب مبتلا شوند.
همچنین ارتباطی میان مواجهه با قند در اوایل زندگی و افسردگی شناسایی شد، اما پس از تعدیل آماری، میزان معناداری این ارتباط کاهش یافت؛ موضوعی که نشان میدهد این وضعیت ممکن است تحت تأثیر رژیم غذایی در سالهای بعدی بزرگسالی قرار داشته باشد.
بهعنوان بخشی از این مطالعه، دانشمندان دادههای تصویربرداری مغزی را نیز در کنار میزان مواجهه با سهمیهبندی بررسی کردند. مشخص شد حجم ماده خاکستری در ۸۰ مورد از ۱۳۹ ناحیه مغز، میان گروههای مختلف سهمیهبندی تفاوت معناداری داشت.
تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که در ۱۱ مورد از این ۸۰ ناحیه مغز، میان بیشتر گروههای تحت سهمیهبندی و افرادی که هرگز سهمیهبندی را تجربه نکرده بودند، تفاوتهای معناداری وجود داشت؛ برای مثال، در برخی نواحی مخچه.
همچنین مشخص شد افرادی که برای طولانیترین مدت در معرض قند قرار نگرفته بودند ــ یعنی در دوران جنینی و تا ۲۴ ماهگی ــ در بزرگسالی نیز علاقه کمتری به غذاهای شیرین گزارش کردند.
دانشمندان تفاوتهایی را در ترجیح غذاهای شیرین میان گروههای تحت سهمیهبندی و افرادی که هرگز سهمیهبندی را تجربه نکرده بودند، شناسایی کردند که نشان میدهد مواجهه با قند میتواند به تأثیرات احتمالی بلندمدت بر الگوی غذایی منجر شود.
جمعبندی نتایج
پروفسور «نوفار گایفمن» (Nophar Geifman)، استاد انفورماتیک سلامت و زیستپزشکی در دانشگاه ساری و نویسنده ارشد این مطالعه، در جمعبندی نتایج گفت: «بانک زیستی بریتانیا گنجینهای از دادههاست که به ما امکان داد سهمیهبندی مواد غذایی پس از جنگ را بررسی کنیم و بینش منحصربهفردی درباره تأثیر مواجهه با قند بر سلامت روان خود به دست آوریم. بسیار بعید است که بار دیگر مجموعهدادهای از این نوع وجود داشته باشد؛ مجموعهای که در آن تعداد بسیار زیادی از افراد در رژیم غذایی خود قند اضافی دریافت نمیکردند و سپس میزان مصرف قند در رژیم غذایی آنها بهآرامی و طی یک دوره زمانی طولانی افزایش یافت.
آنچه ما دریافتیم این است که سهمیهبندی قند در اوایل زندگی با علاقه کمتر به مواد غذایی شیرین و خطر پایینتر اضطراب مرتبط است. با وجود افزایش مصرف قند پس از پایان سهمیهبندی در میان شرکتکنندگان، به نظر میرسد محیطهای تغذیهای در اوایل زندگی همچنان در درازمدت برای سلامت روان اهمیت داشته باشند».
انتهای پیام/
