حدود ۲ میلیون دانشآموز آموزش هوش مصنوعی را آغاز کردهاند
به گزارش خبرگزاری آنا؛ دسترسی نابرابر به تجهیزات رایانهای، اینترنت و منابع آموزشی میتواند بخشی از دانشآموزان را از یادگیری مهارتهایی مانند برنامهنویسی و هوش مصنوعی دور نگه دارد. طه عزتی، مدیرعامل جونیورا و مجری طرح ایران دیجیتال، در مراسم اختتامیه مرحلهای از این پروژه در دانشگاه صنعتی شریف، درباره دلایل شکلگیری طرح، تلاش برای کاهش وابستگی آموزش به سختافزارهای قدرتمند، کمبود نیروی انسانی در حوزه فناوری و نتایج اجرای برنامه در میان دانشآموزان توضیح داد.
یادگیری هوش مصنوعی نباید به داشتن رایانه قدرتمند وابسته باشد
عزتی با اشاره به تجربه دانشآموزانی که به تجهیزات مناسب دسترسی نداشتند، گفت بسیاری از آنها پیش از ورود به این مسیر تصور میکردند یادگیری برنامهنویسی و هوش مصنوعی به رایانه قدرتمند، اینترنت پرسرعت یا نرمافزارهای سنگین نیاز دارد. برخی نیز تنها به تلفن همراه اعضای خانواده یا رایانههای قدیمی دسترسی داشتهاند و محدودیت اینترنت در شهرها و روستاها مانع دیگری در مسیر آنها بوده است.
به گفته وی، یکی از اهداف طرح این بود که بخش بیشتری از ابزارهای مورد نیاز آموزش در محیطی تحت وب در دسترس قرار گیرد تا دانشآموز برای شروع کار مجبور به نصب نرمافزارهای سنگین یا تهیه سختافزار گرانقیمت نباشد. محیط کدنویسی، ابزارهای کار با مدلهای هوش مصنوعی، چتباتها، محیط پرامپتنویسی و بخشهای آموزشی از جمله امکاناتی هستند که برای استفاده از طریق مرورگر در نظر گرفته شدهاند.
وی تأکید کرد چنین رویکردی بهویژه برای دانشآموزانی اهمیت دارد که در مدارس یا خانوادههای خود دسترسی محدودی به رایانه دارند و تلفن همراه، تنها ابزار دیجیتال در دسترس آنهاست.
مهارت برنامهنویسی فقط برای آینده شغلی در حوزه فناوری نیست
مجری طرح ایران دیجیتال با اشاره به اهمیت «تفکر رایانشی» توضیح داد که هدف از آموزش برنامهنویسی الزاماً هدایت همه دانشآموزان به رشته کامپیوتر نیست. مهارتهایی مانند تفکر الگوریتمی و سیستمی میتوانند در حل مسئله و مسیر تحصیلی دانشآموزان در حوزههای مختلف مورد استفاده قرار گیرند.
وی گفت آموزش برنامهنویسی و هوش مصنوعی از این منظر میتواند بخشی از آمادهسازی دانشآموزان برای آینده باشد، حتی اگر در نهایت رشته تحصیلی یا شغل آنها ارتباط مستقیمی با برنامهنویسی نداشته باشد.
کمبود نیروی انسانی فناوری یکی از دلایل شکلگیری طرح بود
عزتی یکی دیگر از انگیزههای شکلگیری این برنامه را مسئله نیروی انسانی در حوزه فناوری عنوان کرد. به گفته وی، بررسیهای اولیه نشان میداد از یک سو جمعیت جوانی که در سالهای آینده وارد بازار کار میشود با تغییراتی روبهرو شده و از سوی دیگر، بخشی از دانشآموزان تمایل بیشتری به رشتههایی خارج از فناوری اطلاعات دارند.
وی با استناد به دادههای بازار کار مطرح کرد که در حوزه برنامهنویسی فاصله میان نیاز کارفرمایان و تعداد نیروی متخصص وجود دارد و ادامه این روند میتواند کمبود نیروی انسانی را تشدید کند. از نگاه وی، آموزش محدود به چند مدرسه برخوردار در شهرهای بزرگ نمیتواند پاسخ مناسبی به چنین مسئلهای باشد و برای توسعه نیروی انسانی باید دانشآموزان مناطق مختلف کشور امکان ورود به این مسیر را داشته باشند.
بیش از ۱۸۰ هزار پروژه دانشآموزی ثبت شده است
او در ادامه اعلام کرد نزدیک به ۲ میلیون دانشآموز در نقاط مختلف کشور آموزشهای طرح ایران دیجیتال را آغاز کردهاند و تقریباً تمام مناطق آموزشی کشور در اجرای این برنامه مشارکت داشتهاند.
به گفته وی، تعداد پروژههای عملی ثبتشده توسط دانشآموزان نیز از ۱۸۰ هزار مورد عبور کرده است. این پروژهها مرحلهای هستند که دانشآموز پس از آموزش، آموختههای خود را برای ساخت یک خروجی عملی یا حل یک مسئله به کار میگیرد.
عزتی این گستردگی جغرافیایی را یکی از شاخصهای حرکت به سمت عدالت آموزشی دانست و تأکید کرد مسئله اصلی تنها تعداد ثبتنامها نیست، بلکه باید دانشآموزانی که پیشتر به چنین آموزشهایی دسترسی نداشتند نیز امکان تجربه و ادامه مسیر را پیدا کنند.
حدود ۵۰ هزار دانشآموز در مسابقات هوش مصنوعی شرکت کردند
بخش دیگری از این طرح به برگزاری رقابتهای دانشآموزی اختصاص داشته است. عزتی اعلام کرد دو دوره مسابقه ملی هوش مصنوعی در مجموع نزدیک به ۵۰ هزار شرکتکننده داشته و هدف از آن فراهم کردن فرصتی برای سنجش آموختهها و شناسایی دانشآموزانی بوده است که شاید پیش از حضور در رقابت شناختی از توانایی خود نداشتهاند.
وی به نمونههایی از دانشآموزان شهرستانی اشاره کرد که پس از حضور در این مسیر، در رقابتهای کشوری و بینالمللی نیز موفق به کسب مدال شدهاند و گفت بخشی از اهمیت چنین مسابقاتی به ایجاد اعتمادبهنفس و آشکار شدن استعدادهایی برمیگردد که ممکن است در شرایط عادی فرصت دیده شدن پیدا نکنند.
عزتی در پایان تأکید کرد آموزش سراسری زمانی ارزشمند خواهد بود که مسیر دانشآموز به یک دوره آموزشی محدود نماند و بتواند از یادگیری اولیه به ساخت پروژه، رقابت و در مراحل بعدی به انتخاب مسیر تحصیلی و حرفهای برسد.
انتهای پیام/
