معمای عجیب فدراسیون فوتبال و قرارداد مرضیه جعفری/ قانونی که برای همه اجباری است جز یک نفر

به گزارش خبرگزاری آنا، تقریبا دو سال پیش فدراسیون فوتبال در هیات رئیسه خود قانونی را تصویب کرد که به موجب آن حضور همزمان مربیان رده ملی در باشگاه ها را منع کرد. در همان زمان مربیان وقت تیم ملی در رده های مختلف که در باشگاه های مختلفی فعال بودند مجبور شدند از بین باشگاه و تیم ملی را یکی را انتخاب کنند اما این طور که مشخص است اجرای این قانون در فدراسیون فوتبال بستگی به نام و رسم افراد دارد. 

مصونیت عجیبی که مرضیه جعفری در این باره دارد شائبه هایی ایجاد می کند که چرا مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال حضور همزمان او در تیم ملی و تیم خاتون بم را عیب نمی داند. آیا تعارض منافع با توجه به نام و نشان افراد باید تعریف شود؟

در اینکه مرضیه جعفری یک مربی موفق و خوشنام در فوتبال بانوان کشورمان است شکی نیست اما اجرای قانون آیا باید به دلیل موفقیت های یک نفر نادیده گرفته شود؟ 

مرضیه جعفری البته فعلا برگه های تمدید قراردادش با فدراسیون فوتبال را برای حضور در نیمکت تیم ملی امضا نکرده است اما با این حال به دلیل اردوی فرمایشی برای ساختن مستند جام ملت های آسیا نفرات مورد نظر خود را به اردو فراخوانده است. اردویی که البته فریده شجاعی رئیس کمیته بانوان فدراسیون فوتبال در توجیه آن روز گذشته با سایت فدراسیون فوتبال مصاحبه کرد و دلایلی غیر قابل قبول را برای برگزاری این اردوی بی وقت مطرح کرد. به دلیل این اردو لیگ برتر فوتبال بانوان هم یک هفته به عقب افتاد.

موضوع اصلی اما این است که چرا فدراسیون فوتبال در خصوص انتخاب مرضیه جعفری بین تیم باشگاهی و تیم ملی این سرمربی را سوال وجواب نمی کنند؟ موفقیت های یک سرمربی نباید دلیلی برای این باشد که یک نفر مصون از این قانون هم در تیم باشگاهی باشد و حقوقش را بگیرد و هم تمرکز فنی اش بر دو تیم باشد اما سایر مربیان رده ملی این شرایط را نداشته باشند. بر کسی هم پوشیده نیست که قرارداد اعضای کادرهای فنی تیم های بانوان با فدراسیون فوتبال نه تنها چندان بالا نیست بلکه خیلی دیرهنگام هم با آنها تسویه می شود. پس چگونه است که سایر مربیان رده های ملی باید با این شرایط بسازند و اجازه حضور در رده های باشگاهی هم نداشته باشند اما سرمربی تیم ملی بانوان بتواند بدون مشکل در دو جا کار کند؟ آیا اصلا چنین قواعدی در دنیای فوتبال طبیعی است؟ مثل این می ماند که امیر قلعه نویی همزمان هم سرمربی تیم ملی باشد هم باشگاهی؟ آیا هواداران فوتبال و عدالت فوتبالی چنین چیزی را می پذیرد؟