آخرین اخبار:
09:42 31 / 06 /1405

وقتی هوش مصنوعی و نانولیپوزوم‌ها به سراغ تومور می‌روند

سرطان سینه
عضو یک تیم بومی از توسعه یک طرح پژوهشی برای استفاده همزمان از نانولیپوزوم، تابش اولتراسون و هوش مصنوعی در شناسایی و هدف‌گیری بافت توموری خبر داد؛ طرحی که به گفته این تیم، در مرحله توسعه قرار دارد و برای ارزیابی عملکرد و ایمنی، به مطالعات آزمایشگاهی و مراحل بعدی تحقیقاتی نیازمند است.

به گزارش خبرگزاری آنا، سامان رضایی، از اعضای تیم BSD، از گروه‌های شرکت‌کننده در مسابقه ملی روبوکاپ، در گفت‌و‌گو با خبرنگار آناتک اظهار کرد: «ما یک تیم هفت‌نفره هستیم که از دو پزشک، دو مهندس هوش مصنوعی و دو مهندس الکترونیک تشکیل شده است و اعضای تیم در کنکور‌های مختلف با یکدیگر آشنا شده‌اند.»

وی افزود: «این تیم روی یک روش مکمل و ترکیبی برای بررسی و هدف‌گیری تومور‌ها و سرطان سینه کار می‌کند که بر پایه تابش اولتراسون و تزریق نانولیپوزوم‌ها طراحی شده است. این نانولیپوزوم‌ها حاوی موادی هستند که تیم، اثرگذاری آنها بر بافت توموری را دنبال می‌کند و همچنین موادی در سطح آنها کدگذاری و بارگذاری می‌شود که می‌تواند در شناسایی و رسیدن به بافت موردنظر مورد استفاده قرار گیرد. هدف این است که با تزریق این ماده، بافت سرطانی با دقت و مختصات بیشتری شناسایی و علامت‌گذاری شود.»

سازوکار پیشنهادی طرح

عضو تیم BSD درباره مبنای طراحی این روش گفت: «در این طرح از نانولیپوزوم‌هایی با جنس غشای سلولی بدن استفاده می‌شود. ایده تیم این است که از این ساختار برای رسانش ترکیبات موردنظر و هدف‌گیری بافت مورد نظر استفاده شود.»

وی افزود: «یکی از موضوعاتی که در طراحی این روش مورد توجه قرار گرفته، محدود کردن اثرگذاری به ناحیه موردنظر است. با این حال، اینکه این رویکرد در عمل تا چه اندازه بتواند از اثرگذاری ناخواسته بر بافت‌های غیرهدف جلوگیری کند، باید در مطالعات آزمایشگاهی و مراحل پیش‌بالینی بررسی شود.»

رضایی درباره مقایسه این طرح با پرتودرمانی بیان کرد: «پرتودرمانی یکی از روش‌های مورد استفاده در درمان سرطان است و میزان نفوذ و اثرگذاری پرتو به عوامل مختلفی از جمله نوع و محل تومور وابسته است. در طرح ما تلاش شده است از اولتراسون و نانولیپوزوم برای هدف‌گیری بافت موردنظر استفاده شود، اما درباره میزان اثربخشی این رویکرد و تفاوت آن با روش‌های موجود نمی‌توان پیش از انجام مطالعات لازم اظهار نظر قطعی کرد.»

بررسی چند مسیر اثرگذاری

وی درباره سازوکار موردنظر تیم اظهار کرد: «با توجه به ترکیباتی که در نانولیپوزوم‌ها در نظر گرفته شده است، این طرح تنها یک مسیر را دنبال نمی‌کند و چند مسیر به‌صورت موازی مورد بررسی قرار گرفته‌اند.»

رضایی ادامه داد: «در صورت اینکه یکی از مسیر‌ها پاسخ موردنظر را ایجاد نکند، مسیر‌های دیگر نیز می‌توانند مورد بررسی قرار گیرند. میزان پاسخ به این روش و مدت زمان مورد نیاز برای آن نیز باید بر اساس نتایج آزمایش‌ها و در مراحل بعد، ارزیابی‌های مربوط به هر بیمار مشخص شود.»

طراحی دستگاه مجهز به هوش مصنوعی

عضو تیم BSD درباره وضعیت فعلی طرح اظهار کرد: «در حال حاضر طرح در مرحله توسعه قرار دارد و دستگاه مورد نیاز آن نیز توسط تیم طراحی شده است. این دستگاه به هوش مصنوعی مجهز است و تابش اولتراسون را با قدرت و زاویه مشخص و بر اساس پارامتر‌های مهندسی‌شده به ناحیه موردنظر هدایت می‌کند.»

وی ادامه داد: «همچنین با استفاده از الگوریتم‌های هوش مصنوعی و برنامه‌نویسی انجام‌شده در دستگاه، امکان پیگیری و ارزیابی پاسخ به فرآیند موردنظر نیز در طراحی سامانه پیش‌بینی شده است.»

نیاز به داده‌های تصویربرداری پزشکی

رضایی درباره نیاز‌های تیم برای ادامه توسعه طرح گفت: «یکی از مهم‌ترین نیاز‌های فعلی، دسترسی به زیرساخت پردازشی و داده‌ای مناسب است. برای توسعه این طرح به همکاری مجموعه‌هایی که در حوزه تصویربرداری پزشکی فعالیت دارند، از جمله بیمارستان‌های دارای بخش پزشکی هسته‌ای و مراکز مجهز تصویربرداری پزشکی، نیاز داریم.»

وی افزود: «همچنین به مهندسان متخصص هوش مصنوعی و تأمین بودجه مناسب نیاز داریم تا بتوانیم الگوریتم‌های مورد استفاده در دستگاه را توسعه دهیم و داده‌های مورد نیاز برای آموزش و ارزیابی سامانه هوش مصنوعی را فراهم کنیم.»

چشم‌انداز تجاری‌سازی

عضو تیم BSD درباره امکان تجاری‌سازی طرح گفت: «در صورت تکمیل مراحل تحقیق و توسعه و دستیابی به نتایج قابل قبول در ارزیابی‌های علمی، امکان توسعه نانولیپوزوم‌ها به‌عنوان یک محصول دارویی و همچنین توسعه دستگاه مورد استفاده برای تابش اولتراسون وجود خواهد داشت.»

رضایی ادامه داد: «هدف ما این است که نانولیپوزوم‌های طراحی‌شده به‌صورت اختصاصی و همچنین دستگاه مجهز به هوش مصنوعی، پس از طی مراحل تحقیقاتی و اخذ مجوز‌های لازم، قابلیت ورود به بازار را پیدا کنند.»

این طرح در حال حاضر در مرحله توسعه قرار دارد و ارزیابی ایمنی، عملکرد و اثربخشی احتمالی آن، مستلزم طی مراحل تحقیقاتی و دریافت نتایج حاصل از مطالعات آزمایشگاهی، پیش‌بالینی و در صورت ورود به این مرحله، بالینی است.

انتهای پیام/

ارسال نظر