فناوری سهبعدی و حمایت برد پیت؛ «از درون به بیرون» چگونه معماری را به سینما آورد؟
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از ورایتی، مستند سهبعدی «از درون به بیرون» ساخته ویم وندرس که یکشنبه در جشنواره فیلم ونیز برای نخستین بار به نمایش درمیآید، به سراغ جهان معماری پیتر زومتور رفته است؛ معماری که به دلیل نگاه متفاوت و دقیق خود به طراحی فضاها، در سال ۲۰۰۹ جایزه معتبر پریتزکر را دریافت کرد.
این فیلم نتیجه همکاری ۱۴ ساله وندرس و زومتور است و تلاش میکند فراتر از نمایش ساختمانها، شیوه نگاه این معمار به محیط پیرامون و انسانهایی را که قرار است از فضاهای طراحیشده استفاده کنند، به تصویر بکشد.
زومتور در جریان فیلم توضیح میدهد که چگونه ساختمانهای خود را به گونهای طراحی میکند که با محیط اطراف هماهنگ باشند و در نهایت در خدمت افرادی قرار گیرند که در آنها زندگی یا از آنها استفاده میکنند.
وندِرس نخستین بار زمانی با آثار زومتور آشنا شد که این معمار در رقابتی برای طراحی یک ساختمان گالری در برلین، در مقابل موزه نویس، شرکت کرده بود. طرح زومتور در آن زمان ساخته نشد، اما وندرس آن را چشمگیر توصیف میکند و همین آشنایی زمینه همکاریهای بعدی این دو هنرمند را فراهم کرد.
کارگردان «بهشت بر فراز برلین» میگوید علاقهاش به معماری به دوران کودکی بازمیگردد و همیشه میخواسته درباره کار معماران بیشتر بداند. به اعتقاد او، زومتور گزینهای ایدهآل برای ساخت چنین فیلمی بود؛ زیرا آثار این معمار در حال بازاندیشی درباره مبانی معماری و این پرسش است که معماری چه چیزی میتواند باشد.
وندِرس درباره ویژگی معماری زومتور نیز معتقد است این معمار روشی کاملاً متفاوت و حتی رادیکال دارد. او برای هر ساختمان زمان بسیار بیشتری نسبت به بسیاری از همکارانش صرف میکند؛ هم در مرحله طراحی و هم در فرآیند ساخت.
از نگاه زومتور، یک ساختمان با تأیید نقشهها به پایان نمیرسد، بلکه بخش مهمی از شکلگیری واقعی آن در زمان ساخت اتفاق میافتد. وندرس میگوید این نگاه برای او به عنوان یک فیلمساز نیز آشناست؛ چراکه او نیز معتقد است اثر هنری در جریان فرآیند تولید شکل نهایی خود را پیدا میکند.
یکی از ویژگیهای مهم «از درون به بیرون»، استفاده از فناوری سهبعدی است. وندرس در پاسخ به دلیل انتخاب این قالب میگوید هیچ زبان بصری دیگری به اندازه سهبعدی برای نمایش معماری مناسب نیست.
در این مستند، افراد حاضر در ساختمانهای زومتور بازیگر نیستند، بلکه انسانهای واقعی هستند؛ کسانی که از این بناها بازدید میکنند یا در آنها زندگی دارند. دوربین تلاش میکند معماری را از نگاه این افراد به مخاطب منتقل کند تا تماشاگر نیز تجربه حضور در این فضاها را از زاویه دید آنها دنبال کند.
ساخت گالریهای دیوید گفن در موزه هنر شهرستان لسآنجلس نیز به یکی از نقاط عطف پروژه تبدیل شد. وندرس میگوید زمانی که فیلمبرداری را آغاز کرده بودند، طرح موزه جدید لسآنجلس هنوز صرفاً یک پروژه بود، اما با آغاز ساخت آن، این بنا به واقعیتی مهم در کارنامه زومتور تبدیل شد.
به همین دلیل، وندرس و زومتور تصمیم گرفتند این مرحله مهم حتماً در فیلم ثبت شود و پروژهای که از ابتدا قرار بود یک مشاهده بلندمدت باشد، به همکاری طولانیتری تبدیل شد.
در همین مقطع بود که وندرس با برد پیت نیز آشنا شد. پیت که از مدافعان جدی طرح زومتور برای موزه هنر شهرستان لسآنجلس بود، حتی در برابر شورای شهر نیز از این پروژه حمایت کرده بود. او در ادامه پذیرفت برای ساخته شدن مستند به وندرس کمک کند و به عنوان تهیهکننده اجرایی در پروژه حضور داشته باشد.
در کنار زومتور، چهرههایی از دنیای سینما و هنر نیز در این مستند حضور دارند؛ از جمله آوا دوورنی، ورنر هرتسوگ، اور اندرسون، سوفی هانگر، طارق عطویی و آئویی یامادا که پیشتر در فیلم «روزهای کامل» وندرس نیز بازی کرده بود.
وندِرس درباره نقش زومتور در تولید فیلم نیز میگوید طی ۱۴ سال بارها در دفتر این معمار در سوئیس و همچنین در نقاط مختلف جهان فیلمبرداری کردهاند. زومتور در تمام این مدت همکاری نزدیکی با گروه فیلم داشته، آرشیو خود را در اختیار آنها گذاشته و به پرسشهای وندرس پاسخ داده است.
به این ترتیب، «از درون به بیرون» تنها یک مستند درباره چند ساختمان مشهور نیست، بلکه حاصل یک مشاهده طولانیمدت از فرآیند شکلگیری معماری و رابطه میان معمار، فضا، محیط و انسان است؛ تجربهای که وندرس تلاش کرده آن را با زبان سهبعدی سینما به مخاطب منتقل کند.
انتهای پیام/
